Yapı Kredi Yayınları etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Yapı Kredi Yayınları etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
Yapı Kredi Yayınları etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Yapı Kredi Yayınları etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Baloncuk
İnsan korkuları, endişeleri ve kaygılarıyla insan.
Daha bebekken, belki de ilk oyunumuzda temel bir korkuyla yüzleşmeyi tecrübe ediyoruz.
Ce'eee!
Ebeveynin yokluğu, ayrılık, kaybolma korkuları... Korkuyla yüzleşme, onunla oynama ve onu yenme arzumuzdan olsa gerek "Ce'eee!" oyunu her yeni nesil için tekrarlayacak.
Tobie Lolness' lardan aşina olduğumuz Fransız oyun yazarı Timothée de Fombelle'nin yazdığı, Éloïse Scherrer'in olağanüstü eşliğiyle bir hazineye dönüşen Baloncuk; yüzleşme, savaşma ve kafamızın üzerindeki karanlık bulutları yenme arzusunu vücuda getiriyor.
Kafasının üzerinde, oraya ne zaman ve nasıl çörekleklendiğini bilmediği bir kara baloncukla gezinen Felya'nın fantastik yüzleşme hikayesinde ejderhalar, şövalyeler, balta girmemiş ormanlar, sarp kayalıklar var.
Güçlü metafor kullanımıyla eser, okurlarının iç sıkıntılarını karanlık bir hortuma dönüştürerek içine çekiyor.
Bir meseleniz varsa onu görmezden gelmenin, sessizce uzaklaşmasını beklemenin ya da öfkelenip durmanın fayda etmeyeceğini bilecek kadar tecrübeniz olmalı.
Ama küçük okurlar için durum biraz farklı olabilir.
Anne baba veya büyükannesinin güvenli ve sevgi dolu kollarındayken bile yalnız bırakmıyor bazen onları baloncuklar.
Felya'nın cesaret ve umut dolu macerası küçük büyük tüm okurlarına muzaffer bir yüzleşme vaadediyor.
Belki de ejderha zannettiğimiz büyük kötü, ilgi bekleyen bir problemden ibarettir. Dokunduğunuz anda ışığa dönüşüp dünyanızı daha evvel deneyimlemediğiniz bir yeni dünyaya dönüştürür.
Baloncuk
Yazan, Timothée de Fombelle
Resimleyen, Éloïse Scherrer
Çeviren, Hazel Bilgen
Editör, Korkut Erdur
Özgün adı, La Bulle
Yapı Kredi Yayınları
7+ ve büyümeye dirençlilere
Daha bebekken, belki de ilk oyunumuzda temel bir korkuyla yüzleşmeyi tecrübe ediyoruz.
Ce'eee!
Ebeveynin yokluğu, ayrılık, kaybolma korkuları... Korkuyla yüzleşme, onunla oynama ve onu yenme arzumuzdan olsa gerek "Ce'eee!" oyunu her yeni nesil için tekrarlayacak.
Tobie Lolness' lardan aşina olduğumuz Fransız oyun yazarı Timothée de Fombelle'nin yazdığı, Éloïse Scherrer'in olağanüstü eşliğiyle bir hazineye dönüşen Baloncuk; yüzleşme, savaşma ve kafamızın üzerindeki karanlık bulutları yenme arzusunu vücuda getiriyor.
Kafasının üzerinde, oraya ne zaman ve nasıl çörekleklendiğini bilmediği bir kara baloncukla gezinen Felya'nın fantastik yüzleşme hikayesinde ejderhalar, şövalyeler, balta girmemiş ormanlar, sarp kayalıklar var.
Güçlü metafor kullanımıyla eser, okurlarının iç sıkıntılarını karanlık bir hortuma dönüştürerek içine çekiyor.
Bir meseleniz varsa onu görmezden gelmenin, sessizce uzaklaşmasını beklemenin ya da öfkelenip durmanın fayda etmeyeceğini bilecek kadar tecrübeniz olmalı.
Ama küçük okurlar için durum biraz farklı olabilir.
Anne baba veya büyükannesinin güvenli ve sevgi dolu kollarındayken bile yalnız bırakmıyor bazen onları baloncuklar.
Felya'nın cesaret ve umut dolu macerası küçük büyük tüm okurlarına muzaffer bir yüzleşme vaadediyor.
Belki de ejderha zannettiğimiz büyük kötü, ilgi bekleyen bir problemden ibarettir. Dokunduğunuz anda ışığa dönüşüp dünyanızı daha evvel deneyimlemediğiniz bir yeni dünyaya dönüştürür.
Baloncuk
Yazan, Timothée de Fombelle
Resimleyen, Éloïse Scherrer
Çeviren, Hazel Bilgen
Editör, Korkut Erdur
Özgün adı, La Bulle
Yapı Kredi Yayınları
7+ ve büyümeye dirençlilere
Üç Öykü
Sahiciliğiyle genzimi yakan üç öykü okudum... Tekrar, tekrar okumayı çok sevdiğim üç öykü.
Tasvirlerle bezeli diliyle edebi zevki erken yaşlarda tadanları, özlemini duydukları atmosferle buluşturuyor Sabahattin Ali'nin Üç Öykü'sü.
Güçlü sözcüklerin ilmek ilmek dokuyarak canlandırdığı öyküler, bir zaman yolcusu gibi, ortasında soluk alıp verdiğiniz gerçek birer hikayenin içine götürüyor.
İncecik sesiyle "Arabalar beş kuruşa!" diye bağıran o çocuğun soğuk ve yumuşak kar tanelerini yutuşunu duyumsatıyor.
Az berisindeki lüks vitrinin yolcu ettiği muhtemel müşterilerin, tezgaha meyledince ekşiyen suratlarını canlandırıyor okurunun zihninde.
Ve bir güğüm ayran satmak için istasyonda nöbet tutan çocuğu...buz tutan ellerini nefesiyle ısıtırken mavi gözleri soğuktan yaşla dolan çocuğu.
Fukara çocukları, zor yaşamları, emeği, fedakarlığı, cefayı duyumsatıyor.
Zengin çocuklarla fakirlerinin arasına dikiliveren yüksek ökçeli ayaklar ve kibirli bakışları... Boyu uzun, aklı ise bir çocuğa nazaran çok kısa olan yetişkin bakışları.
Masalsı diliyle son öykü "Sırça Köşk"ise altın vuruşu yapıp yere seriyor okurunu.
Kara, sırrı eprimiş bir aynayı eline tutuşturup yüzleştiriyor kaçınmak istediğiyle.
Çocuk okur Sırça Köşk'de yüzleşme bulmayacak muhakkak.
Ama zannediyorum ki; kendi kendilerini beyinsiz, dilsiz, gözsüz kılan bir halkın akıldan fukara hikayesini okurken gösteriş merakı ve sorgulamaksızın itaatin sonunun nereye vardığını tebessümle ve derin bir anlayışla fark edecekler.
"Sırça Köşk" bolca anlatılıp, sözün terkisinde diyarlar dolaşacak güçte bir hikaye.
Sedat Girgin'in olağanüstü resimlemesiyle eser zaman yolculuğunun gücü ve etkisini artıracak nitelikte.
Üç Öykü
Arabalar Beş Kuruşa
Ayran
Sırça Köşk
Yazan, Sabahattin Ali
Resimleyen, Sedat Girgin
Yapı Kredi Yayınları
10+ ve büyümeye dirençlilere!
Sebastian ve Balonu
Evinin damından seyrettiği manzarasını beğenmeyen maceraperest Sebastian, yeni şeyler göreceği bir yolculuğa çıkmak istiyor.
Büyükannesinin kırk yama yorganlarını birleştirip yaptığı kocaman, rengarenk balonla havalanıp yolda yeni dostlar alıyor yanına.
Bir resimli kitapta gerçek bir ayıyla karşılaşmak tamam da, Stead'in yaş haddi tanımaz kaleminde üç ihtiyar kadının eşliği şaşırtıp neşelendiriyor küçük okuru. Hele çok uzun boylu sabotajcı bir kuşun hemencik affedilip balon seyahatine davet edildiği, turşulu sandvici kimseciklerin reddetmediği arkadaşlık ve uyumla dolu bu düşsel yolculuğu çok seviyor.
Birlikte eski bir lunapark trenini yenileyerek düşlerini onaran kahramanlar, küçük okurun düşlerini de kırıldıkları yerlerden onarıp özgür bırakıyor. Kabul, uyum, dayanışma ve dostluk içinde...
Harikulade resimlemesi ve tatlı hikayesine rağmen güçlü bir duygu ya da mesajı olmadığını düşünmüştüm bir piknikte çocuklara okurken. Ta ki, çocuklar benim gibi düşünmeyip lunapark treninde usul usul esen bir rüzgara kendilerini bırakıp tatlı tatlı gülümseyene dek... Çocukların seyahat planlarını ve hayallerini Sebastian'la paylaştıkları etkileşimli bir okumaya zemin hazırlayan hikaye, resmetme ve düşgücü anlamında da ilham verici.
"Çok Özel Posta"da dahil olmak üzere dilimize çevrilmiş kitaplarının tamamı içinde favorim hala "Bekçi Amos'un Hastalandığı Gün" olsa da Sebastian ve Balonu'nu da sevdim. Özellikle resimlemesini...
Sebastian ve Balonu
Yazan ve resimleyen, Philip C. Stead
Çeviren, Esin Uslu
Özgün adı, Sebastian and the Balloon
4+ ve büyümeye direnclilere
Karabaş
İyi bir fikir, önemli. İyi bir fikri, daha iyi bir fikirle kurgulamak daha da önemli.
Bu ikisinin üzerine bir de iyi bir resimleme ve tasarım eklendiğinde...işte o zaman birçok "iyi"nin arasından, hızla üst rafa çıkıyor, parmaklarımı gıdıklayıp bahar çiçekleri açtırıyor.
"Karabaş" kapkara, kocaman bir köpek. Fakat bütün bunları o yapıyor. Tüm bu heyecanın sebebi şu köpek.
O kadar kocaman ki, evin babası korkuyla polisi arıyor.
Evin annesi "Eyvah!" diye bağırırken, elindeki fincanı yere düşürüyor.
Evin ismi sevilesi büyük kızı Adile ise diş fırçasını...
"Dışarıda kapkara, Tyrannosaurus rex kadar kocaman bir köpek var, gördünüz mü?"
Evin, ismi sevilesi küçük oğlu Münir ise oyuncak ayısını düşürürken yere, bağırıyor:
"Dışarıda kapkara, Gulyabani gibi bir köpek var, gördünüz mü?"
Evin en küçüğü Cimcime bu korku oyununu bozana dek, ritmik tekrarlarla kocaman kapkara köpeğin büyüttüğü korkuyu seyrediyor okur. O kadar büyük bir korku ki, Karabaş'ı da geçiyor boyu, teee arşa değiyor. Gulyabani ya da Tyrannosaurus Rex halt etmis yanında.
Değil mi ki, korkularımız onları ne kadar beslersek o kadar büyürler. İşte o kadar büyüyor.
Cimcime'nin muzip cesaretiyle, adım adım küçülen ve evin kedi kapısından içeri dalıveren Karabaş, tüm aileyi, el birliğiyle büyütülmüş bir korkunun şöminedeki cılız alevi etrafında topluyor.
Hikayenin alt metninde batıl inançlar olabilir. Efsaneler, masallar, yazıldığı coğrafyanın inanç ve yargılarını içerir öğeler taşıyabilir. Kapkara seylerin seytani ya da kötücül olduğu, kötü şans getirdiği gibi "batıl" inançlara dayanabileceği gibi, bir annenin ya da babanın kedi, köpek, böcek korkusunu tüm aile fertlerine bulaştırma ihtimaline de dayanabilir.
Korkunun hızla, bulaşıcı bir hastalık gibi nasıl da yayıldığına...
Ön yargıların ve el birliğiyle büyütülen sahte korkuların varlığına. Çerceve katman katman genişlediğinde metaforların işaret ettiği, insanoğlunun var olan tüm korkularına, tüm ön yargıları ve yanlış kabullerine.
Yerli olmayan bir mimari tasvire ve gotik üsluba rağmen , çevirideki Türkçe, Yeşilcam Sineması isimleri, ve yine fazlasıyla bizden Gulyabani ile (orjinal dildekini çok merak ettim,doğrusu) özdeşim kurmakta çok zorlanmadık.
Karabaş'ı çok sevdik, bence siz de seversiniz.
Karabaş
Yazan ve Resimleyen, Levi Pinfold
Ceviren, Tuvana Gülcan
YKY Yayınları
5+ ve büyümeye dirençlilere!
Dere Tepe Ters
Kral Clodoveo'nun , şövalye yaveri Amalberto ve ordusuyla savaştan dönüp Kökkubbe'ye ulaşmaya çalışırken, kökler ve dallar arasında baş aşağı ve tabanları üzerinde, hülyadan gerçeğe karmakarışık ve gizemli yolculuğunu anlatıyor Italo Calvino, "Dere Tepe Ters"te.
Klasik masalların mutlu sonuna sahip olsa da kendini tuhaf ve sıradışı bir Calvino öyküsünde bulan küçük okur için, karmaşık ve büyüleyici bir rüyadan uyanmışçasına var olanın gerçekliğine bir sorgu vaadediyor.
Yerle göğün birbirine karıştığı, iyiyle kötünün, ihanetle sadakatin ayaklarının dolaştığı öykü, saflığın ve aşkın, prenses Verbena ile ağaç krallığından Mırtillo'yu birleştirdiği mutlu sona getiriyor okuru..ama tam da o anda, belki de daha önce, Calvino soru işaretinin çengelini asıyor kulağına okurun.
"Koğak Koğaaak" sesleriyle uçarak kral ve ordusuna yol gösteren rengarenk ve güzel kuş, hain kraliçe Ferdibunda'ya nasıl da onları yakalamaya çalışıyor görünmüştü?
İyilik kötülüğe klavuzluk etmiyor, tabiat ihaneti reddediyordu.
Kral şehirden uzaklaştıktan sonra "şehir aynı şehir değildi", evet.
Ağaç krallığı da öyle düşünmüş olmalıydı ki sıklaşmış, geçit vermez olmuştu.
Öyle ki, Ferdibunda "tıpkı kendi ihanetinin yalan dolanı gibi etrafı karman çorman bir bitki örtüsünün kaplamaya başladığını görüyordu, sanki aklından geçirdikleri arapsaçı gibi şehri sarmaya başlamıştı".
Kötülük, kökler ve dallar tarafından surların çevresine hapsedilmiş ve tabiatın muazzam labirenti karanlık yutan bir hapishaneye dönüşmüştü..öyle olmalı.
Toprağın bile kabul etmediği kötülüklerin dünyasında, şehir ve ormanı tek bir krallık altında birleştiren aşkın saflığı umut vaadediyor.
Ünlü İtalyan yazar Italo Calvino'nun eseri, Nicoletta Ceccoli'nin soğuk, büyüleyici ve girift resimlemesiyle ve Filiz Özdem'in özenli çevirisiyle tamamlanıyor.
Dere Tepe Ters
Yazan, Italo Calvino
Resimleyen, Nicoletta Ceccoli
Yapı Kredi Yayınları
55 sh.
8+ ve büyümeye dirençlilere!
Şarkı Söyleyen Berber
Dogrusu ya, şarkı söylemese de müzik zevki iyi bir kuaförü tercih ederdim. Ama varsa yoksa sorular, sorular, sorular. Nadiren gittiğimde de hoş sohbet olanına denk gelirsem mesleki olarak deforme olmadığını varsayıyorum 😃
Şarkı Söyleyen Berber, herkesin çok sevdiği o hoş sohbet berberin ta kendisi işe.
Bir de Meraklı Berber var ki, okurken onu seslendirmek pek keyifli doğrusu. Sokağın bir köşesinde Meraklı, diğer köşesinde Şarkı Söyleyen iki berber, ikisi de rekabette beraber.
Ancak biri kuralı bozuyor, mertliğe dokunur hallere girip kılık değiştirerek Şarkı Söyleyen Berber'in dükkanına sızıyor. Meramı sırrını öğrenmek, boş dükkanını müşterileriyle doldurmak.
Lakin bizim Şarkı Söyleyen Berber, müzik zevkinde olduğu kadar sahtekarlığı farketmekte de iyi.
Pabuç bırakmıyor bu oyuna. Neredeyse acıyacağım zavallı Meraklı berbere. Tam ben ah vah ederken küçuk okur :
"Dürüst olup sorsaydı, bence biraz hak etti" diyerek susturuyor beni.
Şiirlerle şarkılarla, neşeli ve muzır bu kitabı çok sevdik.
Ah vah, aramızda kalsın.. yazık oldu önce bıyığa sonra da zavallı kâküllere..
Ah meraklı berber, iyisi mi Şarkı Söyleyene kulak ver.
Çocuk cıvıltısı doldursun istersen eğer dükkanını,
Önce onları sevmeye yer ver!
😀
Şarkı Söyleyen Berber
Yazan, Arslan Sayman
Öykü ve resimleyen, Deniz Üçbaşaran
Yapı Kredi Yayınları
4+
Baykuş ile Çobanyıldızı
Gececil bir hayvan baykuş, üstelik çok da yalnız..
O uyandığında uyuyor herkes; o uyuduğunda uyanıyor. Sesinin yankısının peşinde uçuyor, o tepeden diğerine.
Ama bir gün ağaç dalında, yalnızlığına ağlarken..
Esrarengiz biçimde, gözyaşlarının damladığı tavşan ışıl ışıl beneklerle işaretleniyor.
Farkediyor ki başkaları da var..Umudun habercisi, ışıltılı gözyaşlarıyla işaretlediği birkaç yeni dostun ardından, bir gece karanlığın içinde başka pırıltılar farkediyor.
Gökyüzünün karanlığında, daha büyük umutların habercisi gibi ışıl ışıl parlayan yıldızları seyre dalmışken sabahı ediyor.
Nihayetinde, yıldızlar tanıştırıyor onu gündüz hayvanlarıyla.
Edindiği bu yeni dostlar yalnızlığının sıkıntısını bir nebze dindirirken, arkadaşı geyiğin rehberliğinde kendi türünden yeni dostlar keşfediyor.
Baykuş sahiden yalnız mıdır? Yoksa ihtiyacı olan sadece biraz sihirli pırıltı mıdır?
Sana senin gibi olan mı lazımdır, senden başka olan mı?
Benzersiz olmak mıdır arzu edilen yoksa benzerlerinle olmak mı?
Anlaşılmak mıdır kalbe şifa daha çok anlamak ve kuytunda olmak mı?
Kim demişti sahi, kim o, çocuklar içindir diyen?!
Çocuk kitapları pekala büyükler içindir de!
💕
Baykuş ile Çobanyıldızı
Yazan, Filiz Özdem
Resimleyen, Emine Bora
Yapı Kredi Yayınları
4+ ve büyümeye dirençlilere!
Balıkçı Osman
Bir Jean Pierre Jeunet filmi olan Micmacs'i hatırlattı Balıkçı Osman. Istanbul manzarasında hurdalardan yaptığı göz kamaştırıcı nesneler denizin kıyısını bir sergi salonuna dönüştürüyor ama ne yazık ki hurdalardan sanat martıların karnını doyurmuyor. Zavallı martılar her defasında Osman'ın oltasının ucundan bir balık çıksın diye beyhude yere beklerken, çıka çıka çerçöp çıkıyor nasiplerine.
Osman'ın hurda yığınında anılar, düşler, büyüleyici şeyler bir araya gelip akşam gezintisine çıkmış insanların hayran bakışlarına mazhar oluyor.
Peki ya martılar?
Hikayenin sonunda Osman'ın hurdaları arasından onlar için de bir sürpriz çıkıyor.
Hem de ne sürpriz!
Artık diledikleri kadar balık yiyebilirler.
Rahatlıkla daha fazla metinle anlatilabilecek bir hikayenin az sözle, az açıklamayla verilmiş olması size şaşırtıcı gelebilir. Hatta belki de bu durumu yadırgayıp beğenmeyebilirsiniz. Malum, ne kadar cok konuşur ve ne kadar çok anlatırsak o kadar çok öğrenip anlayacaklarını düşünürüz çocuklarımızın. Bir resim sergisini, çocuklarımızla sessizce gezmek ve birlikte düşünmek nadiren yaptığımız şeylerden. Yazar hikayesini sözcükleri kullanmadan anlatmanın bir yolunu bulsa kullanmayacaktı belki de..Ben bunları düşünürken elim kitabın sayfaları arasinda tekrar gezindi ve yazarın biyografisine takıldı gözüm. Guzel Sanatlar Akademisi'nde tasarımcı ve ressam olarak çalışan Anne Hofmann'in yazarken ve resimlerken her iki dili ifade aracı olarak birlikte kullanma şeklini daha iyi anlıyorum şimdi. Bir ressamın, zaman zaman resim sanatını söz sanatına yeğlemesi pek tabii olsa gerek.
Harikulade resimlemesiyle Balıkçı Osman "sessiz kitaplar" kategorisinde de göz kırpıyor okura :)
Balıkçı Osman
Yazan ve Resimleyen, Anne Hofmann
Çeviren, Şeyda Öztürk
Yapı Kredi Yayınları
3+ ve her yaşa!
