4 yaş üstü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
4 yaş üstü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
4 yaş üstü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
4 yaş üstü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kağıt Bebekler
Hala "Evde nitelikli zaman" isteğiniz kaldı mı, yoksa karikatürdeki gibi (bkz.son resim) balkon demirlerini yalama arzusuyla mı doldunuz bilemiyorum. :) Evdeyiz evde olmasına ama olağanüstü bir veri akışı var hayatımızda. Bu hem güzel hem de değil.( Buraya üç nokta ...)
Yine bir Julia Donaldson kitabı olup çocuklarımızla kendi çocukluğumuzu birbirine bağlayan binbir anı saklayan Kağıttan Bebekler var elimde.
Küçük bir kızken ablamla, annemle ve arkadaşlarımla yapıp oynadığım kağıttan bebekler cisimleşip birer hikaye kahramanı oluyor Donaldson'ın kaleminde.
Hikayedeki küçük kız da aynı annelerimiz ve bizler gibi büyüdüğünde kağıt bebek bayrağını sonraki nesle aktarıyor kızıyla.
Şimdi el ele tutuşamıyoruz. Ama görünmez bağlarla sımsıkı bağlıyız birbirimize.
Biz birbirimizi kolladıkça devasa canavarlar, ejderhalar vız gelir elbet.
Bu günler de geçecek.
Oyunlarla geçecek...
Masallarla geçecek...
Her şeyin mümkün olduğu fantastik evrenlerde geçecek...
Dualarla güçleneceğiz. ✨
Donaldson okuduktan sonra kağıttan bebekler yapıp boyadık.
Belki siz de yaparsınız 🧡 *A4 kağıdı enlemesine ikiye katlayıp kestik.
Her iki parçayı da yelpaze gibi ancak eşit ölçüde bölümleyerek katladık.
Sonra katlı kısma kafa, kesik kısma eller gelecek şekilde vucut kesitini çizerek kestik.
Bu kadarcık.
Karikatür, Uğur Gürsoy
Kağıttan Bebekler
Yazan, Julia Donaldson
Resimleyen, Rebecca Cobb
İş Bankası Yayınları
3+ ve büyümeye dirençlilere
Bisiklet Ustası
Işıltılı tabelaları, isimlerinin önünde pazar değeri yüksek havalı sıfatlarıyla acayip insanlar var yaşadığı diyarda.
Minti bisiklete binmek istiyor. Rüzgarla dans etmek, kuru yaprakların arasında dolaşarak uzun yollar aşmak... Ne var ki, bunun için önce bisiklet sürmeyi öğrenmesi gerek.
Arkadaşları Suzi ve Volki ile beraber işi ehlinden öğrenecekleri bir adres arıyorlar.
Mahallenin çok bilen teyzesi doğru adresi hemen oracıkta işaret etse de, çok acelesi var Minti'nin.
Şifai bilgelikle dolu usta dağın doruğundayken... Işıltılı tabelasıyla "Harikulade Bisiklet Ustası" hemen oracıkta.
O çözemezse bu işi, un çuvalına düşmüş koca cüssesi ve uzun beyaz sakallarıyla "Ünlü Bisiklet Gurusu" nun dükkanı yanı başında.
Hal böyleyken onca yolu, türlü cefayı çekip dağın tepesine çıkmak akıl kârı mı ki?
Mizahi dili, ince tüketim kültürü ve modernizm eleştirisi bir yana eğitime dair çok temel bir şey söylüyor hikaye: "Düşmezsen, öğrenemezsin." Zackarina'nın bisiklet macerasını ve madalyalarını hatırlıyor okur tebessümle.
Hakiki ilme ulaşmanın yolu bir parça cefadan geçiyor sevgili okur.
Işıltılı tabelalar, havalı sıfatlar, bir tıkla elde edilen dijital dünyalar... Sahiden de aradığımız şeyler mi?
Ruh memnun mu yerinden?
Hikayeyi çok sevdiğim gibi resimlemeyi, kapak uygulama ve genel tasarımını da sevdim kitabın.
Özge Bahar Sunar'ın metnine Aleksandra Fabia'nın resimlemesi eşlik ediyor.
Karışık resimleme tekniğine, renklerin kullanımına ve metni çoğaltan incelikli işçiliğine bayıldım.
Ama ressamın gözünden Bisiklet Gurusu'nun mizahi tasvirini görmeyi nasıl arzu ederdim bilseniz.
Kafamın içinde hayali bir Bisiklet Gurusu var şimdi. Sembolik değeri büyük bu karaktere bakıp bakıp tebessüm ediyorum keyifle.
Son zamanlarda okuduğum en iyi yerli eserlerden biri "Bisiklet Ustası". Öyle ki, elimden düşüremez oldum onu.
Sadık bir dost gibi her yerde yanı başımda.
Bisiklet Ustası
Yazan, Özge Bahar Sunar
Resimleyen, Aleksandra Fabia
Editör, Burcu Ünsal Çeküç
Redhouse Kidz
4+ ve büyümeye dirençlilere!
Minti bisiklete binmek istiyor. Rüzgarla dans etmek, kuru yaprakların arasında dolaşarak uzun yollar aşmak... Ne var ki, bunun için önce bisiklet sürmeyi öğrenmesi gerek.
Arkadaşları Suzi ve Volki ile beraber işi ehlinden öğrenecekleri bir adres arıyorlar.
Mahallenin çok bilen teyzesi doğru adresi hemen oracıkta işaret etse de, çok acelesi var Minti'nin.
Şifai bilgelikle dolu usta dağın doruğundayken... Işıltılı tabelasıyla "Harikulade Bisiklet Ustası" hemen oracıkta.
O çözemezse bu işi, un çuvalına düşmüş koca cüssesi ve uzun beyaz sakallarıyla "Ünlü Bisiklet Gurusu" nun dükkanı yanı başında.
Hal böyleyken onca yolu, türlü cefayı çekip dağın tepesine çıkmak akıl kârı mı ki?
Mizahi dili, ince tüketim kültürü ve modernizm eleştirisi bir yana eğitime dair çok temel bir şey söylüyor hikaye: "Düşmezsen, öğrenemezsin." Zackarina'nın bisiklet macerasını ve madalyalarını hatırlıyor okur tebessümle.
Hakiki ilme ulaşmanın yolu bir parça cefadan geçiyor sevgili okur.
Işıltılı tabelalar, havalı sıfatlar, bir tıkla elde edilen dijital dünyalar... Sahiden de aradığımız şeyler mi?
Ruh memnun mu yerinden?
Hikayeyi çok sevdiğim gibi resimlemeyi, kapak uygulama ve genel tasarımını da sevdim kitabın.
Özge Bahar Sunar'ın metnine Aleksandra Fabia'nın resimlemesi eşlik ediyor.
Karışık resimleme tekniğine, renklerin kullanımına ve metni çoğaltan incelikli işçiliğine bayıldım.
Ama ressamın gözünden Bisiklet Gurusu'nun mizahi tasvirini görmeyi nasıl arzu ederdim bilseniz.
Kafamın içinde hayali bir Bisiklet Gurusu var şimdi. Sembolik değeri büyük bu karaktere bakıp bakıp tebessüm ediyorum keyifle.
Son zamanlarda okuduğum en iyi yerli eserlerden biri "Bisiklet Ustası". Öyle ki, elimden düşüremez oldum onu.
Sadık bir dost gibi her yerde yanı başımda.
Bisiklet Ustası
Yazan, Özge Bahar Sunar
Resimleyen, Aleksandra Fabia
Editör, Burcu Ünsal Çeküç
Redhouse Kidz
4+ ve büyümeye dirençlilere!
Jumanji
Chris Van Allsburg'un Jumanji'yi yazıp resimlediği yıl doğmuşum.1982'de prestijli Amerikan Caldecott ödülüne layık görülen eseriyle beraber 1985'te yazdığı ve Jumanji gibi beyaz perdeye aktarılan ikinci eseri Polar Express de Caldecott almış.
"New York Times Yılın En İyi Resimli Kitabı"ödülü gibi birçok başka ödülün de sahibi olan Jumanji, şüphesiz ki otoritelerin dikkatini çekmese de okur nezdinde karşılık bulacaktı.
Filmi izlemeyen var mı bilmiyorum. Çocukluğumuzdan beri her izlediğimizde fantastik öğeler ve boyumuzu aşan gerilimiyle koltuklara mıhlamıştır.
Canları çok ama çok sıkılan iki çocuğun parkta bir kutu oyunu bulmasıyla başlıyor hikaye.
Derken fena halde sıkılmış kardeş Peter'in alaycı yorumları odada beliriveren dev bir aslanla bölünüyor.
Ardından bir düzine maymun, gergedanlar, yolunu kaybetmiş bir rehber....derken ev yerle bir olurken iki kardeş korkuyla sağa sola kaçışıyor.
Ya sonraki hamle her şeyi daha da korkunç hale getirirse?
Ebeveynleri operadan dönene kadar evi eski haline getirebilmeleri için oyunu bitirmek zorundalar.
Ve kurallara uymak birinci kural.
İki kardeş sırayı savıyorlar savmasına ama en büyük maharetleri kural tanımazlıkları olan başka iki kardeş oyunu devralıyor.
Hikayenin sonunda, yeni hikayelerin fitilini yakarak ustalıkla sıvışıyor Allsburg.
Küçük okur filmin sahip olup kitabın sahip olmadığı detayları tamamlamakta ısrarcı oldu okurken.
Bense maceraya yenilerini ekledim zihnimde istemsizce.
Sadece eğlenirken bile uyman gereken bazı kurallar olduğu doğru.
Oyunu bozmamak da bunlardan biri.
Jumanji
Yazan ve resimleyen, Chris Van Allsburg
Özgün adı, Jumanji
Çeviren, Sinem Uğurlar
Editör, Yağmur Yavaş Aydın
Uçan Fil
4+ ve büyümeye dirençlilere
Sonya'nın Tavukları
Bir canlıya göz kulak olma sorumluluğu büyük bir sorumluluk. Sonya'nın civcivlerinin onun itinalı ellerinde serpilip birer sağlıklı pilice dönüştüğü hikayede sorumluluk almak kadar, olumsuz sonuçlarla yüzleşmek de var.
.
.
Sonya, gözü gibi baktığı tavuklarını bir tilkiye kaptırmanının hüznüyle baş etmek zorunda.
Duygularının ve isyanının bastırılmasına değil, anlaşılmaya ve sıcak bir kucak ya da sağlam omuzların desteğine ihtiyacı var.
Belki de zamanla kabullenecek; tilkinin doyuracak yavruları olduğu gerçeğini ve besin piramidinin işleyişini.
Aile bağları, döngü, yaşamsal ihtiyaçlar, sevgi, hayat ve ölüm çemberindeki hikayesiyle Phoebe Wahl, tabiatın içinde, ona dokunan bir çocuğun tabiatla beraber olgunlaşması, kırılan yerlerinden güçlenip serpilmesini anlatıyor.
.
.
Sonya'nın annelik yaparak binbir emekle büyüttüğü civcivlerini kaybetmesinin üzerinden doğal bir yas süreci ve sessiz bir eşlik beklemiştim.
Ancak babasının hıçkırıklarla ağlayan Sonya'ya "sakinleştiginde" durumun başka olduğunu anlatmak için acele edişi, uzun uzun cümleler kuruşu ve Sonya'nın hızla sükunete kavuşup kabullenişini biraz fazla buldum doğrusu.
Aileyle paylaşılan yasın hızlı bir kabulleniştense isyan değil belki ama tabii bir sessizlik ve tefekküre ihtiyacı olduğunu düşündüm.
Sonya'nın civcivlerine çok iyi baktığı, böylece büyüyebildikleri vurgusu ise çocukluğuma götürdü.
.
.
Semt pazarlarındaki sarı ahşap kasalardan hemen her eve birer ikişer giren miniminmacık, sevimli mi sevimli civcivleri hatırlamışsınızdır siz de.
Özellikle semt pazarından alıp eve götürdüğü (muhtemeldir ki bahçeli evine değil) civcivleri ölen bir küçüğün, Sonya'nın daha iyi bir "anne"olduğu mesajını kabullenebileceğini sanmam. :)
Öte yandan Wahl'ın dilinden dökülüp yine onun fırçasıyla renklenen, çok sevdiğimiz "Sonya'nın Tavukları"nı okumanızı önermekten geri duracak değilim.
Hatta beraberinde çok iyi gidecek bir yetişkin kitabıyla, bir de aile boyu film önerisinde bulunacağım..
.
.
Eve Uçuş (Fly Away Home)
ve Küçük Ağacın Eğitimi (filmi de var)
.
.
Sonya'nın Tavukları
Yazan ve resimleyen, Phoebe Wahl
Özgün adı, Sonya's Chickens
Sinek Sekiz Yayınevi
4+ ve büyümeye dirençlilere!
L
Sebastian ve Balonu
Evinin damından seyrettiği manzarasını beğenmeyen maceraperest Sebastian, yeni şeyler göreceği bir yolculuğa çıkmak istiyor.
Büyükannesinin kırk yama yorganlarını birleştirip yaptığı kocaman, rengarenk balonla havalanıp yolda yeni dostlar alıyor yanına.
Bir resimli kitapta gerçek bir ayıyla karşılaşmak tamam da, Stead'in yaş haddi tanımaz kaleminde üç ihtiyar kadının eşliği şaşırtıp neşelendiriyor küçük okuru. Hele çok uzun boylu sabotajcı bir kuşun hemencik affedilip balon seyahatine davet edildiği, turşulu sandvici kimseciklerin reddetmediği arkadaşlık ve uyumla dolu bu düşsel yolculuğu çok seviyor.
Birlikte eski bir lunapark trenini yenileyerek düşlerini onaran kahramanlar, küçük okurun düşlerini de kırıldıkları yerlerden onarıp özgür bırakıyor. Kabul, uyum, dayanışma ve dostluk içinde...
Harikulade resimlemesi ve tatlı hikayesine rağmen güçlü bir duygu ya da mesajı olmadığını düşünmüştüm bir piknikte çocuklara okurken. Ta ki, çocuklar benim gibi düşünmeyip lunapark treninde usul usul esen bir rüzgara kendilerini bırakıp tatlı tatlı gülümseyene dek... Çocukların seyahat planlarını ve hayallerini Sebastian'la paylaştıkları etkileşimli bir okumaya zemin hazırlayan hikaye, resmetme ve düşgücü anlamında da ilham verici.
"Çok Özel Posta"da dahil olmak üzere dilimize çevrilmiş kitaplarının tamamı içinde favorim hala "Bekçi Amos'un Hastalandığı Gün" olsa da Sebastian ve Balonu'nu da sevdim. Özellikle resimlemesini...
Sebastian ve Balonu
Yazan ve resimleyen, Philip C. Stead
Çeviren, Esin Uslu
Özgün adı, Sebastian and the Balloon
4+ ve büyümeye direnclilere
Muhteşem Pofuduk - Kıvırcık - Ufacık Tefecik
Bazen hiçbir şey yapamazsın. Belki o güne dek yaptıklarının değeri de bir anda kayboluverir gözünde. Sesini, uçuşunu kaybetmiş bir kuş gibi kanatların ağırlaşır.
Herkes bir şeyler yapabilirken senin yapamadığın bu zamanlarda kendi dilini, kendi yolculuğunu fark etmen, tam da eline uyan kalınlıktaki fırçayı bulup boyaya bulanman gerekir ki varlığının heyecanıyla dolasın.
Varsın, oradasın ve bir şeyler yapabilirsin. Yaptığın şey en güzel şey olmayabilir ama birisi için fark edecek. En az birisi için değerli olacak.
Bir donanma pulu ya da düğme değil, bir pofuduk - kıvırcık - ufacık tefecik şey olacak belki de en muhteşem şey.
Edith'in annesi için öyle olacağına ne şüphe!
Babası beş dil bilir Edith'in, annesinin sesiyse bülbül gibidir.
Kız kardeşini ise hiç sormayın! Hem buz pateni kraliçesi hem de pofuduk, kıvırcık, ufacık tefecik bir plan peşinde.
Hiçbir şey yapmayan Edith bir şeyler yapmalı!
Özgüvene, düş gücü ve yaratıcığa, azim ve kararlılığa, kendi dilini bulma yolculuğuna dair tatlı mı tatlı bir hikaye elimdeki.
Henüz "Hiçbir Şey Yapmama Günü" hakkında yazamadan yazarın ikinci kitabıyla da tanışınca sıra biraz karışmış olabilir.
Ancak her iki kitabı da pek sevdik.
*Hassas filtreler için: Dört yapraklı yoncanın şans getirdiği inancını paylaşmasak da, canavarlar ve hayaletlerin "aslında" var olmadıkları bilgisine sahip okurlar adına pek endişelenmedim.
**İç sayfa fotoğraflarını gözden geçirmeyi unutmayın.
**İç sayfa fotoğraflarını gözden geçirmeyi unutmayın.
Muhteşem Pofuduk - Kıvırcık - Ufacık Tefecik
Yazan ve resimleyen, Beatrice Alemagna
Ceviren, Rüzgar Rumi
Özgün adı, Le merveilleux Dodu - Velu - Petit
Aylak Kitap
4+ ve büyümeye dirençlilere
CİK!
Az evvel bir kurbağanın "cik!" dediğini duyarak aldım elime kitabı. Sesin şu iki kapak arasından geldiğine ve bir kurbağaya ait olduğuna eminim. Okumaya başladım merakla:
"...kuşu anlamadı kurbağalar.
Vrak! Vrak! Vrak!
Kuş da anlamadı kurbağaları.
Cik! Cik! Cik!
Bu, kuşu biraz şaşırttı.
Vrak!
Kesildi sesleri kurbağaların.
Görmemişlerdi böylesini hayatlarında.
Olmaz böyle kurbağa diye düşündüler.
Bunun üzerine çılgınca bir şey yaparak kurbağalardan biri, bağırdı:
Cik!"
Hangi dil benim, hangisi senin? Kim demiş kurbağa vıraklar, kedi de miyavlar diye?
Kim çizmiş sınırları, kim baglamış birbirine dilleri? Topraktan mı biter mesela dil dediğin, havadan mı solunur, suyun menbaında mıdır özü?
Ülkeleri ayıran dikenli tellerin yamacında mı biter dil otları? Hayvanlar mesela? Liyvanyalı bir inekle, Türkiyeli farklı şekillerde mi "mööö!" der? Eh, işin sırrı ottaysa, ineklerden biçmeli.
Dil dediğin köprüler inşa edip, akla yeni mecralar mı sağlar, sınırlar mı çeker insanlar arasına bilmem.
Belki bilirim de, bildiğim azdır diye susarım.
Alman yazar ve illüstratör Martin Baltscheit'ın kaleminden, "Dünyanın tüm dilleri" için köprüler inşa eden bir kitap "Cik!".
Her dilde "anne", her dilde "yuva" olan, tüm canlıların kardeşliğinin ortak sesi. Ve elinde tuttuğu "düşman" kaşesiyle, ne yapacağını bilmez halde öylece dikilliveren tasnifçilerin düş kırıklığı.
Yuvasından düşen küçük bir kuş, göl kenarında karşılaştığı kurbağalarla sözcüklerini paylaşıyor. Aynı anda vrak ve cik olmayı tecrübe ediyor. İştahla yalanan leyleğin kafasını karıştırıyor bu durum. Sonraları köpeğinkini de. "İhtiyacı yoktu köpeğin bir kuşbağaya!" Öyle ya!
Az miktarda tasvirin, dilin örtüsünü bir parça kalınlaştırdığı, okuru iki turistin eğlenceli anlaşma çabasına ortak eden "Cik!" bu yönüyle örtük ve tevile açık bir mesaj veriyor gibi görünse de...
Son tahlilde anne kuş ile yavrunun her dilden sohbeti dilin gücüne methiye yazıyor.
Ancak, çevirideki hoş inceliklere rağmen eserin özgün dilindeki manaya yer yer yabancı kalmış hissettim.-pek ironik oldu-
Bununla beraber, fikrin özgünlüğü ile eğlenceli ve düşündürücü bir okuma deneyimi yaşatan "Cik!"i pek sevdik.
Cik!
Yazan ve Resimleyen, Martin Baltscheit
Ceviren, Aslı Tohumcu
Ceviren, Aslı Tohumcu
Tekir Kitap
4+ ve büyümeye dirençlilere!
 |
| Bu arkadaş da beraber poz vermeye pek meraklıydı. Sırası gelecek, elbet :) |
