Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
Teneke Orman
Mutlu olmaya kararlı bir insan hurdalıkların içindeyken.. ya da dünya yüküyle dert omuzlarındayken de pekala bunu başarabilir. Ne bileceğim derdinizi! Konuşuyorum işte, boş boş..
Ama..Ya mutluluk bedava değilse?.. Bolca halini kabullenme, bir miktar da sevgiyle nazar etmeliyse yaradılana?
Yaradandan ötürü yaradılanı sevmekteyse işin sırrı, derdini sevmekteyse?
Hayal kurmaktan vazgecmeyen, gördüğü rüyaların renkleriyle betondan dünyasını boyayan bir ressam Teneke Orman'ın yaşlı adamı.
Adeta, şehir hayatında betonların ve egzos dumanıyla kaplı gökyüzünün ortasında, rengârenk hayallerin ipine tutunan bir modern zaman insanı o.
Sen, ben, o...
biziz o yaşlı adam..büyümeye dirençli yetişkinleriz! Hayal kurmaktan, çocuk penceresinden dünyayı temâşâ etmekten vazgeçmeyen bizler. O kadar çok inanacağız , o kadar çok çabalayacağız ki..Birgün hayalini kurduğumuz dünyayı her birimiz yerden bir taş alarak, her taşı başka renge boyayarak bir mozaik gibi birlikte inşa edeceğiz.
İnanırsak olur!
Karamsar ve soğuk gelebilir ilkin Teneke Orman size.. içinizde bir yerlere dokunabilir. Yanlız olduğunuz zamanlara, mahrum olduğunuz anlara, sevgisizliğe. Ama öyle devam etmeyecek elbet masal. Her gecenin bir sabahı oldugu gibi Teneke Orman'in da yaşlı adamın hayallerindeki o orman olması an meselesi!
Umudu yeşerten bu harika masalı illa ki okuyun!
"Bir zamanlar bir orman vardı. Dunyanın bir ucundaki bu orman, herkesin isteyeceği şeylerle doluydu. Ormanın tam ortasındaki küçük evde, bahçesinde dev gagalı tukanları, ağaç kurbağaları ve kaplanları olan yaşlı bir adam yaşardı."
Teneke Orman
Yazan, Helen Ward - Resimleyen, Wayne Anderson
Çeviren, Şiirsel Taş
Remzi Kitabevi
3+
Notlar: Olur da kelimeler konusunda hassassanız, yaratma kelimesinin yerine inşa ettiyi tercih edebilirsiniz pekala. Ya da yaşlı adamın ayışığı altında oturup hayallerindeki ormanı dilediği yerde "bir dilek tuttu"yerine "....olmasını istedi" diyebilirsiniz. Tercihinize bağlı olmak uzere bu detaylardan haberdar etmiş olalım.
Ama..Ya mutluluk bedava değilse?.. Bolca halini kabullenme, bir miktar da sevgiyle nazar etmeliyse yaradılana?
Yaradandan ötürü yaradılanı sevmekteyse işin sırrı, derdini sevmekteyse?
Hayal kurmaktan vazgecmeyen, gördüğü rüyaların renkleriyle betondan dünyasını boyayan bir ressam Teneke Orman'ın yaşlı adamı.
Adeta, şehir hayatında betonların ve egzos dumanıyla kaplı gökyüzünün ortasında, rengârenk hayallerin ipine tutunan bir modern zaman insanı o.
Sen, ben, o...
biziz o yaşlı adam..büyümeye dirençli yetişkinleriz! Hayal kurmaktan, çocuk penceresinden dünyayı temâşâ etmekten vazgeçmeyen bizler. O kadar çok inanacağız , o kadar çok çabalayacağız ki..Birgün hayalini kurduğumuz dünyayı her birimiz yerden bir taş alarak, her taşı başka renge boyayarak bir mozaik gibi birlikte inşa edeceğiz.
İnanırsak olur!
Karamsar ve soğuk gelebilir ilkin Teneke Orman size.. içinizde bir yerlere dokunabilir. Yanlız olduğunuz zamanlara, mahrum olduğunuz anlara, sevgisizliğe. Ama öyle devam etmeyecek elbet masal. Her gecenin bir sabahı oldugu gibi Teneke Orman'in da yaşlı adamın hayallerindeki o orman olması an meselesi!
Umudu yeşerten bu harika masalı illa ki okuyun!
"Bir zamanlar bir orman vardı. Dunyanın bir ucundaki bu orman, herkesin isteyeceği şeylerle doluydu. Ormanın tam ortasındaki küçük evde, bahçesinde dev gagalı tukanları, ağaç kurbağaları ve kaplanları olan yaşlı bir adam yaşardı."
Teneke Orman
Yazan, Helen Ward - Resimleyen, Wayne Anderson
Çeviren, Şiirsel Taş
Remzi Kitabevi
3+
Notlar: Olur da kelimeler konusunda hassassanız, yaratma kelimesinin yerine inşa ettiyi tercih edebilirsiniz pekala. Ya da yaşlı adamın ayışığı altında oturup hayallerindeki ormanı dilediği yerde "bir dilek tuttu"yerine "....olmasını istedi" diyebilirsiniz. Tercihinize bağlı olmak uzere bu detaylardan haberdar etmiş olalım.
Oburcuk, Keskin Dis
"Sevgili Battaniyem"masallarından biri Oburcuk, Keskin Diş.
Hamster ya da fare, bana fark etmez! Öyle çok maceram oldu ki onlarla masallardaki sevimli varlıklarına yeni yeni alışır oldum.
Tanıstığım en sevimli fare Hızlı Gonzales'ti. Yooo, çizgi filmdeki değil, capcanlısı, gerceği!
Bu kerata bizim ilk evimizde, eşimle bilgisayar başındayken banyodaki havalandırma kapağından misafir olmuştu evimize.
Nasıl güçlü iteklediyse kapağı, banyodan gelen sesle zıplamıştım! Bu arada bilgisayar başındaki yerinde hiç istifini bozmadan "kedidir kedi"diyen muhterem eşimin aksine banyoda, elimde süpürge yabancı varlık arayışındaydım. Hikayenin bundan sonrasını merak edenlerle özel olarak paylaşabilirim ;)
İkinci Gonzales vakası ise dev gibi kitaplığı, altındaki fareyi bulabilmek için, üzerindeki kitaplarla çekmekten ötürü uzun bir ahşap çatlağıyla hatırasını bırakmıştı.
Tüm bunların Oburcuk, Keskin Diş'le hiç ama hiç ilgisi yok. Obur olmakla beraber çok efendi, aklı başında, üstelik felaket sevimli bir fare o!
Masalı olduğu kadar, resimlemesini de çok sevdik biz.
Yaban çiçekleri hakkında bir kahramanlık masalı Oburcuk'inki.
Yaban Çiçeği Diyarı'ndaki herkes bayılıyor yaban çiçeklerine. Sabah, öğlen, ikindi ve akşam yaban çiçeği yiyen minik farelerin mutlu "hatır, hutur, diş diş" sesleri tüm gün boyunca havada uçuşuyor. Ta ki soyları tükenip tek bir tanesinin bile internetten KORKUNÇ fiyatlara satın alındığı o günler gelene dek..
Ama bir gün Oburcuk, Keskin Diş soyu tükenen yaban çiçeği yapraklarından belki de sonuncusuyla karşılaştığında aklına gelen harika fikirle ve biraz araştırmayla yaban çiçekleri yetiştirmeye başlıyor.
Tüketim çılgını büyüklerin kulağına da fısıldıyor minik fare: "Üretin! Saygıyla ve sevgiyle!"
Oburcuk, Keskin Diş - Yaban Çiçekleri Hakkında Bir Kahramanlık Masalı
Charlotte Middleton
Artemis Çocuk
2+
Hamster ya da fare, bana fark etmez! Öyle çok maceram oldu ki onlarla masallardaki sevimli varlıklarına yeni yeni alışır oldum.
Tanıstığım en sevimli fare Hızlı Gonzales'ti. Yooo, çizgi filmdeki değil, capcanlısı, gerceği!
Bu kerata bizim ilk evimizde, eşimle bilgisayar başındayken banyodaki havalandırma kapağından misafir olmuştu evimize.
Nasıl güçlü iteklediyse kapağı, banyodan gelen sesle zıplamıştım! Bu arada bilgisayar başındaki yerinde hiç istifini bozmadan "kedidir kedi"diyen muhterem eşimin aksine banyoda, elimde süpürge yabancı varlık arayışındaydım. Hikayenin bundan sonrasını merak edenlerle özel olarak paylaşabilirim ;)
İkinci Gonzales vakası ise dev gibi kitaplığı, altındaki fareyi bulabilmek için, üzerindeki kitaplarla çekmekten ötürü uzun bir ahşap çatlağıyla hatırasını bırakmıştı.
Tüm bunların Oburcuk, Keskin Diş'le hiç ama hiç ilgisi yok. Obur olmakla beraber çok efendi, aklı başında, üstelik felaket sevimli bir fare o!
Masalı olduğu kadar, resimlemesini de çok sevdik biz.
Yaban çiçekleri hakkında bir kahramanlık masalı Oburcuk'inki.
Yaban Çiçeği Diyarı'ndaki herkes bayılıyor yaban çiçeklerine. Sabah, öğlen, ikindi ve akşam yaban çiçeği yiyen minik farelerin mutlu "hatır, hutur, diş diş" sesleri tüm gün boyunca havada uçuşuyor. Ta ki soyları tükenip tek bir tanesinin bile internetten KORKUNÇ fiyatlara satın alındığı o günler gelene dek..
Ama bir gün Oburcuk, Keskin Diş soyu tükenen yaban çiçeği yapraklarından belki de sonuncusuyla karşılaştığında aklına gelen harika fikirle ve biraz araştırmayla yaban çiçekleri yetiştirmeye başlıyor.
Tüketim çılgını büyüklerin kulağına da fısıldıyor minik fare: "Üretin! Saygıyla ve sevgiyle!"
Charlotte Middleton
Artemis Çocuk
2+
 |
| İç sayfalardan fotograflar ilave olacak ;) |
Cesur Bögürtlen
Maceraya düşkün küçük köstebek Böğürtlen'in masalı, "Cesur Böğürtlen".
Maceracı dediysek, bulamaç gibi, ya da taneli, çamur gibi ya da çıtır çıtır yiyececekleri ağzına sürecek kadar değil! Böğürtlen yemeyi sever küçük Böğürtlen! Sadece ama sadece patileri mora boyanana, bıyıkları yapış yapış olana dek böğürtlen yemeyi!
Acaba "toprağı en derinden kazıp, hızlı hızlı yuvarlanan ve korkusuzca arkadaş grubuna liderlik eden bir köstebek, su tereli sandviç yiyecek kadar da cesur olabilir miydi?"
Küçük Böğürtlen, bildiğin bizim minnak oğlan işte! Ya da sizin minnak kız. Mini minicikken emekleyerek mutfağa girer ve yüzünü ekşite ekşite sarımsakları, soğanları kemirirdi. Sonra sırasıyla kuru incir dönemi, zeytin, karpuz, çilek dönemleri bu dönemi izledi. Neredeyse tüm gün ve hatta tüm hafta tek çeşit gıdaya dadanma huyunda bizim küçük köstebek de pek bir mahirdir! Şimdilerde en büyük zevki dolabın önüne oturup eline aldığı çatalla turşu kavanozlarını eşeleyip, suyunu kafaya dikmek.
Zavallı mideciği bu hengâmeye dayanamadıkça soluğu tuvalette alıyor ama ne çare! Huylu huyundan vazgeçmez. :)
Masal da resimleme de o kadar canlı ve neşeli ki.. Bu serinin tüm kitaplarını ele geçirmek için sabırsızlanıyoruz doğrusu. Seri dedim, evet! Farklı yazarlardan, aynı lezzette masallarla dolu kitaplar. Ayrı ayrı temin edilebileceği gibi ciltlenmiş haline de buradan ulaşmak mümkün. Sevgili Battaniyem
Serinin bir diger kitabı, "Oburcuk, Keskindiş"den de çok sabredemeyip az sonra bahsedeceğim.
Cesur Böğürtlen - Yemek Seçen Küçük Köstebeğin Masalı
Amber Stewart & Layn Marlow
Artemis Çocuk
2+
Maceracı dediysek, bulamaç gibi, ya da taneli, çamur gibi ya da çıtır çıtır yiyececekleri ağzına sürecek kadar değil! Böğürtlen yemeyi sever küçük Böğürtlen! Sadece ama sadece patileri mora boyanana, bıyıkları yapış yapış olana dek böğürtlen yemeyi!
Acaba "toprağı en derinden kazıp, hızlı hızlı yuvarlanan ve korkusuzca arkadaş grubuna liderlik eden bir köstebek, su tereli sandviç yiyecek kadar da cesur olabilir miydi?"
Küçük Böğürtlen, bildiğin bizim minnak oğlan işte! Ya da sizin minnak kız. Mini minicikken emekleyerek mutfağa girer ve yüzünü ekşite ekşite sarımsakları, soğanları kemirirdi. Sonra sırasıyla kuru incir dönemi, zeytin, karpuz, çilek dönemleri bu dönemi izledi. Neredeyse tüm gün ve hatta tüm hafta tek çeşit gıdaya dadanma huyunda bizim küçük köstebek de pek bir mahirdir! Şimdilerde en büyük zevki dolabın önüne oturup eline aldığı çatalla turşu kavanozlarını eşeleyip, suyunu kafaya dikmek.
Zavallı mideciği bu hengâmeye dayanamadıkça soluğu tuvalette alıyor ama ne çare! Huylu huyundan vazgeçmez. :)
Masal da resimleme de o kadar canlı ve neşeli ki.. Bu serinin tüm kitaplarını ele geçirmek için sabırsızlanıyoruz doğrusu. Seri dedim, evet! Farklı yazarlardan, aynı lezzette masallarla dolu kitaplar. Ayrı ayrı temin edilebileceği gibi ciltlenmiş haline de buradan ulaşmak mümkün. Sevgili Battaniyem
Serinin bir diger kitabı, "Oburcuk, Keskindiş"den de çok sabredemeyip az sonra bahsedeceğim.
Cesur Böğürtlen - Yemek Seçen Küçük Köstebeğin Masalı
Amber Stewart & Layn Marlow
Artemis Çocuk
2+
Kapı Komşumuz Korsanlar
2012 Waterstones Çocuk Kitabı Ödüllü, Kapı Komşumuz Korsanlar Jonny Duddle tarafindan resmedilmiş ve yazılmış. Yazarın ismindeki ahengin bana sardığı meraka yenik düştüm ve biraz araştırdım. Müstear isim olduğuna o denli inanmıştım ki! Öyle miymiş? Degilmiş efendim. Karşıma Galler'li bir korsan (!?) çıktı! Kafayı korsan masallarıyla bozmuş yetişkin bir süper yetenek çocuk! Bir de stop-motion filmin ekibine dahil olmuş, konu yine Korsanlar! Hani büyümeye dirençlilerden işte..
Hala birinin çıkıp aslında Jonny Duddle diye biri olmadığını, elimdeki bu kitabı yazanın Terry Pratchett olduğunu söylemesini bekliyor olabilirim. Dün gece az uyudum, ondandır. Jonny Duddle, ne adamsın!
Bu gune dek yazılmıs tüm Korsan hikayelerini okuduğumu söyleyemem ancak çocuklar için yazılmışların en iyilerinden olduğunu şimdiden iddia edebilirim.
Kapı Komşumuz Korsanlar, kapı komşularımızla ilişkilerimizin eğlenceli bir mizanseni.
Hem de ne eğlence! Genç Matilda rutin kasaba hayatının içinde yandaki eve taşınacak küçük arkadaşının ihtimaliyle avunurken genç korsan Jim Lad'in aile gemisi arızalanmıştı. Gemileri onarılana kadar kasabaya yerleşmeye karar veren Kurukafa ailesi tam da şimdi sizin tahmin ettiğiniz üzere yandaki eve taşındı.
Takdir edersiniz ki (!) kimsecikler memnun degildi bu yeni komşuların varlığından.
Kasabalı homurdanmaya ve komşuları hakkında ileri geri atıp tutmaya başlamıştı.
O Jim olacak çocuk, sürekli tehlikeli şeylerle oynuyordu. Ayrıca kötü giyiniyorlardı, korkunç ve kabalardı falan.
Homurtular bir gergin mısrayla yukseliyordu, "Gitsinler buradan!"
Heyecanla sayfaları çevirirken minik okur, belediye binasının önünden protesto sesleri yükseldi.
Tum bunlar olurken onarıldı gemileri Kurukafa Ailesinin. Jim Lad, fısıldadı vedalaşırken Tilda'nın kulağına, korsanlar iyi insanlardır.
Sonra.. sonra ertesi sabah tüm kasaba bahçelerinde dev çarpı işaretleriyle uyandılar.
Ah, dünya! Yalan dünya! Ha korsan, ha mülteci, ha ak, ha kara!
Efkârlandık oğlanla.. Vedalaşıp Kurukafa'larla, çay içip sohbet ederek kücük dünyalarımızı kurtardık.
Çok tavsiye ederiz, siz de yapın.
Kapı Komşumuz Korsanlar
Yazan ve Resimleyen, Jonny Duddle
Redhouse Kidz Çocuk Kitapları
3+
 |
| O şişede maden suyu olabilir bence ;) |
Mucit Dedemin Müthiş İcatları
Dünyadaki dedelerin en tatlısının masalı: "Mucit Dedemin Müthiş İcatları "yla tanıştıralım sizi.
Beyaz pamuktan sakalı ve çılgın fikirlerle dolu kafasıyla sevimli mi sevimli o. Bahçesindeki tozlu, karanlık atölyesinde türlü şeyler icad ediyor. Birgün, küçük kızın mucit dedesine, dünyanın en büyük icad yarışmasının davetiyesinin gelmesiyle başlıyor tüm eğlence!
Küçük kız, dede ve nine kafa kafaya verip bir icat düşünüyor.
Hayvanlarla konuşabilmemizi sağlayan bir HARİKA-HAYVANAT-O-FON yapmaya ne dersiniz? diyor nine.
Ya da okyanusun derinliklerine dalıp batık gemilerdeki hazineleri arayan bir DERİN-DENİZ-OTOMAT-O-POT yapıp denizlerin hakimi olmaya?
ÇOK-KATLI-ASTRONOT-O-BÜS de olabilir pekala! Sokaktaki duraktan binip, uzayda gün boyu dolaşmak harika olmaz mıydı?
SÜPER-ZIP ZIP-ISITMALI-TULUM-BALON!? Üşümeden, sağımızı solumuzu incitmeden hop hop, zıp zıp zıplamayı istemez misiniz ya?
Daha önce yapılmamış, benzersiz bir fikir ararken onlar, hayal dünyasının ılıman ikliminde harika illüstrasyonlar arasında geziniyoruz minik okurla :)
Ve nihayet! İşte dedenin harika fikri!
GÖRÜNTÜLÜ KOKULU-TINGIR-MINGIR-MUHTEŞEM-MASAL-ANLATIR!
İşte burada benim bir itirazım var! Bu yapıldı ayol! Adı da AN-NE!
Hem bozulur ki bu! Dedeler, nineler, anne ve babalar bozulmaz oysa ki!
Ah! Ne oldu orada!?
Açmayaydım keşke şom ağzımı!
Mucit Dedemin Müthiş İcatları
Yazan ve Resimleyen, Richard Johnson
Remzi Kitabevi
5+
Beyaz pamuktan sakalı ve çılgın fikirlerle dolu kafasıyla sevimli mi sevimli o. Bahçesindeki tozlu, karanlık atölyesinde türlü şeyler icad ediyor. Birgün, küçük kızın mucit dedesine, dünyanın en büyük icad yarışmasının davetiyesinin gelmesiyle başlıyor tüm eğlence!
Küçük kız, dede ve nine kafa kafaya verip bir icat düşünüyor.
Hayvanlarla konuşabilmemizi sağlayan bir HARİKA-HAYVANAT-O-FON yapmaya ne dersiniz? diyor nine.
Ya da okyanusun derinliklerine dalıp batık gemilerdeki hazineleri arayan bir DERİN-DENİZ-OTOMAT-O-POT yapıp denizlerin hakimi olmaya?
ÇOK-KATLI-ASTRONOT-O-BÜS de olabilir pekala! Sokaktaki duraktan binip, uzayda gün boyu dolaşmak harika olmaz mıydı?
SÜPER-ZIP ZIP-ISITMALI-TULUM-BALON!? Üşümeden, sağımızı solumuzu incitmeden hop hop, zıp zıp zıplamayı istemez misiniz ya?
Daha önce yapılmamış, benzersiz bir fikir ararken onlar, hayal dünyasının ılıman ikliminde harika illüstrasyonlar arasında geziniyoruz minik okurla :)
Ve nihayet! İşte dedenin harika fikri!
GÖRÜNTÜLÜ KOKULU-TINGIR-MINGIR-MUHTEŞEM-MASAL-ANLATIR!
İşte burada benim bir itirazım var! Bu yapıldı ayol! Adı da AN-NE!
Hem bozulur ki bu! Dedeler, nineler, anne ve babalar bozulmaz oysa ki!
Ah! Ne oldu orada!?
Açmayaydım keşke şom ağzımı!
Mucit Dedemin Müthiş İcatları
Yazan ve Resimleyen, Richard Johnson
Remzi Kitabevi
5+
 |
| Çöp şiş, birkaç bozuk oyuncak artığı ve bir bakır telden uçak(!) o yukarıdaki ;) |
Filozof Çocuk : Nasıl Davranmalıyım?
Tudem'in, okul oncesi için"Küçük Filozof" serisini duymuşsunuzdur belki de. Ben felsefeye bayılsam da okul öncesi için çevresel uyaranlarla doğal olarak gelişen sorgulama sürecini yeterli ve değerli buluyorum. Okul öncesinde kilit olanın, iyi kurulmuş ve çokça iletişim olduğunu sanıyorum. Belki de yanılıyorum..
Ancak okul dönemi için aynı şeyi düşündüğüm söylenemez. 8+ yaş için önerilen "Filozof Çocuk" serisinin tamamını merak etsem de, bizim için henüz erken olduğunu düşündüğümden bu güne dek elime alıp detaylı bir inceleme yapmadım.
Filozof Çocuk serisinin, elimizdeki kitabıyla tanışmamız ise Tudem'in online olarak sorduğu, "Sıcaktan bunalıyoruz, serinlemek için fikriniz var mı?"sorusuna çocukların cevapları arasından yapılan bir çekilişle oldu. O sırada babasıyla oyun oynayan oğluma bir yere yazacağımı söylemeden soruyu yönelttiğimden, hediyeler geldiğinde ona büyük sürpriz olmuştu :)
Aylar sonra tekrar kitapla ilgilendiğinde bu vesileyle onu sizinle de tanıştırmanın münasip olduğuna karar verdik.
Her zaman her istediğini yapman gerekir mi?
-Evet, çünkü mutlu olmak istiyorum.
Evet, ama...
Yapmak istediklerin senin için her zaman iyi olan şeyler mi?
Senin mutluluğun başkalarının mutluluğundan daha mı önemli?
Mutlu olman sadece isteklerine mi bağlı?
Mutlu olman sadece yaptıklarına mı bağlı?
Soru, cevap ve ardından cevaba sorular olarak devam eden bu güzel kitap, fazla düşünüp evdeki iktidarınızı(!) sorgulayabilecek kendine yontucu çocuklara yarayabilir.
Aksi de mümkün.. malum, felsefe böyle birşey. Hangi ekole aklı yatar, bilemem doğrusu :)
Ancak şunu biliyorum ki çocuklarımızın düşünmesinden, düşünmekten ve düşüncelerimiz üzerinde konuşmaktan korkmadığımızda dünya daha güzel bir yer!
Nasıl düşüneceğini bilemeyen yetişkinlerin dünyasında nasıl konuştuğumuzu ve nasıl anladığımızı da bilemiyoruz.
Mantık ve düşüncenin anahtarını elinde tutan çocuklar bu dünyanın sevmediğimiz neyi varsa değiştirme azminde olacaklar.. dua niyetine mi? Öyleyse, amin!
Sayfalarda satırların başlarına serpiştirilmiş minik resimler öyle güzel detaylara sahip ki, kitapla birlikte illustrasyonlara da bayıldık.
Tam anlamıyla bir idrakle okunması açısından tavsiye edilen yaş aralığını dikkate almakta fayda var ;)
Serinin tamamını inceleyen ve fikrini paylaşmak isteyen olur ise keyif duyarız.
Nasıl Davranmalıyım?
Oscar Brenifier / Clément Devaux
Tudem
8+
Ancak okul dönemi için aynı şeyi düşündüğüm söylenemez. 8+ yaş için önerilen "Filozof Çocuk" serisinin tamamını merak etsem de, bizim için henüz erken olduğunu düşündüğümden bu güne dek elime alıp detaylı bir inceleme yapmadım.
Filozof Çocuk serisinin, elimizdeki kitabıyla tanışmamız ise Tudem'in online olarak sorduğu, "Sıcaktan bunalıyoruz, serinlemek için fikriniz var mı?"sorusuna çocukların cevapları arasından yapılan bir çekilişle oldu. O sırada babasıyla oyun oynayan oğluma bir yere yazacağımı söylemeden soruyu yönelttiğimden, hediyeler geldiğinde ona büyük sürpriz olmuştu :)
Aylar sonra tekrar kitapla ilgilendiğinde bu vesileyle onu sizinle de tanıştırmanın münasip olduğuna karar verdik.
Her zaman her istediğini yapman gerekir mi?
-Evet, çünkü mutlu olmak istiyorum.
Evet, ama...
Yapmak istediklerin senin için her zaman iyi olan şeyler mi?
Senin mutluluğun başkalarının mutluluğundan daha mı önemli?
Mutlu olman sadece isteklerine mi bağlı?
Mutlu olman sadece yaptıklarına mı bağlı?
Soru, cevap ve ardından cevaba sorular olarak devam eden bu güzel kitap, fazla düşünüp evdeki iktidarınızı(!) sorgulayabilecek kendine yontucu çocuklara yarayabilir.
Aksi de mümkün.. malum, felsefe böyle birşey. Hangi ekole aklı yatar, bilemem doğrusu :)
Ancak şunu biliyorum ki çocuklarımızın düşünmesinden, düşünmekten ve düşüncelerimiz üzerinde konuşmaktan korkmadığımızda dünya daha güzel bir yer!
Nasıl düşüneceğini bilemeyen yetişkinlerin dünyasında nasıl konuştuğumuzu ve nasıl anladığımızı da bilemiyoruz.
Mantık ve düşüncenin anahtarını elinde tutan çocuklar bu dünyanın sevmediğimiz neyi varsa değiştirme azminde olacaklar.. dua niyetine mi? Öyleyse, amin!
Sayfalarda satırların başlarına serpiştirilmiş minik resimler öyle güzel detaylara sahip ki, kitapla birlikte illustrasyonlara da bayıldık.
Tam anlamıyla bir idrakle okunması açısından tavsiye edilen yaş aralığını dikkate almakta fayda var ;)
Serinin tamamını inceleyen ve fikrini paylaşmak isteyen olur ise keyif duyarız.
Nasıl Davranmalıyım?
Oscar Brenifier / Clément Devaux
Tudem
8+
Allah Beni Seviyor!
Okul öncesi çocuklara Allah'ı anlatmak çok incelikli bir iş. Soyut düşünme yetenekleri geliştikçe sordukları, soracakları sorulara doğru cevaplarla karşılık vermek..
Ben bu konuda o kadar okuyup araştırmış olmama rağmen gafil avlandığımı bilirim. Belki de fazla erken yapılan o okumalar, pratikle birleşmediğinden karşılaştığınız o kritik anlarda önünüzü aydınlatamıyor.
Oğlumun ilk sorularından biri zihnime kazınmıştır:
-Anne, herşeyi Allah yarattı değil mi?
-Evet, oğlum.
-Kötü insanları da mı Allah yarattı?
-eee (nereden ve nasıl başlasam bekleyişi..)
-Allah kötüleri sevmez ki kötü insanları neden yarattı öyleyse?
O gün Allah'ın insanları kötü olarak yaratmadığını söyledim. Herkesin doğduğunda iyi olduğunu.
(Hristiyanlıkta gunahkar olarak doğanın İslam'da günahsız doğdugunu anlatacağim belki bir gün, çok ileride bir gün..karşılaşınca soracak, karşılaştırmalı olarak ilerleyeceğiz.)
Kötü şeyler yapan insanlara iyi olmaları için Allah'ın fırsat verdiğini, çok ama çok affedici olduğunu anlattım.
Yüzü aydınlandı, "Allah bizi çok seviyor!" dedi.
Aradan bir yılı aşkın süre geçtiğinde oğlumun zihnindeki kötü ve iyi kavramını daha net görmeye başladım. Iyiler ve kötüler diye dünyayı ikiye ayırmıştı kafasında. Oyunlarında hep iyilerle kötüler savaşıyor, süper kahramanları var.
Tamamen yanılıyor değildi ama ona iyi ve kötüyü anlatma zamanının geldiğini; kötü/yanlış bir davranış gerçekleştirdiğinde, bu davranışın onu külliyen değiştirdiğini zannetmesi üzerine anladım. Yanlış davranışlarında "kötü" olduğuna kanaat getirip, derin bir suçluluk, suçlanmışlık duygusuyla savunmaya geçişi, öfkesi sonunda ona :
- İyi ve kötü insanlar değil, iyilik ve kötülük yapan insanlar vardır oğlum. Bazen kötü olduğunu sandığımız insan da iyi birşey yapar. Çünkü kötü insanların içinde de iyi şeyler olabilir, dedim..
Kötü davranışlar seni kötü yapmaz, sadece kötülük yapan iyi bir insan olursun. Bunu düzeltmek için şansın var.
Üstelik bu dünyada hata yapmaya en çok hakkı olanlar çocuklardır. Daha çoook hata yapacaksın, çünkü öğreniyorsun ve ben buna hazırlıklıyım, dedim.
Arada bir tüm bunları ona hatırlatmam gerekiyor, sakince dinliyor ve rahatlıyor.
Çok temel birşey var ki okul öncesi çocuğa değerler eğitimi veriliyorsa cehennemden degil cennetten; azabtan degil, rahmetten bahsetmek gerekiyor. Ancak okul oncesi degerler egitimi veren kurumlar çocuklarla cehennemi ve şeytanı tanıstırabiliyor.
Bu kadar hassas bir konunun saglam ellerden, saglam dillerden, saglam kilavuzlardan dinlenmesi ve okulla ailenin ihtilaf içinde olmaması çok önemli..
Okul öncesi dönemde sevgi ekseninde yaratıcıyla tanıştıran, Allah sevgisini minik yüreklere nakşeden degerli bir eser, "Allah Beni Seviyor".
Yazar ve danışman ekibine, eseri kitaplığımıza kazandıran değerli yayıncılarına müteşekkiriz.
Allah Beni Seviyor
(Ayetlerle Değerler Eğitimi,)
Ayşe Sevim, Fatma Işık
Danışman, Kudret Eren Yavuz
Resimleyen, Sevgi İçigen
Timaş Yayınları,
384 sh, Karton Kapak
Yaş; Sorular başladığında?
Ben bu konuda o kadar okuyup araştırmış olmama rağmen gafil avlandığımı bilirim. Belki de fazla erken yapılan o okumalar, pratikle birleşmediğinden karşılaştığınız o kritik anlarda önünüzü aydınlatamıyor.
Oğlumun ilk sorularından biri zihnime kazınmıştır:
-Anne, herşeyi Allah yarattı değil mi?
-Evet, oğlum.
-Kötü insanları da mı Allah yarattı?
-eee (nereden ve nasıl başlasam bekleyişi..)
-Allah kötüleri sevmez ki kötü insanları neden yarattı öyleyse?
O gün Allah'ın insanları kötü olarak yaratmadığını söyledim. Herkesin doğduğunda iyi olduğunu.
(Hristiyanlıkta gunahkar olarak doğanın İslam'da günahsız doğdugunu anlatacağim belki bir gün, çok ileride bir gün..karşılaşınca soracak, karşılaştırmalı olarak ilerleyeceğiz.)
Kötü şeyler yapan insanlara iyi olmaları için Allah'ın fırsat verdiğini, çok ama çok affedici olduğunu anlattım.
Yüzü aydınlandı, "Allah bizi çok seviyor!" dedi.
Aradan bir yılı aşkın süre geçtiğinde oğlumun zihnindeki kötü ve iyi kavramını daha net görmeye başladım. Iyiler ve kötüler diye dünyayı ikiye ayırmıştı kafasında. Oyunlarında hep iyilerle kötüler savaşıyor, süper kahramanları var.
Tamamen yanılıyor değildi ama ona iyi ve kötüyü anlatma zamanının geldiğini; kötü/yanlış bir davranış gerçekleştirdiğinde, bu davranışın onu külliyen değiştirdiğini zannetmesi üzerine anladım. Yanlış davranışlarında "kötü" olduğuna kanaat getirip, derin bir suçluluk, suçlanmışlık duygusuyla savunmaya geçişi, öfkesi sonunda ona :
- İyi ve kötü insanlar değil, iyilik ve kötülük yapan insanlar vardır oğlum. Bazen kötü olduğunu sandığımız insan da iyi birşey yapar. Çünkü kötü insanların içinde de iyi şeyler olabilir, dedim..
Kötü davranışlar seni kötü yapmaz, sadece kötülük yapan iyi bir insan olursun. Bunu düzeltmek için şansın var.
Üstelik bu dünyada hata yapmaya en çok hakkı olanlar çocuklardır. Daha çoook hata yapacaksın, çünkü öğreniyorsun ve ben buna hazırlıklıyım, dedim.
Arada bir tüm bunları ona hatırlatmam gerekiyor, sakince dinliyor ve rahatlıyor.
Çok temel birşey var ki okul öncesi çocuğa değerler eğitimi veriliyorsa cehennemden degil cennetten; azabtan degil, rahmetten bahsetmek gerekiyor. Ancak okul oncesi degerler egitimi veren kurumlar çocuklarla cehennemi ve şeytanı tanıstırabiliyor.
Bu kadar hassas bir konunun saglam ellerden, saglam dillerden, saglam kilavuzlardan dinlenmesi ve okulla ailenin ihtilaf içinde olmaması çok önemli..
Okul öncesi dönemde sevgi ekseninde yaratıcıyla tanıştıran, Allah sevgisini minik yüreklere nakşeden degerli bir eser, "Allah Beni Seviyor".
Yazar ve danışman ekibine, eseri kitaplığımıza kazandıran değerli yayıncılarına müteşekkiriz.
Allah Beni Seviyor
(Ayetlerle Değerler Eğitimi,)
Ayşe Sevim, Fatma Işık
Danışman, Kudret Eren Yavuz
Resimleyen, Sevgi İçigen
Timaş Yayınları,
384 sh, Karton Kapak
Yaş; Sorular başladığında?
Bir Otobüs Yolculuğu ve Bizden Haller
Şimdi size birbirinden tamamen bağımsız(!) küçük gözlemlerle bir otobüs yolculuğu anlatacağım.
Bir saat boyunca otobüs bekledikten sonra oğlumla binmek zorunda kaldığımız otobüste bir bey, iki koltuk arasındaki şu kimsenin kolay kolay tenezzül etmediği dar, yüksek alandaki yerini teklif etti.
Önce ezilmesinden korktuğum oğlumu yerleştirdim o kuytuya, sonra oğlum bana da yer açtığını sanınca onu üzmemek ve ayakta bir kişilik daha boş yer açmak için ben de sığıştım oraya. İki büklüm seyahat ederken hemen önümüzde ve de neredeyse dibimizdeki bebeği fark ettik. Nasıl etmeyelim, ağlıyor beni fark edin diye!
Sonra bebeği tutanın hemen başında ayakta bekleyen ve her an bayılacakmış gibi duran genç hanıma kesildi dikkatim. Incecik bir hanım..pardesüsünün kopan dev düğmesinin boşluğuna takılıyor gözüm. Hikayesine dalıyorum kendi zihnimde, haddim olmayarak.
Çocuğu için, kayınvalidesi ve eşi için çabalayan ve muhtemelen kendisine dönüp bakmaya bile fırsat bulamadığı gibi takdir de görmeyen bir kadın..
Arada gözleri kapanayazıyor, neredeyse düşecek!
Arada da durumunu anlamayan ve muhtemelen ailesinden olan iki hanımın karşısındaki yerinde teatral şekilde "Ay şimdi bayılacağım!" mesajlı göz devirmeler içinde..
Tahmin edersiniz ki, kimsede tık yok!
Öne dogru hafif eğilerek "Rahat edebilirseniz, yer değiştirelim"diyorum. O kucağinda bebek tutan hanım ve yanında oturan hanımların kulağının dibindeyim! Başkası mümkün de değil!
Cevap yerine "boşver" gibi bir baş çevirme alıyorum. Derin anlamları olan..
Kadınlarda hala tık yok..hemen karşılarındaki tekli koltukta oturan beyde hiç oralı hali yok zaten, ecnebi galiba.
"Halinizden endişe ettim, lütfen yer isteyelim madem" dedim. Baktım duymamazlıktan geliyorlar, kadının kulağına iyice yanaştım ve "yakınları mısınız? İyi görünmüyor" dedim. Yine tık yok!
Sanki görünmez olduğum gibi duyulmazım!
Arkamdan bir hanım kalkayım mı, iyi misin? Dedi yarım ağız.
Yine aynı kırgın baş çevirme, "boşver!"..
Ayaktaki hanımlardan biri homurdanmaya başladı, neyse ki..
Neden sonra o tekli koltukta oturan bey kalktı ve hanıma yer verdi!
Aradaki samimiyete şaşırıp kaldım! Yine de ihtimal vermedim aile olduklarına..kalabalık içinden hanımlar, "hele şükür, imana geldi"diyor.
Derken..
Oğlum bebeğin başını sevmiş olacak, "Anne bebeği sevdim kafasından!"dedi, sevinçle.
Ne oldu dersiniz?
Karısı(?!)na karşı çok müşfik ve saygılı olan o adam oğluma döndü ve, "bebekler sevilmez ama!"dedi.
Bir saat boyunca otobüs bekledikten sonra oğlumla binmek zorunda kaldığımız otobüste bir bey, iki koltuk arasındaki şu kimsenin kolay kolay tenezzül etmediği dar, yüksek alandaki yerini teklif etti.
Önce ezilmesinden korktuğum oğlumu yerleştirdim o kuytuya, sonra oğlum bana da yer açtığını sanınca onu üzmemek ve ayakta bir kişilik daha boş yer açmak için ben de sığıştım oraya. İki büklüm seyahat ederken hemen önümüzde ve de neredeyse dibimizdeki bebeği fark ettik. Nasıl etmeyelim, ağlıyor beni fark edin diye!
Sonra bebeği tutanın hemen başında ayakta bekleyen ve her an bayılacakmış gibi duran genç hanıma kesildi dikkatim. Incecik bir hanım..pardesüsünün kopan dev düğmesinin boşluğuna takılıyor gözüm. Hikayesine dalıyorum kendi zihnimde, haddim olmayarak.
Çocuğu için, kayınvalidesi ve eşi için çabalayan ve muhtemelen kendisine dönüp bakmaya bile fırsat bulamadığı gibi takdir de görmeyen bir kadın..
Arada gözleri kapanayazıyor, neredeyse düşecek!
Arada da durumunu anlamayan ve muhtemelen ailesinden olan iki hanımın karşısındaki yerinde teatral şekilde "Ay şimdi bayılacağım!" mesajlı göz devirmeler içinde..
Tahmin edersiniz ki, kimsede tık yok!
Öne dogru hafif eğilerek "Rahat edebilirseniz, yer değiştirelim"diyorum. O kucağinda bebek tutan hanım ve yanında oturan hanımların kulağının dibindeyim! Başkası mümkün de değil!
Cevap yerine "boşver" gibi bir baş çevirme alıyorum. Derin anlamları olan..
Kadınlarda hala tık yok..hemen karşılarındaki tekli koltukta oturan beyde hiç oralı hali yok zaten, ecnebi galiba.
"Halinizden endişe ettim, lütfen yer isteyelim madem" dedim. Baktım duymamazlıktan geliyorlar, kadının kulağına iyice yanaştım ve "yakınları mısınız? İyi görünmüyor" dedim. Yine tık yok!
Sanki görünmez olduğum gibi duyulmazım!
Arkamdan bir hanım kalkayım mı, iyi misin? Dedi yarım ağız.
Yine aynı kırgın baş çevirme, "boşver!"..
Ayaktaki hanımlardan biri homurdanmaya başladı, neyse ki..
Neden sonra o tekli koltukta oturan bey kalktı ve hanıma yer verdi!
Aradaki samimiyete şaşırıp kaldım! Yine de ihtimal vermedim aile olduklarına..kalabalık içinden hanımlar, "hele şükür, imana geldi"diyor.
Derken..
Oğlum bebeğin başını sevmiş olacak, "Anne bebeği sevdim kafasından!"dedi, sevinçle.
Ne oldu dersiniz?
Karısı(?!)na karşı çok müşfik ve saygılı olan o adam oğluma döndü ve, "bebekler sevilmez ama!"dedi.
"Sadece kafasından sevdim, mupok bulastirmaz ki!? Kötü birsey mi yaptım yani!"
"Tamam bir daha sevmem! Küstüm!" Dedi bizimki..sarkıttı dudaklarını..
"Oğlum ben yanlış birsey yaptığını düşünmüyorum ancak bazı anne babalar benim gibi düşünmüyorlar. Bir dahaki sefere izin alalım" dedim.
"Tamam bir daha sevmem! Küstüm!" Dedi bizimki..sarkıttı dudaklarını..
"Oğlum ben yanlış birsey yaptığını düşünmüyorum ancak bazı anne babalar benim gibi düşünmüyorlar. Bir dahaki sefere izin alalım" dedim.
Sonra uzuuun uzun bu iki hali kafamda oturtmaya çalıştım. Kadına verilen degeri, kadının yerini düşündüm.
Yıllar yıllar önce genç bir hanımken yine otobüste gördüğüm o karı kocayı hatırladım.
Yıllar yıllar önce genç bir hanımken yine otobüste gördüğüm o karı kocayı hatırladım.
Kadının kucağında bebeği, ellerinde çantalar, adamsa inmek üzere olduğu orta kapının önünde acele etmediği için karısını azarlamakla meşgul!
Zihnimde tüm bunlar aynı tablodaysa tüm suç benim bu feminik (!) zihnim olmamalı!
 |
| İmdat çekici ne işe yarar sahi? |
