hayal kurmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hayal kurmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
hayal kurmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hayal kurmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kendi Yolunda
"İşte böyle Caner, hayal kurarken bile gerçekçi olmak gerekiyormuş. Ne saçma, değil mi?"
...
Hayallerinin ardına düşüp önlerine çıkan engelleri ardı ardına aşan çocukların hikayelerini anlatıyor "Kendi Yolunda".
Kız çocuklarının ve erkek çocuklarının hikayelerini.
Yükselişleri ve çöküşlerini.
Güçlüklere rağmen yılmadan, hayalleri uğruna mücadele edip onlara erişmelerinin hikayesini.
"Kızlardan kaptan olmaz" dese de kalabalıklar, kaptan olmak istiyor Kevser.
İşe ona inanan ailesinin desteğiyle bir gemi maketi yaparak başlıyor.
Büyüyüp başarılı bir işletmeci olmayı başaran Pelin ise onunla röportaja gelen küçüklerle ilham verici hikayesini paylaşıyor.
Yalçın'ın hikayesi ise bir ev ödeviyle başlıyor Hayatının dönüm noktasını arayan Yalçın'ın öğretmenlikle sonlanan macerasını okuyoruz.
Çocukların alaylarıyla Mucide'ye dönüşen ismiyle Mucize, çevresindeki problemlere sıradışı çözümler üreterek gelecekte sahiden de bir mucit olabileceğini gösteriyor.
Selin çocukluk hayalini gerçekleştirerek yönetmeni olduğu müzikal oyunla ödül kazanıyor.
Dayısı gibi bir iffaiyeci olmak isteyen İpek ise kızların itfaiyeci olamayacağı iddiasına itiraz ediyor.
Küçük fakat büyük kahramanlığı ona bir itfaiyeci rozeti kazandırıyor.
Küçük bir çocukken "Prens olmak istiyorum!"diye bağıran Bahadır bir balet oluyor.
Farklı yazarlardan ancak ortak bir uslupla yazılan, mesaj odaklı bu yedi hikaye hayal kurma özgürlüğü için çocukların safına güc katıyor.
Bazen metinlerdeki daralmanın ve hızlı geçişlerin hikayelerden aldığımız lezzeti de azalttığını ifade etmeliyim.
Ancak dert sahibi yazarları bir araya getiren "Kendi Yolunda"nın derdini önemsiyorum.
Çocukken ne çok şeyi "olmak"isterdim. Bir süre birini, bir süre diğerini.
Bazen hepsini birden!
Büyürken de bu pek değişmediğine göre belki de maymun iştahlıydım.
Sırayla her şeyi olmak istiyor çocuklar.
Her yeni deneyimle yeniden hayaller kuruyorlar.
Ama her "olamazsın", "yapamazsın" denildiğinde kolları kanatları kırılıp, önce hayallerinden bahsetmekten ardından da bütünüyle hayal kurmaktan vazgeçiyorlar.
"Yapamazsın" ve "olamazsın" lar ise güçlü birer bahanesi oluyor vazgeçmelerin.
Önce küçük başarılı adımlarla başlamalı belki de, sonra büyükleriyle.
Bazen sadece bir gemi maketiyle.
Ve yolda olmaktan keyif almayı öğrenmeli.
Hayal etme, vazgeçme, değişme, değiştirme, yeniden hayal etme, hayalini seçme, ona inanma, ve hayalinin peşine düşme özgürlüğü olmalı insanın.
Bazen ebeveynin hoşuna gitmeyecek tercihler olacak.
Bazıları sahiden de çok kaygı verici olacak.
Ama sükunet ve şefkatle karşılandığında, kaygılar paylaşıldığında ve sağlıklı bir iletişim oluştuğunda yol da yolculuk da elbet kolaylaşacaktır.
Kendi Yolunda
Yazanlar, Fatma Burçak, Bengüsu Özcan, Gökçe Yavaş, Cansu Özkan, Burak Almaç, İklim Keleşoğlu
Resimleyen, Gözde Eyce
Editör, Bade Baran
102 sh.
Kelime Yayınları
9+
Sebastian ve Balonu
Evinin damından seyrettiği manzarasını beğenmeyen maceraperest Sebastian, yeni şeyler göreceği bir yolculuğa çıkmak istiyor.
Büyükannesinin kırk yama yorganlarını birleştirip yaptığı kocaman, rengarenk balonla havalanıp yolda yeni dostlar alıyor yanına.
Bir resimli kitapta gerçek bir ayıyla karşılaşmak tamam da, Stead'in yaş haddi tanımaz kaleminde üç ihtiyar kadının eşliği şaşırtıp neşelendiriyor küçük okuru. Hele çok uzun boylu sabotajcı bir kuşun hemencik affedilip balon seyahatine davet edildiği, turşulu sandvici kimseciklerin reddetmediği arkadaşlık ve uyumla dolu bu düşsel yolculuğu çok seviyor.
Birlikte eski bir lunapark trenini yenileyerek düşlerini onaran kahramanlar, küçük okurun düşlerini de kırıldıkları yerlerden onarıp özgür bırakıyor. Kabul, uyum, dayanışma ve dostluk içinde...
Harikulade resimlemesi ve tatlı hikayesine rağmen güçlü bir duygu ya da mesajı olmadığını düşünmüştüm bir piknikte çocuklara okurken. Ta ki, çocuklar benim gibi düşünmeyip lunapark treninde usul usul esen bir rüzgara kendilerini bırakıp tatlı tatlı gülümseyene dek... Çocukların seyahat planlarını ve hayallerini Sebastian'la paylaştıkları etkileşimli bir okumaya zemin hazırlayan hikaye, resmetme ve düşgücü anlamında da ilham verici.
"Çok Özel Posta"da dahil olmak üzere dilimize çevrilmiş kitaplarının tamamı içinde favorim hala "Bekçi Amos'un Hastalandığı Gün" olsa da Sebastian ve Balonu'nu da sevdim. Özellikle resimlemesini...
Sebastian ve Balonu
Yazan ve resimleyen, Philip C. Stead
Çeviren, Esin Uslu
Özgün adı, Sebastian and the Balloon
4+ ve büyümeye direnclilere
İlkbahar Prensi
Karganın biri tepemizde uçuyordu davudi (!) sesiyle gaklayarak.
Durup bir süre onu seyrettik. Seyretmesi çok zevkliydi kömür karası kanatlarıyla mavileri aşmasını. Uzandık sırtüstü çimenlere. Toprağın nemi ceketimi geçince, kafamı oğluma çevirdim. Azıcık üşüyüverse ne olur ki? Hem, çok mutlu görünüyor olduğu yerde. İlişmedim. Gözlerimi kapattım. Birkaç saniye sonra bağırmaya başladı: "Anne anneee! Bak, bak, gördün müüüü? Karganın gagasında ışıldayan birşeyler var. "
Merakla açtım gözlerimi, yüksek sesten sarsılmış zavallı kulaklarımı teskin ettim ellerimle. Ah benim zavallı kulaklarım, bundan on dakika önce kozalak savaşında yaralanan zavallı alnım. Ne kadar da mızmızsınız, aman pek de narinsiniz. Hani çocuk tarafımız bizim? Aradım, taradım, bulamadım derken bir karganın gagasında buldum çocukluğumu şimdi. Çocuk benin bir anısına gidiverdi aklım. Çocukluk mevkimizde ağaçlar arası dolaşırken bulduğumuz, karanlık, derin ve ışıltılı ağaç kovuğuna uzatıp elimi, bir masal çıkardım içinden. Rengarenk taşlarla doluydu avuçlarım. Oğluma çevirip kafamı, kargaların parlak eşyaları neden seviyor olabileceğini konuştuk. Eve döndüğümüzde araştırmak için sözleşip, etrafa saçtığımız ihtimalleri cebimize doluşturduk.
Eve gelince gündemimiz bambaşkaydı, unutuvermiştik kömür karası kargayı. Uzun zaman sonra, Melike Günyüz'ün Küçük Tüy'üyle tanıştığımızda ceplerimizde bekleşmekten yorulmuş ihtimaller ışıklar yakarak kıpraştılar oldukları yerde.
Biraz zaman aldı Kargalar Diyarı'nın atmosferine nüfuz etmemiz. Doğrusu ya, ilk seferinde yazara eşlik edemedi usumuz. Birdi, ikiydi derken, Masal Prensi olmayı düşleyen Küçük Tüy'ün masalı içeri aldı okuru.
Kargalar Diyarı'nı ziyarete gelen Hayal Satıcıları bir prense dönüştürebilir miydi Küçük Tüy'ü?
Kendileri rengarenk, getirdikleri de rengarenk hayal satıcıları, getirdiklerini dağıtmaya başladılar. Bilge Baykuş'la yazar, olan biteni izlerken kargalar sıraya giriyordu eşyaları paylaşmak için.
Çin İmparatoru'nun inci kolyesi, Hint Mihracesi'nin yakut yüzüğü, Rus prenseslerinin oynadığı renkli kristal toplar derken, Küçük Tüy kahverengi kuşun elindeki İran Şahı'nın sihirli parfüm şişesini istedi.
Hayal Satıcıları'nın ardından, heyecanla açtı şişesinin kapağını Küçük Tüy. Ancak şişe bomboştu. Ne kokusu vardı, ne tozu ne de sihri.
Bilge Baykuş'un yazarı işaret ederek, bilgece çizdiği yolla küçük kahramanımız bir şişenin içinden çıkardı hayallerini.
Nasıl yaptı, hiç sormayın. Ama yaptı işte. Hayalleriyle doldurduğu şişesi ne dilerse ondan koktu.
ilkbahar doldurdu, ilkbahar serpti çimenlere, çayırlara.
İlkbahar Prensi, Küçük Tüy'ün sihirli şişesi Şubat ayında baharı getirdi evimize.
Değil mi ki, sihirli?
Küçük okurlar ne dilerse onu kokladı havadan. Kimi kar diledi, kimi bahar...
kimi güneş, kimi mis kokulu papatyalar.
Kalbimizi çiçek çiçek, masal masal inançla ve umutla dolduran bu modern masal için tek dileğimiz...
Daha uzun olmasıydı belki de.
Öyle hızlı düştük ki Kargalar Diyarı'nın içine...doya doya seyredemedik çevremizi.
Melike Günyüz'ün usta kaleminin, Vaghar Aghaei'nin sihirli şişeden boyanmış resimlemesiyle buluştuğu eseri pek sevdik.
İlkbahar Prensi
Yazan, Melike Günyüz
Resimleyen, Vaghar Aghaei
Erdem Çocuk
4+ ve büyümeye dirençlilere.
Düşünüyorum da...
Anne, düşünüyorum da...dünyanın tamamı zorlu bir parkur. Düşünsene bak! Kuzey Kutbu'na gitme hayalimi gerçekleştirmeyi istesem bir sürü macera ve engelle karşılaşacağım, yani bir sürü parkur demek bu.
Anne!... Bir de düşünüyorum da, müzik her yerde. Minibüsün tekerleğinden gelen sese diğer sesler karışıyor. Her yerde müzik var, çok acayip!
Düşünen kitapları seviyorum, düşünen çocukları sevdiğim gibi!
Beyaz Bulut dergisinin genel yayın yönetmeni, değerli çocuk edebiyatı yazarı Fatih Turanalp'in düşünen kitabı, "Düşünüyorum da..." onlardan biri ve belki de en güzeli.
Bir çocuğun düşünde, çarpışan arabalarla, uçan halıların dünyayı rengarenk bir lunaparka çevirdiği kitap, Nurten Deliorman'ın cıvıl cıvıl resimlemesiyle bir torba bayram şekeri tadında. Bir çırpıda hepsini tüketip düşağrısı çekmek yerine, belki siz de her lokmada yutkunup kendi düşüncelerinizin hülyalı kapılarına varırsınız.
Birbirinden bağımsız çok sayıda "düşünüyorum da..." içeren bu eğlenceli serüven küçük okura eşlik edildiğinde, her parçadan sonra düş kapılarından birini aralamayı vaadediyor.
Yalın, şaşaasız, iddiasız ve bir o kadar da tabii bir düş yolculuğuna çıkarken yazarla sohbet ettiğini hisseden okur, düşüncelerin serbest sarmalında plansız ve kendiliğinden akıp gidiyor.
Zarifoğlu'nun Katıraslan'ından, minarelerin ezan kitabına, yürüyen ağaçlardan, şemsiye olup kapanan çatılara, pijemalı dünyadan, yıldız sinemasına doğru gezinirken yazmayı hayal ediyor okur yolculuğun kendi kapılarının ardındaki devamını. Çok uzun ve çok tatlı bir sohbetin heyecanlı habercisi gibi...
"Bir masal devi şişesinden çıkmadığına, develer tellal, pireler de berber olmadığına göre başımın üstünde uçan bu halı da neyin nesi? Rengârenk desenli koca bir halı kendini boşluğa bırakmış, resmen uçuyor. Üst kattaki komşu teyzenin yine hamaratlığı tutmuş anlaşılan. "
Düşünüyorum da...
Yazan, Fatih Turanalp
Resimleyen, Nurten Deliorman
Nar Çocuk
8+ (Eşlik edilerek 7+)
Aklından Düşünceler Geçen Çocuk
Rosa, pembe demek. Linde ise ıhlamur ağacı. Rosalinde pembe bir ıhlamur ağacı olsa gerek. Öyleyse kahverengi gövdeli, yeşil yapraklı, sarı çiçekli, normal bir ıhlamur ağacı gibi olması beklenemez. Eğer öyle olsa, dalında yuva yapmış altı küçük kuşun üstüne sinsice tırmanmakta olan hain kedi tarafından yenmesine aldırmazdı. O meseleye şu açıdan bakardı:
"Sinekleri kuşlar yer, kuşları kediler,kedileri tilkiler yer. Tilkileri de avcılar vurup öldürür. Avcıları vurup öldürense, kalp krizidir -doğanın düzeni böyle-yeter ki, kimse benim rahatımı bozmasın! "
Rosalinde aklından düşünceler geçen o kız.
Büyükbabasına göre, Rosalinde gözlerini kısıp dudaklarını büzmüşse birilerine öfkelenmiştir.
Düşünürken dilinin ucu ağzından dışarı çıkmışsa, küçük harf mi büyük harf mi yazacağına karar vermeye çalışıyordur.
Büyükbaba Rosalinde'nin aklından geçenleri okuyabildiğini düşüne dursun, küçük kızın aklındakilerin yüzüne hükmetmesine mani olan muhteşem teknikleri var.
Onu çok iyi tanıyan, yıllardır yakından izleyen dedesi de olsa, düşüncelerini tahmin edebilmesi olanaksız.
Rosalinde'nin büyükbabası aklından neler geçtiğini gerçekten önemsiyor. Babası ve annesi de...
Ve halının üzerinde pembe bir ıhlamur ağacı olduğunu hayal ederek, dallarına tüneyen kediyi sallamak için titrediği anda babası dehşete kapılarak Rosalinde'yi sarsacağına, aklından geçenleri soruyor. Ve bir itfaiyeci eri gibi cesatle dallarına tırmanarak küçük ıhlamurun, kuşları kediden kurtarmasına yardımcı oluyor.
Annesi ise tepesindeki kuş yuvasını devirmemek için baston yutmuş gibi oturan Rosalinde'den kuş cıvıltıları duyuyor.
Tüm ailenin usulca ve saygıyla Rosalinde'nin aklından geçenlere kulak kabarttığı ve oyununa katıldığı bu hikaye bir harika.
Rosalinde düşüncelerinin yüz ifadesini ele geçirmesine izin vermiyor ancak ayaklarına söz geçirmekte güçlük çekiyor.
Mesela bir matematik dersinde, aniden, çok yabancı, çok tuhaf bir düşüncenin etkisine girip yerinden fırlayarak çantasını sırtına takıyor ve hoşça kalın demek istiyor.
Hiç özür dilemeden, hiç gerekçe göstermeden!
Rosalinde'nin aklından geçen her kelimeyi, bir izci hassasiyetiyle, hece hece takip ederken, aklındaki düşüncelerle çarpıştırıp çoğaltan okur, harika bir sözcük ziyafetinin ortasında buluyor kendini.
Rosalinde'yi kahraman bir ıhlamur ağacı, ip cambazı, ya da bambaşka bir şey olarak hayal ederken o aynı yüzüne taktığı maskeyle büyükbabasını kandırdığı gibi düşüncelerini hayallerinin önüne bir perde gibi çekerek aslında okul sırasında oturan küçük bir kız olduğunu unutturuyor okura. Hoş kendisinin de hatırladığı meçhul ya! Ah unutkan hayalperest Rosalinde, seninle düş kurmak, düşüncelerden ip eğirip dokumak harikaydı.
Bitmeyen kitaplar aşkına!
"Bazen büyükler insanı düşünmekten alıkoyuyorlar. Sanki düşünmeye karşılar! " diyor Nöstlinger, küçük Rosalinde iken...
Onun bitirdiği gibi bitiriyoruz.
Aklından Düşünceler Geçen Çocuk
Yazan, Christine Nöstlinger
Resimleyen, Erhard Dietl
Türkçesi, Necdet Neydim
Günışığı Kitaplığı
86 sh
8+ ve büyümeye dirençlilere!
