felsefe etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
felsefe etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
felsefe etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
felsefe etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Mutluluk Bir Tilkidir
"Mutluluk salıncakta sallanan bir tilki ve büyük turuncu bir portakaldır."
...
"Mutluluk Bir Tilkidir" önce ismiyle girdi gönlüme. Sonra çok sevdiğim turuncuyla ve tilkiyle.
Sonra ayrılık, değişim, hayatın sonu ve başlangıcı, dostluk, aile ile...
Zackarina'nin kumların arasından kafasını uzatan altın renkli dostu gibi; Povilas'ın tilki dostu da pek bilge.
"Cömertlik okyanusta bir damla gibidir.
Sen de okyanusta bir damla olmak istemez misin?" derken tilki, sadece bilge değil, aç bir bilge muhakkak.
Ama öyle de böyle de, bilge işte.
"...Yukarıdan veya aşağıdan, soldan veya sağdan baktığında gözüne farklı görünür. Yani bir dahaki sefere bana akıl danışmadan önce sorunu lütfen bütün yönleriyle ele al"
derken de gözünü budaktan, sözünü dudaktan esirgemeyen biri.
"Mutluluk annemin çanak çömleği,
Babamın helikopteri!
Mutluluk turuncu bir basketbol topu, Margarita'nın sarman kedisi!
Ama Mutluluk en çok da bir tilki!"
diyor Povilas.
Mutluluk yanı başındayken değişim çok korkutucu. Yeni bir ev, yeni bir mahalle, yeni alışkanlıklar...
Daima orada olamayacak belki de tilki. Kaybedecek bir an icin mutluluğu Povilas.
Belki uzun bir an...
Eğer başka bir yerde olması gerekirse, hiç durmayacak ve olmasi gerektigi yere doğru yoluna devam edecek.
Povilas'ın mutluluk tanımının yegane temsilcisi ve sembolü turuncu, tilki dostuyla beraber veda edecek ona.
Ama değişim korkutucu olsa da; mutluluk bir gün turuncu bir tilki suretinde geri dönecek.
Yeni bir ev, yeni bir turuncu helikopter, havuçlu kek, kayısı reçeli, japon balığı, büyük turuncu bir portakal... Küçük mutluluklar büyüyüp kocaman bir tilki olacak ve bulacak onu.
Çünkü mutluluk bazen kremaya ulaşmak için birkaç kez daha ısırdığın lezzetli bir pasta gibi.
Sizce mutluluk ne renk?
Sizin mutluluğunuz nerede?
Dönecek mi sahiden geriye?
Ümitvar olmak lazım. Ve pastayı biraz daha ısırmak.
Patika yollarda kaybolmak...
...
Resimlemesi ve grafik tasarımını biraz yorucu bulmakla beraber, çok da sevdim.
Küçüklere ve büyümeye dirençlilere sifa niyetine tavsiye ederim.
Mutluluk Bir Tilkidir
Yazan, Evelina Daciūtė
Resimleyen, Aušra Kiudulaitė
Çeviren, Lora Sarı
Editör, Ezgi Berk
Özgün adı, Laimė yra Lapė
Hippo Kitap
5+ ve büyümeye dirençlilere
Nasrettin Hoca ile Düşünmeyi Öğrenmek
Hoca Nasrettin'i ona atfedilen fıkralardaki hiciv, latife ve ince zeka ürünü sözlerinden tanır, severiz.
1200'lü yılların Akşehir'inde yaşadığı rivayet olunan hoca, gerçek kimliğinin yanında onun ağzından anlatılan ve muhtemeldir ki büyük kısmı ondan sadır olmamış fıkralarla anılıyorsa bilin ki sevildiğinden.
Vaktinde çok sevilen ve halkın meselelere bakışına, derdini tasasını hikaye edişine aracılık eden hoca, muhakkak ki bugün de aynı derecede seviliyor.
Öyle ki; hayali bir karaktere dönüşen haliyle, kültürel bir figür olarak korumaya alınıyor. Bu arada bolca reddiyeye maruz kalıyor.
"Hoca" oluşu dolayısıyla ona atfen anlatılanların bir kısmı gerçek kimliğine hakaret olarak kabul ediliyor. İsteniyor ki, hayali de olsa pîrüpâk biri olsun hoca Nasrettin. Suya sabuna dokunmasın, latifeyle yalandan riyadan ders içün dahi bahis açmasın.
Sınırları daha fazla esnetmeden burada durup, kitaptan bahsetmek istiyorum. Zira hocayı halkbilimciler daha iyi bilirler.
Doğrusunu yanlışını onlardan okumalı, dinlemeli.
Çocuklar, gençler ve yetişkinler için felsefe çalışmalarıyla tanınan Oscar Brenifier ve Isabelle Millon'un kaleme aldığı "Nasrettin Hoca ile Düşünmeyi Öğrenmek", tam da hoca karakterininin meramına uygun nitelikte bir eser.
Diyor ki küçük büyük okuruna; "Güldün, iyi, güzel hoş da...neye güldün? Neden güldün?"
Kitapta 12 ayrı fıkra yer alıyor. Fıkraların her birini açık uçlu sorular ve alıştırma örnekleri takip ediyor.
Kitabın son bölümü ise "Çözümlemeler". Çözümleme denildi diye keskin çıkarımlar iceriyor demek yanlış olur. Ne de olsa yazarların ikisi de felsefeci ve işleri muhakemeyi destekleyici yönergeler vermek.
Elimde 8.baskısını tuttuğum kitap, geçmişte içerdiği bir fıkradaki "çok eşlilik"meselesi dolayısıyla soru önergesine konu olup gündem oluşturmuş olsa da çok eşliliği olumlama amacı olmadığından pek anlamlı bulmadım doğrusu bu telaşı. Doğrudan eleştirmese de, "yeriyor" iddiasına dayanak bulmak daha kolay olurmuş.
Serap Deliorman'ın harikulade çizimlerinin eşliğinde yerli, tanıdık ve bildik kıyafetlerle aramıza katılan eser bütünüyle yerli bir yoruma sahip değil elbette.
Kanatlı "inşallah"sözcüklerinin tipografisi, hocanın dini kimliğini yorumlayanın bakış açısı gibi detaylar yazarların kimliğini hatırlatıyor okuruna. Bu da tabii olanı, elbette.
Küçük kusurları ve aklımıza yatmayan yorum farklarıyla beraber "Nasrettin Hoca ile Düşünmeyi Öğrenmek", 10 yaş ve üzeri okurlarla felsefe çalışmaları yapmak için ideal bir kılavuz olmuş.
Hayal, gerçek, onaylanma ihtiyacı, eleştirilmek, eleştirmek, hüsnükuruntu, kanmak, kandırmak, dış görünüş ve değer, doğruluk, dürüstlük, dostluk, yalan, riya, sözcükler ve düşünmenin tabiatı, kimlik, benlik, bilgelik, cehalet, öğretmek, öğrenmek, aramak ve bulmak, seçme, fark etme, sevme (iki Eş bahsi burada), sorumluluk...gibi çokca bahis var başlıklarda.
Nasrettin Hoca İle Düşünmeyi Öğrenmek
Yazan, Oscar Brenifier & Isabelle Millon
Resimleyen, Serap Deliorman
175 sh., Resimli
10+ ve her yaşa!
Kaptan Kâzım'ın Sağ Yanağı
Hiç yazmayayım diyorum, heyecanla sahne alması beklenen bir solisti saatlerce takdim eder de sevenlerine eziyet eder gibi okurla kitabın arasına girmeyeyim. "Muhteşem" ya da "harikulade" falan diyeyim, araya da hikayeden bir kaç giz serpiştireyim. Sonra, "perde!" diyeyim ve aradan çekilivereyim. Ya da anonsun sesini azıcık açayım da Kaptan Kâzım'ın sesi doğrudan okurun kulaklarına ulaşsın. Yanakları Mayıs güneşiyle al al, heyecanla şehir hatları vapuruna doluşsun, yazarla bir Mayıs macerasında buluşsunlar.
Ama yazmayayım da...kitabın kapağını kapattıktan sonra içimde hasıl olan o coşkuyla ne yapayım?
Kimlere diyeyim.
Yedi kat gökle, yedi kat yerin buluştuğu, her adımda yaşam olan dünyada, güneşi, baharı, rüzgarın ılık selamını unutmuş, aceleyle simidinin kenarından dişlerken vapura koşturan kalabalığa sesleneyim.
Delinin biri...bir kaptan...kırdı kafayı, kaçırıyor vapuru! Hem de içinde yolcularıyla, baharın sökün ettiği yere doğru.
Kamera şakası sansınlar onlar da, hikayedeki gibi. Sonra gidecekleri çok mühim yerlerin, girecekleri sınavların, derslerin, mesailerinin hesabına koyulsunlar.
Kaptan Kâzım'ın çocukluk nişanı yanak yarası sızlayıp içindeki çocuğu dürttükçe, bulaşsın çılgınlığı diğerlerine.
Çocukluğumun en tatlı günlerinin nişanesi olup alnımın çatında kızaran yara izim kaşınmaya başlasın yeniden. Yaralar, çocukları birbirine çağırsın. Daldan erik aşıran, bayıra yukarı koşuşan çocukları Üsküdar- Eminönü vapuruna alsın.
Karşılıksız seven, dost belleyen çocuk yanlarımız elimizden tutsun, Ege'ye dümen kırsın.
İster tabii insan, istemez mi?
Birkaç günlüğüne dünyayı durduralım, sıkıcı otomatik pilotları devreden çıkarıp manuel kontrolle dümene geçelim. Risk alalım, yaşam sevincimizi kovalayalım. Hiç tanımadığımız insanlara tebessüm edip, selam verelim. Azıcık soluklanıp ânın içinden an yakalayalım, kâh havada, kâh suda bir divane balık gibi buğulanan kulaklarımızla iki alemden de sual edelim.
Ayşe Güren öyle güzel yazmış, öyle sahici anlatmış ki, kalemin izinden macerayı takip etmemek, valizi toplayıp yola düşmemek çok güç.
Sahiden de tüm dünyayı saracak bir "Sağ Yanak Bahar Tatili" hakkı için pankart kaldırmamak, penceresiz duvarlara balyoz sallamamak çok güç.
Hele de hikayeye eşlik eden her telden müzikle tatlı bir bahar sarhoşluğuna kapılıp şükür ve temaşayı buluşturmamak...neredeyse imkansız.
Mehmet Güreli'nin "Kimse Bilmez"inden mısralarla karşılaşıp, "Mayıs"ını da dinlememek çok güç.
Merve Atılgan'ın olağanüstü latif fırçasının manevralarında kaybolmamak...güç...
10 yaş ve üstü tüm okurları ve büyümeye dirençlileri Kaptan Kâzım'ı okumaya, dinleme beklerim. Orada buluşup, baharı hep birlikte karşılayalım, yıldızlarla aramızdaki betondan engelleri aşıp gök kubbenin altında düşlere dalalım.
*Okurken sahiden de, "olağanüstü bir film olurdu bu hikayeden" dedim. Keşke...
Kaptan Kâzım'ın Sağ Yanağı
Yazan, Ayşe Güren
Resimleyen, Merve Atılgan
119 sh.
Can Çocuk
10-12+ ve büyümeye dirençlilere!
Prens Oleomargarin'in Aşırılması
İnsan bu kadar olağanüstü işçilikle ve bu kadar iyi bir öyküyle her zaman karşılaşmıyor doğrusu. Şaşkınlığımı mazur görün ve peşinen eksik bırakacaklarım için affedin.
Zira tam teşekküllü bir tahlil yapmak için yeterli vaktim olacak mı şüpheliyim.
Mark Twain'in küçük kızlarına anlattığı ancak parça parça notlarla kaydederken eksik bıraktığı için bize yarım bir öykü olarak ulaşan "Prens Oleomargarin'in Aşırılması", Berkeley Üniversitesi Mark Twain arşivlerinde keşfedilip gün yüzüne çıkarılmış. Ardından Bekçi Amos'un Hastalandığı Gün ve Sebastian ve Balonu gibi çok sevdiğimiz kitapların nev'i şahsına münhasır yazarı Philip Stead tarafından Twain'in hikaye taslağı üzerinden ince ince örülerek, Erin Stead'in oyma, mürekkep ve karakalem teknikleri kullandığı muhteşem resimlemesiyle buluşmuş. Grafik tasarımı ise kesinlikle metne ve resimlemeye eşlikte kusur etmemiş görünüyor.
Boy haddinden had bilmezleri cezalandıran, ileri derecede büyüklük kompleksindeki kralın, hık demiş burnundan düşmüş kibirli ve akılsız oğlunun saraydan "çalınma" hikayesi gibi görünse de başta... Ayaklarını yere vurduğunda bir küp altınla karşılaşmayan, taşı toprağı kurak, fakir Johnny ve insanlık adına aldığı sözün kutsal mesajını taşıyor.
Tüm canlılara saygının, iyilik ve cesaretin, birlikte yaşamanın, kulak vermenin, kabul etmenin ve insanla zenginleşmenin güzelliğini. Kibirden uzakta, alçakgönüllü bir gerçek kralın dostlarla dolu hazinesinin güzelliğini.
"Burada olduğuma memnunum" diyor Johnny.
Sonra, kralın hükmü karşısında iki büklüm dolaşmayı reddeden "devlere" -siz ona kısacık kraldan uzun olmaya cür'et edenler diyiverin-
"Sizi tanıdığıma memnunum" diyor.
Tüm insanlığa can simidi atacak, kendi küçük, hükmü kralın kibirli sözlerinden büyük sözler ediyor.
Ama aslında ne oluyor diyecek olursanız...
İsmi "Salgın ve Kıtlık" olan bir tavuk tam yüz yıl yaşıyor ve sihirli bir tuhaf çiçek işitmeyen kulakların pasını siliyor.
Johnny isimli fakir ve yalnız çocuk, en yakın arkadaşı Salgın ve Kıtlık'ı pazarda satmak yerine mavi tuhaf çiçeğin tohumuyla takas etmeyi deniyor.
Tohumdan fideye, fideden çiçeğe ve ardından hayvanların dilini söküveriyor Johnny.
Kral ve avanesinin aksine, dinlemeyi en sağlam yerden öğreniyor. Kendinden uzunları, kendinden kısaları, kuyrukluları, sivri dişlileri, kokular saçanları, gıdaklayanları, kükreyenleri, her bir canlıyı...hepsini!
Philip Stead ise iki kapağın arasına bir hikaye kahramanı olarak girip, Twain'in bıraktığı yerden koyuluyor anlatmaya. İstihzai mizahı, ince zekası, eleştirel dili ve ustaca kotardıgı kurguyla.
Çok sayıda yabancı kültürel unsur taşıyan, siyasi ve bölgesel eleştiri de içeren öykü çocuklar içindir demek zor.
Değildir demek daha da zor.
Taban yaş belirtmek de öyle...
Ancak iddia ediyorum ki; küçük büyük tüm okurların döne döne okumaktan lezzet alacağı bir eser tutuyorum elimde.
Yarından tezi yok, en olmadık tuhaf resimden hikaye uydurma yarışına katılmalı... Twain'e nazire ile...
*Hassas filtreler için iç sayfa fotoğraflarına göz gezdirmeyi unutmayın.
Prens Oleomargarin'in Aşırılması
Yazan, Mark Twain ve Philip Stead
Resimleyen, Erin Stead
Çeviren, Kutlukhan Kutlu
Özgün Adı, The Purloining of Prince Oleomargarine
154 sh.
Bol resimli, karton kapak.
Can Çocuk
10+ ve büyümeye dirençlilere!
Taşbebek Savaşa Gidiyor
Oyuncak bebeklerin bunu yapabileceğini bilse esneyebilir, kollarını bacaklarını oynatabilir, hüngür hüngür ağlayabilirdi ama yapamazdı.
Bilemiyorum ki...acaba biri taşbebeğe tüm bunları "yapabileceğini" söylese, uzuvlarına can gelir, sesine ve kimliğine kavuşabilir miydi?
Ama hayır, meselemiz bu değil.
Meselemizin bununla hiç ilgisi yok. Ya da belki de birazcık vardır.
Meselemiz savaş...
Mesele, taşbebeklerin sakinleşsin diye yüzüstü yatırıldıkları dünyada, gökyüzünde kuşlar yerine füzeler uçan şehirlerin olması.
Mesele, çocukların birer taşbebek gibi allanıp, paklanıp, süslü püslü elbiseler giydirildikleri dünyada, üstsüz başsız, aç, yalnız ve yaralı çocuklar olması.
Mesele, dünyanın bir ucunda savaş oyunları oynayan çocuklar varken, diğer ucunda savaşın dehşetinden gözlerini açamayan çocuklar olması.
Mesele taşbebeklerle, canlı olanlarının, oyunla dehşet verici gerçeklerin kesiştiği dünya sahnesindeki rollerini şaşırmaları.
Can yakıcı sahneleri oyun belleyen, kana susamış muktedirlerin tek perdelik kanlı senaryolarında birer figüran olmaları.
"Keşke bir TV dizisi kahramanı olsaydım ya da korkusuz bir oyuncak asker"diye içini çeken taşbebek, savaş bölgesine giden yardım eşyalarının arasına gizlenip maceranın göbeğine gittiğinde...
Bulacak mı aradığını?
Birkaç kurşun asker, birkaç taşbebek, üç beş tank, tabanca ve bol miktarda macera.
Pis ve ölümcül bir macera.
Tam ortasındayken, kimseciklerin "oyun" diyemeyeceği türden bir macera.
Fransız yazar Jo Hoestlandt'ın kaleme aldığı "Taşbebek Savaşa Gidiyor" , Yves Besnier tarafından resimlenmiş ve "Felsefi Masallar" serisi altında Fransız Kültür Merkezi desteğiyle Kontiki Eğitim Hizmetleri tarafından okura ulaştırılmış .
Bir çırpıda okunabilecek gibi görünse de, uzun ve derinlikli bir okuma vaad ettigini bilmem söylemeye lüzum var mı?
Merakla, onları sakladığımız fanuslardan çıkmaya başlayan küçüklerin, yetişkinlerin dünya sahnesine attıkları ilk adımlarına iyi bir eşlikçi Taşbebek...
Ne de olsa koskoca bir savaş gördü o.
Taşbebek Savaşa Gidiyor
Yazan, Jo Hoestland
Resimleyen, Yves Besnier
Ceviren, Alev Er
Kontiki
7+ ve büyümeye dirençlilere
Komiser Gordon
"İyi kalpli olmak serbest, kötü kalpli olmak yasak" şeklinde özetlenebilir yasa kitabı.
Ya da biraz daha düşününce:
"İyi kalpli olmak da iyi kalpli olmamak da serbest; kötülük yapılmadığı sürece.
Kötülük yapmak yasak ama iyilik yapmaya çalışırken kötü bir şey yapılmışsa affedilir."
İsveçli mahir çocuk kitapları yazarı Ulf Nilsson, çok sevdiğimiz serisi Komiser Gordon'da; küçük büyük tüm okurlarını, tatlı mı tatlı bir felsefi keşfe çıkarıyor. Ormanın ufak cüsseli, adalet avcıları kurbağa Komiser Gordon ve eskinin Komiser yardımcısı, şimdinin komiseri minik fare Padi doğru- yanlış, iyi-kötü arasındaki fark üzerinde düşünüp hüküm verirken biteviye aynayı birbirlerine ve okura tutuyorlar.
Suçlamak yerine anlamak, anladığını bir de kendisi için aynalamak, geçmişin alacak verecek defterlerini yeniden gözden geçirmek suretiyle vicdan kelimesinin lügatteki karşılığına methiyeli şerhler düzüyorlar.
"...belki bütün bir yasa kitabını okumaya hiç gerek yoktu. Çünkü neyin doğru neyin yanlış olduğunu içten içe herkes biliyordu. Yasa kitabı kalplerde yazılıydı. Kalbin içinde!" diye düşünürken yakalıyor küçük büyük cümle okuru Komiser Gordon'u. "A-haaa!" diyor, aynanın karşısında meseleyi çözmüş olmanın gururlu pozunu prova ediyor.
Tıpkı Komiser Yardımcısı Padi gibi..
Sağa ve sola çekip "Paa-aat!" diye mühürledikleri hükümler, kimsecikleri üzmeden adalet sağlamalar, baş parmak emip alt ıslatmalar, normal yürümeye çalışırken anormal olmalar, her öğün rengarenk, çeşnili kekler yemelerle bu iki komiser çok ama çok tatlı.
Ufacık tefecik fakat cesur komiserlerin vahşi ve büyük hayvanların belki de alt metinde yetişkinlerin dünyasında, duru bir adalete pusula oluşu pek manidar doğrusu. Fındık hırsızları ve alaycı kuşların peşinde pek küçük meselelerle meşgul görünseler de "meselenin köküne" indikleri vakıa.
Polisiye ve felsefeye giriş mahiyetinde son derece yalın ve bir o kadar da keyifli bu seriyi küçük büyük meraklılarına tavsiye ederiz.
Komiser Gordon İlk Dava
Komiser Gordon Son Dava (2 Kitap)
Yazan, Ulf Nilsson
Resimleyen, Gitte Spee
95 sh. - 109 sh.
8+ ve büyümeye dirençlilere!
*İç sayfa fotoğraflarının altında küçük bir sürpriz var sizi bekleyen;)
