Her yasa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Her yasa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
Her yasa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Her yasa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Komiser Gordon
"İyi kalpli olmak serbest, kötü kalpli olmak yasak" şeklinde özetlenebilir yasa kitabı.
Ya da biraz daha düşününce:
"İyi kalpli olmak da iyi kalpli olmamak da serbest; kötülük yapılmadığı sürece.
Kötülük yapmak yasak ama iyilik yapmaya çalışırken kötü bir şey yapılmışsa affedilir."
İsveçli mahir çocuk kitapları yazarı Ulf Nilsson, çok sevdiğimiz serisi Komiser Gordon'da; küçük büyük tüm okurlarını, tatlı mı tatlı bir felsefi keşfe çıkarıyor. Ormanın ufak cüsseli, adalet avcıları kurbağa Komiser Gordon ve eskinin Komiser yardımcısı, şimdinin komiseri minik fare Padi doğru- yanlış, iyi-kötü arasındaki fark üzerinde düşünüp hüküm verirken biteviye aynayı birbirlerine ve okura tutuyorlar.
Suçlamak yerine anlamak, anladığını bir de kendisi için aynalamak, geçmişin alacak verecek defterlerini yeniden gözden geçirmek suretiyle vicdan kelimesinin lügatteki karşılığına methiyeli şerhler düzüyorlar.
"...belki bütün bir yasa kitabını okumaya hiç gerek yoktu. Çünkü neyin doğru neyin yanlış olduğunu içten içe herkes biliyordu. Yasa kitabı kalplerde yazılıydı. Kalbin içinde!" diye düşünürken yakalıyor küçük büyük cümle okuru Komiser Gordon'u. "A-haaa!" diyor, aynanın karşısında meseleyi çözmüş olmanın gururlu pozunu prova ediyor.
Tıpkı Komiser Yardımcısı Padi gibi..
Sağa ve sola çekip "Paa-aat!" diye mühürledikleri hükümler, kimsecikleri üzmeden adalet sağlamalar, baş parmak emip alt ıslatmalar, normal yürümeye çalışırken anormal olmalar, her öğün rengarenk, çeşnili kekler yemelerle bu iki komiser çok ama çok tatlı.
Ufacık tefecik fakat cesur komiserlerin vahşi ve büyük hayvanların belki de alt metinde yetişkinlerin dünyasında, duru bir adalete pusula oluşu pek manidar doğrusu. Fındık hırsızları ve alaycı kuşların peşinde pek küçük meselelerle meşgul görünseler de "meselenin köküne" indikleri vakıa.
Polisiye ve felsefeye giriş mahiyetinde son derece yalın ve bir o kadar da keyifli bu seriyi küçük büyük meraklılarına tavsiye ederiz.
Komiser Gordon İlk Dava
Komiser Gordon Son Dava (2 Kitap)
Yazan, Ulf Nilsson
Resimleyen, Gitte Spee
95 sh. - 109 sh.
8+ ve büyümeye dirençlilere!
*İç sayfa fotoğraflarının altında küçük bir sürpriz var sizi bekleyen;)
Üç Sihirli İnci
Şu hayatta derdi olanın hali olmayanın halinden evla olsa gerek.
Zira dert sahibi olmadıysanız, aslında belki de hiç yaşamadınız.
Birilerinin sizin için uygun gördüklerine sorgulamaksızın, talim ettiniz. Yaşam ünitesine bağlı halde, öylece...
Bir masal insana bunları ve daha neler neleri düşündürürmüş.
Sezai Ozan Zeybek, dert sahibi bir akademisyen ve yazar. Belli ki çocuk sahibi olmak da bu dertlerin en güzellerinden. Dertlerimiz ortak olur ya da olmaz, dert sahibi olmak şu hayattaki en büyük ortak paydalarımızdan değil mi?
Üç Sihirli İnci, yitip gitmekte olan "sözün hakkı" ne dair bir güzelleme.
Bir Çin masalından mülhem eser, üç kademeli, mitolojik bilgelikle bezeli coşkusuna, küçük büyük tüm okuru katıp çağlıyor.
Üç Sihirli İnci'nin hikmeti, bir taş ustasının müstakbel çırağını imtihanıyla yılan, at ve ejderhanın ağzında gizleniyor. Bu üç yaratığın dili, söze muhafızlık eden birer saklı hazine gibi muhafaza ediyor incileri.
Söz yerine getirildiğinde bir bir serbest kalıp ağızlardan düşen taşlar, yüreklerinde gizledikleri incileri hediye ediyorlar.
Verdiği sözler uğruna taş ustalığına veda ettiğini zannederken, imtihanın büyüğünün galibi bir yiğit kız oluyor.
Yiğit ya, yiğitlik saçın boyuyla değil muhakkak. Yazar, Kırmızı'nın Mirası gibi Üç Sihirli İnci' de de bir kadın karakter tercih ettiği gibi, onu yiğitlikle payelemiş.
Büyük bir lezzet alarak ailece okuyup dinlediğimiz masal, masal saatlerimizin vazgeçilmezlerinden olmaya namzet olurken yetişkin okuru Çin mitolojisine doğru seyahate çıkardı.
Dünyanın bir ucundan diğerine bambaşka bir anlam haritası ihtiva eden mitler üzerinde uzun uzun düşünürken bulduk yine kendimizi.
Bir tavşan, dünyanın bir ucunda korkak olarak tasvir edilirken, diğer ucunda nasıl da bilge ve yol gösterici oluyor? Ya incinin dünya anlam haritası üzerindeki yolculuğuna ne demeli?
Elbet, sihirli ve duru ışıltısıyla bir istiridyenin karnından doğan bu değerli taş, saflığın ve bilgeliğin işareti olacaktı.
Hem değil mi ki; zararlı organizmalar, kum ve çakıl parçalarından kendini koruyup savaşırken, gelişip serpilen ve güzelliğiyle gözler kamaştıran incinin hikayesi, başlıbaşına nice hikmetler barındırır.
Ejderhalar, baykuşlar, yılanlar, kaplumbağalar ve filler nasıl da bakanın gözünden zihnine, bambaşka sözlere damıtılıp nesilden nesile aktarılırlar.
Masallar toplumların temel değerlerini, ahlak ve adalet ilkelerini, dertlerini, zaferlerini kültürel kodlarına nakşedip nesiller boyu aktaran birer muhteşem hazine.
Sezai Ozan Zeybek'in yazdığı ve yine Esra Uygun'un rüya gibi resimlemesinin eşlik ettiği Üç Sihirli İnci, dilerim ki dilden dile, gönülden gönüle ve nesilden nesile köprüler kurar.
Üç Sihirli Inci
Yazan, Sezai Ozan Zeybek
Resimleyen, Esra Uygun
Nito Kitap
7+ ve büyümeye dirençlilere!
Tonino
Ödev yapmayan Tonino, görünmez olmayı arzu eder ve olur da ancak onun görünmezliğiyle ortalığa hakim olan kargaşa, ciddi meseleleri de beraberinde getirir.
Gianni Rodari'yi pek severiz ancak "Keşke görünmez olsam"diyen Tonino'nun görünmezliği ele geçirince, arkadaşlarının saçını çekip, çevredekileri rahatsız ettiği, hırsızlık yapıp, insanları birbirine düşürdüğü bu eğlenceli hikayeye gülüp geçemedik.
Neyse ki küçük okurun filtrelerine takıldı ilkin.
Eğer ödev yapamadıysa ne olmuş ki? Ya da öğretmen tahtaya kaldıracaksa?
Aslında ödev karşıtı olan küçük okurun Tonino'yu anladığına eminim.
Ancak bütün bu şamatanın içinde eğlenceden fazlası olduğu, gelişigüzel biçimde zarara uğrattığı insanların, Tonino'nun tahtaya kaktığında duyacağı utanç ve sıkıntıdan daha mühim olduğu kesin.
Türlü çeşit hinlikle dolu bu görünmezlik macerasında, görünmezliğin uzaması Tonino'yu ve ailesini de sıkmaya ve zor duruma düşürmeye başlıyor. Ancak her ne kadar Tonino bu işten pişman olmuş olsa da, görünmezlik macerası ve özgürlüğün, bir hak ihlaline dönüşmesi hayalini, hayalin güzelliğine haksızlık addettik.
Ancak efendim, kalemin ve aklın ustalığından öyle güzel bir son devşiriyor ki yazar, daha küçük okurlarla üstünden geçmek gerekliliğiyle beraber, tüm eleştiri ve itirazlarımızı lokma lokma yutturuyor.
Başkalarını görerek görünür olan insan; diğerlerinin hakkına riayet ettiğinde de özgürleşir elbet!
İş ki, kendinden ötesini görebilsin!..
Tonino
Keşke Görünmez Olsam
Yazan, Gianni Rodari
Resimleyen, Alessandro Sanna
Marsık Kitap
4+
Eskiler Alırım!
Pınar, org çalmayı hayal eden kararlı bir minik kız. Ama annesine bakılırsa bir dolu döküntünün arasında yeni bir org için yeterli yer yok.
Annesinin teklifiyle kullanılmayan eşyalarını eskiciye vermeye ve karşılığında yeni bir org almaya karar veren Pınar için ise "döküntü", annesinin sözlüğündekinden farklı.
Anneannesinin yıllardır çalmadığı udu, annesinin eski vitessiz bisikleti, ablasının masasının kırık ayak yükselteci olan Fransızca Sözlük..tüm bu döküntüler (!?) bir org etse de ev halkı durumdan rahatsız.
Nihayetinde Pınar'ın oyuncakları dışında hiçbir şeyin eskiciye verilecek kadar dökülmediğine karar verdikleri gibi, küçük Pınar'ın hüzünlü bakışlarına da aldırmıyorlar.
Ama dolma parmaklı, kadife kalpli eskicinin küçük bir sürprizi var .
Yok yahu kadife kalpli dediysem o kadar uzun boylu değil. 😉
Sevim Ak'ın yazdığı, Mustafa Delioğlu'nun resimlediği neşeli öykü "Eskiler Alırım", udun kalbimizdeki yerini eskitmediği gibi eşyaların ruhuna dair düşüncelerimizi derinleştirdi.
Eskiler Alırım
Yazan, Sevim Ak
Resimleyen, Mustafa Delioğlu
Can Çocuk
5+ ve her yaşa.
Gökdelene Giren Bulut
Gökdelende yaşayan bir çocugun; minik Koko ve köpeği Bonbon'un masalı bu. Ya da betonların arasında toprağın kokusunu, yağmurun sesini unutan bizlerin.
Belki de tam da bu yüzden cocuk kitaplarını tekrar keşfetmeye ve sevmeye önce biz büyüklerin ihtiyacı var. Zira kitap aşkı bulaşıcıdır. Aşkla okuduğunuzda minik gönüllere yerleşir.
...
"Bulutlara tepeden bakmak çok zevkliymiş ama, "Aşağısı kadar eğlenceli değil burası"diye düşünürmüş Koko. "Yağmur yağdığı zaman bile, insanın haberi olmuyor burada"
...
O kadar umut ve neşe dolu ki bu masal, bulutlar birer pamuk şekeriymiş gibi oturup üstlerine, kopardığım parçalarla koltuk, araba, sandal ve hatta bu konuda Koko'yu da geçip boyanmış bulutlardan rengarenk pastalar yapmayı hayal ediyorum. Tabii yetişkin kontrol merkezimin elinde bir değnek hemen dağıtıveriyor o bulutları. "Aklın fikrin yemekte yahu, pasta yapmak mi geliyor aklına gele gele", diger taraftan bir değnek daha sallanıyor havada pamuk şekerlerinin oldugu tarafa doğru, "ayyy, yapıs yapış oldu her yanın, git de ellerini yıka!" Bu ikincisi annem olabilir. :) Çocukluğumda defaatle aynı rüyayı görüp mutlulukla uyandığım o sabahların taze bahar kokusu doldu içime, "Gökdelene Giren Bulut"la birlikte. Bulutların üzerindeki bu maceralı yolculuk o kadar çekici ki belki Ay'da şimdiden yer ayırtmaya çalışmak yerine bulutlara kaçarız?
Siz bana bakmayın, Koko'ya bakın iyisi mi!
Oğlumdan da çok içimdeki çocuk bayıldı bu masala. Behiç Ak, sağ olsun, daha da yazsın, çok yazsın.
Masalın güzelliğine eşlik eden ikinci, üçüncü ve kim bilir kaçıncı masalı daha saklayan resimlemesi ise uzun sohbetler vaadediyor.
Behiç Ak'la hala tanışmadıysanız, belki buradan başlamak istersiniz.
Gökdelene Giren Bulut
Yazan ve resimleyen, Behiç Ak
Odtü Yayıncılık
*Herkes için çocuk kitabı
Belki de tam da bu yüzden cocuk kitaplarını tekrar keşfetmeye ve sevmeye önce biz büyüklerin ihtiyacı var. Zira kitap aşkı bulaşıcıdır. Aşkla okuduğunuzda minik gönüllere yerleşir.
...
"Bulutlara tepeden bakmak çok zevkliymiş ama, "Aşağısı kadar eğlenceli değil burası"diye düşünürmüş Koko. "Yağmur yağdığı zaman bile, insanın haberi olmuyor burada"
...
O kadar umut ve neşe dolu ki bu masal, bulutlar birer pamuk şekeriymiş gibi oturup üstlerine, kopardığım parçalarla koltuk, araba, sandal ve hatta bu konuda Koko'yu da geçip boyanmış bulutlardan rengarenk pastalar yapmayı hayal ediyorum. Tabii yetişkin kontrol merkezimin elinde bir değnek hemen dağıtıveriyor o bulutları. "Aklın fikrin yemekte yahu, pasta yapmak mi geliyor aklına gele gele", diger taraftan bir değnek daha sallanıyor havada pamuk şekerlerinin oldugu tarafa doğru, "ayyy, yapıs yapış oldu her yanın, git de ellerini yıka!" Bu ikincisi annem olabilir. :) Çocukluğumda defaatle aynı rüyayı görüp mutlulukla uyandığım o sabahların taze bahar kokusu doldu içime, "Gökdelene Giren Bulut"la birlikte. Bulutların üzerindeki bu maceralı yolculuk o kadar çekici ki belki Ay'da şimdiden yer ayırtmaya çalışmak yerine bulutlara kaçarız?
Siz bana bakmayın, Koko'ya bakın iyisi mi!
Oğlumdan da çok içimdeki çocuk bayıldı bu masala. Behiç Ak, sağ olsun, daha da yazsın, çok yazsın.
Masalın güzelliğine eşlik eden ikinci, üçüncü ve kim bilir kaçıncı masalı daha saklayan resimlemesi ise uzun sohbetler vaadediyor.
Behiç Ak'la hala tanışmadıysanız, belki buradan başlamak istersiniz.
Yazan ve resimleyen, Behiç Ak
Odtü Yayıncılık
*Herkes için çocuk kitabı
Keçeci Bayram ve Anka Kuşu
Can Göknil'in kaleminden sıcacık bir masal,K Bayram ve Anka Kuşu.
Çocukluğumun masallarının tadında bir edebi ziyafet.
Yazar masalla okuru, bacasından dumanlar tüten bir köy evine misafir ediyor. O söylemese de okur satır aralarında çıtırdayıp harflerin aralarından tüten dumanıyla evin ocağının, mis gibi yemeklerinin kokusunu alıyor, kuzu melemelerini duyuyor, yün kokuları içinde tabiatın boyasına bürünüyor.
Kelimeler usul usul akan bir nehir gibi keçenin ve boyaların yolculuğunu, Anka Kuşuyla buluşmalarını anlatıyor.
Öyle nahif, öyle tatlı ki dili..
Ali, keçeleri çalmasaydı eğer, kötü alışkanlıkları olmasaydı, sigarası evi tutuşturup da güzelim Anka Kuşu'nu küllerinden yeniden doğurmasaydı Keçeci Bayram ve anası bu masala doğmayacaktı.
Bu kitap hiç yazılmayacak, biz de okumayacak, bu satırları yazmayacaktık.
Minik okura, insanların degil eylemlerin kötü olduğunu ve en kötü için bile bir iyileşme ihtimali olduğunu düşündürmeyecekti.
İşin aslı oğlum son kütüphane ziyaretimizde raftan çekip elime verince şöyle bir göz gezdirip, "Can Göknil yahu! Ona büyük gelirse ben okurum" diye aklımdan geçirmiştim.
Öyle mi oldu peki ya. Hiç de değil. 5 yaşında oğlum da çocukluluğumda aldığım o lezzeti tanır, bir sarraf edasıyla keyfini sürebilimiş.. "Ege'nin geçmişinden süzülen söylenceleri.." anlamasa da yaşarmış.
Bir hocam tasarım dersinde sıklıkla "Göz , beyinden zekidir" derdi ve ben yıllardır dönüp dolaşıp bunu hatırlarım.. Sizce de "Kulak, beyinden zeki" değil de nedir?
Şimdi gel de bir kitaba, hele de bu kitaba uygun yaş aralığı hesapla! Kendimi bu seferlik bundan muaf kılıyorum izninizle 😊
Çocukluğumun masallarının tadında bir edebi ziyafet.
