8 yaş üstü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
8 yaş üstü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
8 yaş üstü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
8 yaş üstü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Tarihi Kahramanlar Dizisi
On kitaplık heyecan verici bir dizi tutuyorum elimde.
Salih Zengin'in usta kalemine, Dağıstan Çetinkaya'nın çok sevdiğimiz resimlemesi eşlik ediyor.
Metin ve resimlemenin tatlı uyumu göze hoş gelen bir tasarım ve baskı kalitesiyle birleşince oldukça iştah açıyor.
"Şiirimizin Süt Dişi Yunus Emre" hikayesinden başlıyoruz okumaya.
Yunus'un hikmetli dizelerinin eşliğinde bir kemâlât yolculuğuna tanık oluyor okur.
"Kem aletle kemâlât olmaz" kelam-ı kibarı tam da yerine rast geliyor onun hikayesiyle.
Küçük okur bir kitap karakterine dönüşüp zamanda gedikler açarak anlatıyor olanı biteni.
Ancak çocuk karakter gözünden izlenen hikaye edebi letafette bir yetişkin dilinden aktarılıyor okuruna.
Usta yazarın mahir kaleminden; dilin güzelliği ve zenginliği, hikayenin boyutlar, zamanlar, kavramlar arası geçiş yoğunluğu hitab ettiği okur kitlesiyle ilgili düşündürüyor.
Öte yandan ne mutlu ki; kitap oburlarının abur cubur okuma alışkanlığını sarsıp düşünerek, tekrar tekrar okuyup araştırarak sindirmelerini zorunlu kılıyor.
Dede-torun ilişkisi, müzik setinden kulağa çalınan Yunus dizeleri, ilahiler, sobanın korunu yüreğe koyan kestaneli sohbetler mazi ile atiyi birbirine bağlıyor.
Ne var ki; soba bilmeyen, odun görmeyen, kısa ömründe soba sıcağında hikaye dinlememiş çocuklara hüzünlenmeden edemiyor, kalbi mazide büyümeye dirençli okur.
Hikaye, tembelleşen okur sindirim sistemi için birebir olsa da, okuma ve yorumlama alışkanlığı kavi olmayan çocuklar için yaşı 8-9+ olarak belirtmeyi uygun kılıyor.
Serinin beni en çok heyecanlandıran kitaplarından biri Dede Korkut diğeri ise Dede Efendi.
Bilhassa "Destanlarımızın Atası Dede Korkut" un kapağında dev ve ürkütücü tasviriyle arzı endam eden Tepegöz karakterine bayıldım.
Sözlü kültür menbaının önemli azalarından biri olan Tepegöz'ün yabancı fantastik/ korku temsillerinin berisinde değil de, hiç değilse yanında yer alarak hayatımıza girmesini arzu ediyorum.
Sembol dilinin öğreticiliği, iyileştiriciliği, korku, ayrılık, kaygılar, göç, savaş, fakirlik, yoksunluk, boşanma gibi bir çok bahsin bol baharatlı bir yemek gibi hayata dair her şeyle ilgili direnç kazandırdığı ve çocukları hazırladığı bahsine şimdilik bu kadarcıkla değineyim.
Dede Korkut hikayesi ile; sınanma, erginlenme (yetişkinliğe geçme, ad kazanma, olgunlaşma), motiflerdeki yediler ve kırklar, Türk kültür ve adetleri, kopuz, destan, Salur Kazan, Deli Dumrul, Bamsı Beyrek...ile tanışıyor okur.
Daha da nicesiyle!
Ama baştaki heyecanımdan tahmin edeceğiniz üzere, en çok Tepegöz ile tanışmaktan mutluluk duyuyor.
Zalim Tepegöz, varsıl bir köy ağası gibi köylünün rızkına gecit vermezken, bir cesur yiğit çıkıp geliyor.
Korkunç bir biçimde yaralayıp (görme yetisini kaybeder ilkin) boynunu vurduğu Tepegöz'ün sonu küçük okuru ürkütse de...
Buradaki ölümün sembolik önemi üzerine konuşmak için fırsat veriyor.
Hikayeci dede karakterle Dedem Korkut bir olup bir ağacın dibine çöktüğünde, kır kokusu, cırcır böceği şarkıları dolu cocukluğum genzime kaçıyor.
Elimize aldığımız üçüncü kitap, "Müziğin Dehası Dede Efendi".
Hikayeyi okurken... Cankurtaran'daki evinin yolunu güç bela bulup gezdiğimizde kulagımızdan girip kalbimizi dolduran musikisi dolduruyor yine her yeri.
Sema izleyip, İsmail Dede Efendi besteleri dinliyoruz beraberinde.
Taş plak cızırtısına saklanmış hikmeti, toprağın altından üstüne sesleniyor kulak kesilenine.
Nesillerden nesillere...
Serinin okuduğumuz beşinci kitabının kanatlı bir misafiri var.
"Taşın Dili Mimar Sinan" hikayesini boydan boya uçarak gezen güvercinin kanadına takılıveriyoruz.
Camii kubbesinde yankılanan kanat seslerini çeşmeye dek takip eden okur Mimar Sinan eserleri arasında bir küçük kültür turu atarken eğik minarenin hikayesini dinliyor.
Desteye elimizi attığımızda "Gönüllerin Sultanı Hz. Mevlana"ya denk gelip seviniyoruz. Sahi, bir de onun hikayesi var dizide.
Eski-meyen dilin sırlar barındıran hazinesine bir dahi işaret ederek başlayan hikaye nesiller, hikayeler, renkler ve kokular arasında köprüler kurup yetişkin okuru yıllar süren derin bir uykudan uyandırıyor.
Küçük okur ise merak kuşanıyor.
Tatlı bir düş gibi tavus kuşunun tüyüyle birlikte yumuşacık rüzgara kapılıp ,uçuyor hikayeyi boylu boyunca.
Mevlâna'dan naklen hikmetli hikayelerle devam ediyor eser.
Tekrar tekrar ve tekrar okunup, anlatılıp konuşulacak bereketli tohumlar atıyor okurunun zihnine.
Serinin diğer kitapları:
"Bir Dünya Gezgini Evliya Çelebi"
"Dünya Haritasını Çizen Denizci Piri Reis"
"Tıp İlminin Büyük Bilgini İbni Sina"
"Çağ Açıp Çağ Kapatan Padişah Fatih Sultan Mehmet"
ve "Dünyayı Güldüren Bilge Nasrettin Hoca" dizinin kendine has lezzetini bozmamasıyla okuma seyrimizin lezzetine lezzet katıyor.
Tarihi Kahramanlar Serisi (10 Kitap)
Yazan, Salih Zengin
Resimleyen, Dağıstan Çetinkaya
Redaksiyon, Sare Tanrıverdi
Tasarım, Selahattin Özdoğan
8+ ve büyümeye dirençlilere!
Vakvak Yayınları
Kiraz Hanım'ın Mutfağı
Eskimeyen, sevgili dostum "Kiraz Hanım'ın Mutfağı" nicedir sabırla bahsini bekliyordu.
Avuçlarım gıdıklanıp bir kere daha elime aldıysam üç beş satır yazmak da boynumun borcu.
Sylvia Plath'in şiirsel diliyle üç öykülük tatlı mı tatlı esere David Roberts'ın fırçasından düşler eşlik ediyor.
Özgün dilinden okuyup mukayese etme imkanım olmadıysa da, eserin çevirisi de hazmı kolaylaştırıcı nitelikte.
Nazım - nesir bir arada, hayal - gerçek kol kola üç öykünün ilki "Yatak Kitabı".
Küçücükken izleyip düşlere daldığım bir animasyonda, üzerine oturduğu yatakla gökyüzünde ve suların altında seyahat eden çocuğu hatırlattı okurken. Ondan aldığım benzersiz lezzeti, çekip çıkardı derinlerden.
Denizaltı yataklar, atıştırmalık yataklar, jet motorlu bir yatak, sulayınca büyüyen cep boy yataklar...
İkinci öykü, "Hiç Önemi Yok" Elbisesi.
Boy boy yedi kardeş, yedisi de birbirinden ilginç.
Max, en küçükleri. Aslında ismi Maximillian ama sadece yedi yaşında biri için fazla uzun bir isim olduğundan ona kısaca Max diyorlar. :) Bizim kendi kısa, ismi kısa Max, bir elbisesi olsun istiyor. Ve bir gün esrarengiz bir paket geliyor evlerine. Boy sırasıyla her birinin denediği elbise, türlü bahanelerle istenmeyince annesinin maharetli ellerinde Max'in küçük bedenime göre biçilip dikiliyor.
"Hiç Önemi Yok" Elbisesi o, çünkü Max için yeni elbisesinin parlak düğmeleri, benzersiz rengi ve kumaşı onu giymeye engel değil.
Bir şey sahibini bulduysa, gerçekten ihtiyacı olanın elinde değerlidir vesselam.
Son öykü ise "Kiraz Hanım'ın Mutfağı".
Tuz ve karabiber gibi renkleri, iki yaramaz peri...
Ve bir mutfak dolusu afacan kücük ev aleti.
Her biri bir diğerinin vazifesini kıskanınca ortalık fena karışıyor.
Bulaşık makinesi kek yapmak ister, kahve makinesi buzdolabı kadar soğuk olmaya yeltenirse... Siz düşünün gerisini.
Küçük büyük her vazife kainatın dengesi için elzem vesselam.:)
*Hassasın hassası filtreler için belirtmeli ki; ufak tefek yabancı kültürel öğeler içeriyor.
İç sayfa fotoğraflarını gözden geçirebilirler.
Kiraz Hanım'ın Mutfağı
Çocuklara Öyküler
Yazan, Sylvia Plath
Resimleyen, David Roberts
Çeviren, İlknur Özdemir
Editör, Alkım Özalp
Kapak Uygulama ve Grafik, Yeşim Ercan Aydın
Özgün adı, Collected Children's Stories
84sh
Kırmızıkedi Çocuk
8+ ve büyümeye dirençlilere
Kipri
"Kipri" olmak bir çeşit cesaret ve kahramanlık madalyası Kirpi'nin göğsünde. Dilini, sözcüklerini tepetaklak eden trafik kazasıyla kazandığı nişanesi bütün bir kirpi nesline kalabalıklar içinde yol olup, ışık veriyor.
Aslında olup biten, mini minnacık, toparlak bir kirpinin trafikte karşıdan karşıya nasıl geçeceğini bulmasından ibaret zannedebilir okur. Ama yanıldıgında dahi Kipri'nin kahramanlığına kayıtsız kalması güç.
Öncü olmak, çözümler bulmak, nesillerden nesillere aktarılacak bir kahramanlık hikayesi sahibi olmak... Sadaka-i cariye kabilinden hani :)
Bütün bunların yolu bir parça cefadan geçiyor.
Dick King- Smith müstearlı İngiliz yazarın kaleminden sevimli mi sevimli bir hikaye Kipri.
Kipri'nin kaza sonucu karışıp tersyüz olan dili küçük okuru çok eğlendirdi.
Cesareti, azmi ve bununla beraber başına gelenlerden öğrenip donanarak yeniden ve yeniden çabalaması ise ilham verici.
Kamyon şoförünün ustaca manevralarla hem kazayı önleyip hem de Kipri'yi kurtardığı kısımsa küçük kalpleri sıcacık yaparken büyük kalplere ilham oluyor.
Tüm boyutlarıyla öğretici ve besleyici metnin Ann Kronheimer'ın samimi eşliği, Gökçe Ateş Aytuğ'un çevirisi ve Şiirsel Taş'ın editörlüğünde bütünüyle tabiileşerek lezzetine lezzet kattığını teslim etmeli.
*Kirpilerin hikayenin finalindeki geçit töreni görmeye değer, söyleyeyim.
Kipri
"Adını tarihe altın harflerle yazdırdı!"
Yazan, Dick King- Smith
Resimleyen, Ann Kronheimer
Çeviren, Gökçe Ateş Aytuğ
Özgün Adı, The Hodgeheg
86 sh.
Hayykitap
8+ ve büyümeye dirençlilere
Sessiz Luise
Sesiniz bir türlü çıkmıyor, kalabalığın gürültüsünde çığlıklarınız fısıltıya dönüşüyor ve kimseciklerin sizi duymaması yetmiyormuş gibi henüz çok küçüksünüz diye dikkate de alınmıyorsunuz.
Sesinizi duyurmak için kendi yöntemleriniz var mı?
Öksürmek, daha dik durmak, dikkat çekici bir giriş yapmak, yüksek sesle ve kararlı konuşmak, belki konuşacağınız şeyi planlayarak dinleyicilerin ilgisini garantiye almak gibi şeyler...
Hayır, domates fırlatmak iyi bir fikir olmayabilir. Siz Luise'e bakmayın. Hem, sonuçları onun için de pek güzel olmuyor.
Luise kadar küçükken sizi kimsenin, hatta siz kadar küçüklerin dahi duymaması bir ölçüde anlaşılabilir.
Ama yetişkin bir insanın kalabalıklar içinde sesi içe kaçar halde meram anlatma hali yok mu!? Haniyse vazgeçer olduğu, daha da sessizleştiği ve insanların birbiriyle yarıştırdıkları yüksek sesleri ve fikirlerinin çarpışmasından kaçınarak kabuğuna cekildiği haller.
Beş kardeşli bir ailenin, silsileyi geriden yakalayan kazan dibi ikisinin, sondan ikincisi olarak pek güzel tecrübe etmiştim henüz küçük bir kızken.
Her bir ferdinin konuşmayı çok sevdiği, her daim cümbüş içinde hikayelerin, anıların anlatıldığı, fikri mütalaaların olduğu ailemde sesimi o cümbüşte kaybetmem işten bile değildi.
Yine de vazgeçmem, mütemadiyen etek cekiştirip sorular sorar, fikrimi söylemek ya da eleştirmek için ortaya atılıp sesimi yükseltirdim. Eleştirmek, bilhassa kızdırılması eğlenceli abileri olunca tatlı mı tatlı olurdu. İyi idare ederlerdi ama bazen de ipin ucu fena kaçar, ipi takip ederek ben de kaçardım.
Luise, çocuk ben kadar çılgın ve kararlı. Ve Luise'in kesinlikle kendine özgü yöntemleri var.
Üstelik sessizliğinden vazgeçmediği, kendi frekansına davet edip, sessizlik içinden diyarlar keşfetmeye çağıran ikna edici yöntemler onlar.
"Luise biraz sessiz konuşuyor: O nedenle ona herkes Sessiz Luise diyor. Luise sessiz konuşmasının neden her zaman problem olduğunu soruyor kendi kendine.
Bak! Örneğin rüzgâr açık pencereden içeriye estiğinde perde de son derece sessiz hışırdıyor ama kimse rüzgârın büyük ve güçlü olduğundan kuşku duymuyor."
Sessizliğin içinde başka sesler olduğu muhakkak. Kimisi Kandinsky'nin sesleri gibi rengarenk, onun "Gürültülü Boya Kutusu" gibi bambaşka şarkılar söylüyor.
Kimisi bir başka enstrümanın telleriyle konuşuyor.
Kimisi yazıyor...kimisi ise küçük ve değerli şeyler kaşifi bir filozof.
"Sessiz Luise" sayfa sayısının çokluğu, belki biraz doz aşımı olan sessizlik vurgulu tekrarları, şimdiki zaman kipiyle hakim bakış açılı anlatıcı dilinin birleştiği üslubu, rengarenk resimlemesi, iri puntolu yazıları ve yalınlığıyla dikkat çekici bir manzaraya sahip.
Hele sayfalar arasında Luise'i bir minarenin tepesinde görmek pek tatlı bir sürpriz. Nedenini tahmin edersiniz.
Öte yandan yalınlığı, daha küçük yaşta okurlarla büyükleri sayfalarında buluşturmaya elverişli. Bilhassa kocaman bir kitap okumanın zaferini tatmak isteyen erken okur yazar küçükler için.
Kendi sesinin gücünü arayan tüm çocuklara ve büyümeye dirençlilere!
*Hassas filtreler için iç sayfa fotoğraflarına göz atmayı ihmal etmeyin lütfen. Bilhassa bir resim rahatsızlık verebilir.
Sessiz Luise
Yazan, Renus Berbig
Resimleyen, Anke Kuhl* (çizeri bir yerlerden hatırlayan?)
Çeviren, Süheyla Kaya
Özgün Adı, Die Leise Luise
154 sh.
8+ ve büyümeye dirençlilere!
Ramazan Çocukları
Hep beraber Teravih namazı kılmaya giden bir aile, evde Kur'an okuyan bir anne, Ramazan davulcusu bir komşu baba, oruçluların yanında yemekten kaçınan oruç tutmayan insanlar, sınıfça öğretmenle yapılan iftarlar bir yana...
İnfak ederken ve yoksula yardım ederken cömertlik ve cesaret, aç ve yoksul insanların haliyle hallenip tefekkür etme, ruhun ve bedenin arındığı, dinginleştiği, sükunet ve barış içinde bir ay ile dolu "Ramazan Çocukları"kitabı.
Nur Dombaycı'nın kaleminden ve fırçasından, Emir ve arkadaşlarının dünyasında tecrübeyle Ramazan ayı ve çocuk dünyasında oruca dair adım adım rehberlik ediyor.
Ramazan ayını tüm aile fertleriyle, dini ve geleneksel tüm unsurlarıyla beraber yaşayan çocuklarla, belki sadece bir kısmını, ailesinin bir kısmıyla tecrübe edip yine de oruç ibadetini gözlemleyip çocuk orucuyla tanışan çocukların farkını düşündüm okurken.
Bir ilmihal ve kültürel rehber gibi okunduğunda her bir parçası Ramazan'a ait olup belki hepsi tek bir çocuğun hayatında ve bir ayında nadiren buluşan bu idealize hikayeyi daha çok "rehber"olarak nitelememin sebebi de bu oldu.
Zira bu rehberde her çocuk için bir hikaye olabilir ama belki de hepsi bir çocuğun hikayesi olamayabilir.
Belki Teravih namazına hiç gidemeyebilir, ailesinden kimse gitmiyor olabilir, aile fertlerinden biri ya da birkaçı oruç tutmuyor olabilir, anne ve babası Kur'an okumayı bilmiyor ya da bilmezlikle okumaya mesafeli olabilir. Bunlardan biri eksik, diğeri fazla olabilir. Ramazan Çocukları, sınıfta kalıp oruç tutmayan çocukların da başka hikayeler biriktirdiği, hem de Ramazan ayına ve İslam'a dair hikayeler biriktirdiği bir ay muhakkak ki.
Küçük okurlar "Ramazan Çocukları" kitabının rehberliğinde mübarek ayın ve dinin bütününe şamil olduğu bir hayatın tüm güzellikleriyle tanışırken, Emir'in hikayesi dışındaki hikayeleri de yaşayarak ve gözlemleyerek tecrübe edecekler. Belki de Ramazan Ayı Emir'in Ramazan'ı gibi olsun isteyecekler.
Her hikayenin biricikliğini bilerek okurken çocuğa eşlik etmek, belki kendi Ramazan'ı için hikayeler biriktireceği bir iyilik kumbarası yapıp bir "Ramazan Günlüğü" tutması için teşvik etmek güzel olabilir.
Ramazan ayında ve ardından bayramı karşılarken evimizi süslediğimiz evimizin bayramlıklarını sizinle paylaşmıştım.
Yine çıktı alıp yapıştırarak yapabileceğiniz bir İyilik Kumbarası'nı da blogda bulmanız mümkün. Bilabedel paylaşılan çok sayıda "basılabilir"malzeme ile çocuklar Ramazan'ın şenlikli ve huzurlu iklimini hem ailelerinin örnekliği ile hem de çevresel olarak tecrübe edebilirler.
Yeter ki, örnek olabilecek sükunette, Ramazan ayının hikmeti ve bereketine haiz bir hal içinde olabilelim.
Dua ile...
Kalemine sağlık,
sevgili Nur Dombaycı
Yazarından en tatlı not: "Bu kitabımda en sevdiğim şey 'oruç tespihi' oruç tutan tüm çocuklara uygulanmalı"
Yazarından en tatlı not: "Bu kitabımda en sevdiğim şey 'oruç tespihi' oruç tutan tüm çocuklara uygulanmalı"
Ramazan Çocukları
Yazan ve resimleyen, Nur Dombaycı
Damla Yayınevi
8+ ve her yaşa!
