tudem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tudem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
tudem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tudem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kayıp Kapının Anahtarı
Yapışık ayak parmakları, kırmızı saçları, çilli suratıyla Arven bambaşka. Kepçe kulaklarıyla Zela da öyle...
Başlarının üzerinde kendi güneşlerini taşıyan envai çeşit yaratığın yaşadığı fantastik gezegen Gaia'da, dünyadayken bambaşkalıkları dışlanma ve zorbalık sebebi olan canlılar için bir yuva olabilir mi?
Gaia evrenin son kalesi. Adeta kurtarılmış bölge denebilir ama bir ütopya beklemiyor orada okurunu.
Sokaklarında çocuk sesinden eser olmayan Neverul köyü askeri bir kamp gibi adeta.
Gaia gezegeninin kalbi Tuhaflıklar Kapısı. O kalp attıkça evren için hala umut var.
Ne var ki, son arının son kanat sesi bir felaket habercisi gibi aralıklarla uğulduyor okurun kulaklarında.
"Ve kahraman evden uzaklaşır"
Kahramanımızın Annes-i, bayan Habis-ta'nın kayıp haberi ve zorbalığın bahanesi olamayacak lakırdısıyla alt üst oluyor.
Tuhaflıklar Kapısı'nda derman arayan Arven, Arven'de derman arayan Gaialılar.
"Seçilmiş kişi" sembolizmi ile yüce bir amaç için meşakkatli bir yolculuk halindeyken Sürke'nin efsunlu çekiciliğine aldanıp dünya zevkleriyle kandırılıyor. (yazar, anne ve öğretmen isimleri gibi Sürke'yi de rastgele seçmemiş olsa gerek. "Sirk"kelimesine benzerliği boşuna değil) *Bkz. Sakallı kadın. Bkz. Sergilenen tuhaf canlılar. Bu seyirliğe itirazı olmayan şuursuz kalabalıklar...
Başlangıçta ait hissedeceği yeri ve kendini arayan Arven, daha yüce bir amac edindiğinde, yol uzayıp yolculuk bilgelikle kuşanıyor.
Biricikliğine olan güveni ve sevgisi büyüyor.
Sevilerek ve koşulsuz kabul edilerek güçleniyor.
Yolculuğu boyunca çok sayıda yoldaşla karşılaşan Arven, okurunu metinlerarası yolculuklara çıkarıyor. Habil- Kabil kardeşleri taşlaşmış kardeşler Yinsun ve Yensun'da buluyor.
Kıskançlık zehriyle Şefkat ağacını kesen "kötü"kardeş taşlaşarak cezalandırılırken, "iyi"kardeş elinden bırakmayarak kaderine ortak oluyor.
Maceranın; gezegenin kalbini attıran sevgi ve şefkate sallanan balta, onu derinden yaralayıp kanattığında başladığını böylece öğreniyoruz.
"İnsanlar, kötülükle karşılaştıklarında, "Senin kalbinin olduğu yerde taş var, kalp değil!" derler, duymuşsunuzdur. İşte bu söz, Şefkat Ağacı'nı kestiğim gün doğmuştur."
Tepegöz'ün:
"Bin sevgiyle açılsın kapı!" nidası ile açılan Tuhaflıklar Kapısı'nın ardında da bitmiyor hikaye. Dahası var. Dünyalılar için terk ettikleri vazifeleri birer birer hatırlama zamanı.
Arven'in Tuhaflıklar Kapısı'nın anahtarı olacağı tekâmül yolculuğu arı kolonisi ve Zela-Fafa ile sürpriz biçimde nihayete erdiğinde derin bir nefes alıyoruz beraberce.
Yolculuk boyunca Arven'in ölen babasına benzeyip onu hatırlattığı için annesini üzdüğünü işitiyoruz.
Yalnız, çaresiz ve kederli bir annenin "farklı" çocuğuna yönelttiği örtük öfkesine, büyüdükçe renkleri solan çocuğunun haline tanık olup yutkunuyoruz.
...
"Kayıp Kapının Anahtarı"nda dört başı mamur bir dünya tasviri yapan yazar, ayaklarımızın altına çiçekler döşüyor. Yıllar evvel Gaia'dan kovulan Dünyalılar'ın rövanşını alırcasına ayaklarımız yerden kesiliyor Saklı Orman'ın içinde.
Bir şansın daha var Dünyalı!
İhtiyacın olan ipuçları kitapta:)
Öte yandan "yarattığı" bu fantastik dünyanın büyü ve mistik inanç öğeleriyle örtülü yapısı kimi okuru tedirgin edebilir.
Tanrısal vasıflarla bezeli yaratıklar ve efsunlu bir gezegen.
Fantastik türde az sayıda yerli eser olmasından duyduğumuz teessür bir yana...fantastik yazının "tü-kaka"olmasına sebep olan reflekslerimiz olduğu vakıa.
Peki büyülü bir gezegen ve tanrısal varlıklar, apaçık kurgu olduğunu bilen çocuğun dünyasında, var olan ve inşa olmakta olan inanç dünyası için tehlikeli midir?
Yoksa meseleye şuradan mı bakmalı:
Masallar mucizelerin, mucizeler imanın imkanına dairdir.
*Hassas filtreler için ic sayfa fotoğraflarını da incelemekte yarar var.
Kayıp Kapının Anahtarı
Yazan, Güzin Öztürk
Resimleyen, Hazar Ata
Editör, Burhan Düzçay
Kapak Tasarımı, Selin Öztekin
Grafik Uygulama, Nayime Serbest
9+ ve büyümeye dirençlilere
Nasrettin Hoca ile Düşünmeyi Öğrenmek
Hoca Nasrettin'i ona atfedilen fıkralardaki hiciv, latife ve ince zeka ürünü sözlerinden tanır, severiz.
1200'lü yılların Akşehir'inde yaşadığı rivayet olunan hoca, gerçek kimliğinin yanında onun ağzından anlatılan ve muhtemeldir ki büyük kısmı ondan sadır olmamış fıkralarla anılıyorsa bilin ki sevildiğinden.
Vaktinde çok sevilen ve halkın meselelere bakışına, derdini tasasını hikaye edişine aracılık eden hoca, muhakkak ki bugün de aynı derecede seviliyor.
Öyle ki; hayali bir karaktere dönüşen haliyle, kültürel bir figür olarak korumaya alınıyor. Bu arada bolca reddiyeye maruz kalıyor.
"Hoca" oluşu dolayısıyla ona atfen anlatılanların bir kısmı gerçek kimliğine hakaret olarak kabul ediliyor. İsteniyor ki, hayali de olsa pîrüpâk biri olsun hoca Nasrettin. Suya sabuna dokunmasın, latifeyle yalandan riyadan ders içün dahi bahis açmasın.
Sınırları daha fazla esnetmeden burada durup, kitaptan bahsetmek istiyorum. Zira hocayı halkbilimciler daha iyi bilirler.
Doğrusunu yanlışını onlardan okumalı, dinlemeli.
Çocuklar, gençler ve yetişkinler için felsefe çalışmalarıyla tanınan Oscar Brenifier ve Isabelle Millon'un kaleme aldığı "Nasrettin Hoca ile Düşünmeyi Öğrenmek", tam da hoca karakterininin meramına uygun nitelikte bir eser.
Diyor ki küçük büyük okuruna; "Güldün, iyi, güzel hoş da...neye güldün? Neden güldün?"
Kitapta 12 ayrı fıkra yer alıyor. Fıkraların her birini açık uçlu sorular ve alıştırma örnekleri takip ediyor.
Kitabın son bölümü ise "Çözümlemeler". Çözümleme denildi diye keskin çıkarımlar iceriyor demek yanlış olur. Ne de olsa yazarların ikisi de felsefeci ve işleri muhakemeyi destekleyici yönergeler vermek.
Elimde 8.baskısını tuttuğum kitap, geçmişte içerdiği bir fıkradaki "çok eşlilik"meselesi dolayısıyla soru önergesine konu olup gündem oluşturmuş olsa da çok eşliliği olumlama amacı olmadığından pek anlamlı bulmadım doğrusu bu telaşı. Doğrudan eleştirmese de, "yeriyor" iddiasına dayanak bulmak daha kolay olurmuş.
Serap Deliorman'ın harikulade çizimlerinin eşliğinde yerli, tanıdık ve bildik kıyafetlerle aramıza katılan eser bütünüyle yerli bir yoruma sahip değil elbette.
Kanatlı "inşallah"sözcüklerinin tipografisi, hocanın dini kimliğini yorumlayanın bakış açısı gibi detaylar yazarların kimliğini hatırlatıyor okuruna. Bu da tabii olanı, elbette.
Küçük kusurları ve aklımıza yatmayan yorum farklarıyla beraber "Nasrettin Hoca ile Düşünmeyi Öğrenmek", 10 yaş ve üzeri okurlarla felsefe çalışmaları yapmak için ideal bir kılavuz olmuş.
Hayal, gerçek, onaylanma ihtiyacı, eleştirilmek, eleştirmek, hüsnükuruntu, kanmak, kandırmak, dış görünüş ve değer, doğruluk, dürüstlük, dostluk, yalan, riya, sözcükler ve düşünmenin tabiatı, kimlik, benlik, bilgelik, cehalet, öğretmek, öğrenmek, aramak ve bulmak, seçme, fark etme, sevme (iki Eş bahsi burada), sorumluluk...gibi çokca bahis var başlıklarda.
Nasrettin Hoca İle Düşünmeyi Öğrenmek
Yazan, Oscar Brenifier & Isabelle Millon
Resimleyen, Serap Deliorman
175 sh., Resimli
10+ ve her yaşa!
Kiralık Canavar
"Bir insan bir insanı, kendisinin sevmediği bir şeyi sevdiği için seviyorsa bu çok büyük bir aşktır: Un grande amore!"
.
.
Karanlık apartman boşluğunda, tünediğimiz merdivenlerin tepesinde, ortalık aydınlanıp yanımızdan bir apartman sakininin geçtiği her an bölünen, kalbimiz gümbür gümbür dinlediğimiz hikayeleri olan Nurşen...Gianna değil, basbayağı Nurşen! Onu tanıyor gibiyim...
.
.
Bazılarını anlatırken gerçek olduklarına yemin eder, ikna olup korkuyla gözlerimizi açtığımız o anın lezzetini tadana kadar devam ederdi anlatmaya.
Gianna gerçek canavarlarla henüz tanışmamışken başlıyor "Kiralık Canavar"ın hikayesi.
Ve bir "kiralık canavar"la tanıştığı zaman gerçek canavarlar hakkında sahici bir fikre kavuşuyor.
Karanlıkta parlayan gözler, hırıltılı bir ses, nane kokan nefes, kalpsiz ve dostsuz...yapayalnız bir yaratık.
Aslına bakarsanız sadece bir insan.
"Seni önünde sonunda alacağız, yeter ki sabırla bekle!" sözü verilmiş bir çocuk gibi, elleri iki yanında bacaklarına paralel vaziyette oturan, bir zamanlar gerçekten küçük bir çocuk olan Bay Morgenrot!
Gianna, hep daha fazla
zaman için anne ve babasını
bekliyor...canavar (Bay Morgenrot) ise küçük bir
çocukken başlamış beklemeye.
Ve kalpsiz bir canavara(!)
dönüşmüş.
Parlayan kırmızı gözleri ve hırıltılı sözleriyle çocukları olabilecek en korkunç biçimde, en korktukları şeyle korkutuyor.
Tüm acımasızlığıyla!
Canavar
için çocukluğuna yolculuk
gibi bu karşılaşma...iyileştirici
bir yolculuk... Öte yandan
canavardan bir başkasıymış gibi
bahsederken kalbinde çiçekler
açtığında ifade dilindeki değişimi
çok sevdik onun...
Gianna ipuçlarını takip edip çocukları korkutan bu sahte(!) canavarı bulduğunda onun nasıl da gerçek olduğunu anlıyor.
Canavar kalbini ve soğuk ellerini ısıtmak için kalbine bir parça sevgi ekmenin yollarını arıyor.
Korku filmlerine bayılan Gianna...
Artık "Katil Solucanlar Uzayda"filmini çok saçma buluyorsa onu anlamamız gerek...
Bol bol italyanca ünleme ve korkunç tasvirin yanında, Gianna'nın arya tutkusu müzikal bir meraka sevkediyor küçük okurlarını.
Korkutucu tasvirler boğazınıza takılmazsa hikayenin lezzetine varmanız mümkün.
Gianna, "korku kültürü"ne sahip bir coğrayada,
korkusuz ve güçlü bir karakter.
Ama hikayedeki ürkütücü detaylar buralarda yüksek doza tekabül edebilir.
Siz yine de iç sayfa fotoğraflarına bir göz atın.
Çocukları gulyabanilerle, çocuk hırsızları ve öcülerle korkutmaya yeltenen büyüklere de bir çift lafı var "Kiralık Canavar"ın.
Ne diyorduk?
"Büyümeye dirençlilere!"
Kiralık Canavar
Yazan, Andreas Steinhöfel
Kapak görseli, Anke Kuhl
Çeviren, Suzan Geridönmez
Tudem Yayınları
10+ ve büyümeye dirençlilere!
Gecen Gündüzüm Olsa
"Hasret, dediler, kalbimizde yaşar... Hiçbir kalpte bunca hasrete yetecek kadar yer olamazdı..."
Max huzurevindeki, unutma hastalığından muzdarip büyükbabasına duyduğu hasrete dayanamaz hale geliyor. Çünkü başkalarının aksine Max, bahar kokusunda onunla tatlı elmalar toplayıp kucağında huzurla dinlenmenin güzelliğini iyi biliyor.
Sonra, kafasının üstünde hafifçe dolaşan ağır ve müşfik ellerinin eşlik ettiği derin bir mırıltı şeklindeki o şarkıyı da hatırlıyor.
Hayır, Max dışında kimse dede ve torunu arasındaki sevginin onarıcı gücünden haberdar değil.
Beklenmedik bir anda, her şeyi unutup sil baştan yapmaya meyilli yaşlı adamın biricik ilacı ise, torununun üç-dört dakikalık sessiz ve sevgi dolu sarılışı.
Kâinatın en güzel armağanı sevgi...
Dört bir tarafından kuşatıyor dede ve torununu. Aralarındaki sevginin gücüyle her defasında yeniden ve yeniden hayata döndürüyor.
Max'in bunu başarabilmesi için dedesiyle baş başa bir güne ve o gün için de maceralı ve son derece çılgın bir huzurevi kaçış planına ihtiyacı var. Sadece bu...bu kadarcık.
Tatlı anıları canlandırıp, bir parça sevgi almaya doğru bir yolculuk. Bütün ihtiyaçları olan bu.
Max, huzurevinin içeriden kilitlenen kapısının şifresini öğrenip planını uygulamaya geçirdiğinde, her zaman her şeyi en doğru şekilde yapmak üzere programlanmış yetişkinlerin onu anlamayacağını biliyor olmalıydı.
Duvarları yıkmaya, cesur alternatifler aramaya ve biraz nefes almak için azıcık duralamaya cesareti olmayan yetişkinlerin kuralları Max'e göre değil...
Yetişkinlerin hayatı biraz yavaşlayıp kulak vermeye, birkaç dakika sessizce ve sevgiyle sarılmaya uygun değil... Çogunlukla...
Kiralık Canavar, Farklı, Rico ve Oskr serisi kitapların yazarı Alman Andreas Steinhöfel'in "Gecen Gündüzüm Olsa" adıyla dilimize kazandırılan son kitabı bilhassa konusu itibariyle çok ilgimi çekti.
Dilin tasvirle bezeli yapısına rağmen bir solukta okunuveren kitaba Nele Palmtag'ın sıcacık ve cömert resimlemesi eşlik ediyor.
Hassas filtreler için iç sayfa fotoğraflarını gözden geçirmenizi öneririm.
Gecen Gündüzüm Olsa
Yazan, Andreas Steinhöfel
Resimleyen, Nele Palmtag
Çeviren, Olcay Mağden Ünal
72 sh.
8+ ve büyümeye direnclilere!
Yolculuk
Minik kitap kurtlarının yakından tanıdığı yazar Seza Kutlar Aksoy'un, usta çizer Serap Deliorman tarafından resimlenen ödüllü eseri "Yolculuk" geçtiğimiz haftaların kütüphane ganimetiydi.
Canı çok sıkılan küçük bir kızın, uzak gemi kaptanı babasını gökteki kuşa, köpeğe, kediye sual ettiği şiirsel bir yolculuk bu. Dokunaklı, bir parça hüzünlü ancak neşeli ve ümitvar.
Oğlumun ilk arkadaşlarından Defne'yi hatırlattı bize küçük kahraman. Sonra da yine bir kaptanın çocuğu olan yeni arkadaşlarını.
Bir gece ansızın gelip gül yanaklarına öpücükler konduran, küçük hediyelerle mutluluk bombaları bıraktıktan sonra sabah tekrar uzak denizlere açılan babaların çocuklarının hikayesi.
Mutlu ancak özlem dolu çocukların hikayesi..
Seza Kutlar Aksoy öylesine ustalıkla dokunuyor ki o küçük yüreklere, öyle ustalıklı sarıp sarmalıyor ki özlemle dolu yüreklerini..pek sevdik bu hikayenin doğduğu yeri.
Küçük kahramanın kalemi ve fırçasında, onunla birlikte uzak denizlere yelken açıyor okur. Babasıyla tanışıyor, deniz kokusu alıyor, ailenin mutlu yolculuğuna eşlik ederek mutluluğunu paylaşırken kağıda, kaleme ve boyaya sarılıyor.
Düşlerindeki denizlere açılsın diye çocuklar, resimler yapmaya çağırıyor ilham dolu bu yolculuk.
Yolculuk
Yazan, Seza Kutlar Aksoy
Resimleyen, Serap Deliorman
Tudem
Tudem
3+
Benim Minik Kırmızı Balıgım
Usta çizer ve çocuk kitabı yazarı Ferit Avcı'yı, bazılarınız "Kırmızı Fil'i Gördünüz mü?"isimli çocuk kitabıyla tanır. Çocuk dergilerinde çizer ve yönetici olarak çalışan ve daha önce de Kültür Bakanlığı'nın Çocuk Kitapları yarısmasında birincilik kazanan yazarın elimizdeki kitabı "Benim Minik Kırmızı Balığım" da Tudem Edebiyat Ödülleri mansiyon ödülü almış.
Ama bize soracak olursanız biraz daha fazlasını hakediyor yine.
Küçük kırmızı, mavi, sarı, pembe, yeşil balıklarımızın büyüyüp akvaryumlarına sığmayacak hale geldiklerinde okyanusa açılacakları o güne dair naif bir masal bu. Yusuf, Ahmet, Azra, Barış, Nisa, Semih, Kayra hakkında bir masal. Yuvadan uçacak tüm kuşların, kedilerin, aslanların, baykuşların masalı.
Büyüdükçe kabına sığmayıp taşan, kaptan kaba, kılıftan kılıfa aktarıp nihayet günü geldiğinde büyüdüklerini kabul etmek zorunda kaldığımız çocuklarımızın.
Böyle söylüyorum diye sanmayın ki hüzünlü!
Zarif ve doğal üslubuyla bu az metinli bol resimli masal, mini minnacıklara da bir gün büyüyüp uzaklara gitmek isteyeceklerini anlatıyor.
Hem de usul usul, parmağıyla işaret etmeden :)
Oysa ki ne çok seviyorlar değil mi anne karnındaki küçük okyanustan dünyaya açılan bu yolculuklarında uğradıkları "anne baba durağı"nı.
Okyanusla başlıyor yolculukları ve nihayet başka bir okyanusla sürüyor.
Ve ne çok seviyoruz onları sevgimizle sarmalayıp korumayı, kanatlarımızın altına alıp ısıtırken ısınmayı.
Dünyanın tüm kötülüklerinden bir istasyon kadar daha muhafaza edebilmeyi!
Hüzün barındırmasa da bu masal, hüzün dolu dimağdan esen kelime kırıntıları satır aralarını doldurmak için mücadele ediyor kalemimle.
Dualar dökülüyor önüne, bend oluyor.
Rabbim yeryüzünün tüm mazlumlarını, en çok da çocukları tüm kötülüklerden muhafaza etsin. Amin
Benim Minik Kırmızı Balığım
Ferit Avcı
Tudem
2+
Ama bize soracak olursanız biraz daha fazlasını hakediyor yine.
Küçük kırmızı, mavi, sarı, pembe, yeşil balıklarımızın büyüyüp akvaryumlarına sığmayacak hale geldiklerinde okyanusa açılacakları o güne dair naif bir masal bu. Yusuf, Ahmet, Azra, Barış, Nisa, Semih, Kayra hakkında bir masal. Yuvadan uçacak tüm kuşların, kedilerin, aslanların, baykuşların masalı.
Büyüdükçe kabına sığmayıp taşan, kaptan kaba, kılıftan kılıfa aktarıp nihayet günü geldiğinde büyüdüklerini kabul etmek zorunda kaldığımız çocuklarımızın.
Böyle söylüyorum diye sanmayın ki hüzünlü!
Zarif ve doğal üslubuyla bu az metinli bol resimli masal, mini minnacıklara da bir gün büyüyüp uzaklara gitmek isteyeceklerini anlatıyor.
Hem de usul usul, parmağıyla işaret etmeden :)
Oysa ki ne çok seviyorlar değil mi anne karnındaki küçük okyanustan dünyaya açılan bu yolculuklarında uğradıkları "anne baba durağı"nı.
Okyanusla başlıyor yolculukları ve nihayet başka bir okyanusla sürüyor.
Ve ne çok seviyoruz onları sevgimizle sarmalayıp korumayı, kanatlarımızın altına alıp ısıtırken ısınmayı.
Dünyanın tüm kötülüklerinden bir istasyon kadar daha muhafaza edebilmeyi!
Hüzün barındırmasa da bu masal, hüzün dolu dimağdan esen kelime kırıntıları satır aralarını doldurmak için mücadele ediyor kalemimle.
Dualar dökülüyor önüne, bend oluyor.
Rabbim yeryüzünün tüm mazlumlarını, en çok da çocukları tüm kötülüklerden muhafaza etsin. Amin
Benim Minik Kırmızı Balığım
Ferit Avcı
Tudem
2+
