doğa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
doğa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
doğa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
doğa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Sonya'nın Tavukları
Bir canlıya göz kulak olma sorumluluğu büyük bir sorumluluk. Sonya'nın civcivlerinin onun itinalı ellerinde serpilip birer sağlıklı pilice dönüştüğü hikayede sorumluluk almak kadar, olumsuz sonuçlarla yüzleşmek de var.
.
.
Sonya, gözü gibi baktığı tavuklarını bir tilkiye kaptırmanının hüznüyle baş etmek zorunda.
Duygularının ve isyanının bastırılmasına değil, anlaşılmaya ve sıcak bir kucak ya da sağlam omuzların desteğine ihtiyacı var.
Belki de zamanla kabullenecek; tilkinin doyuracak yavruları olduğu gerçeğini ve besin piramidinin işleyişini.
Aile bağları, döngü, yaşamsal ihtiyaçlar, sevgi, hayat ve ölüm çemberindeki hikayesiyle Phoebe Wahl, tabiatın içinde, ona dokunan bir çocuğun tabiatla beraber olgunlaşması, kırılan yerlerinden güçlenip serpilmesini anlatıyor.
.
.
Sonya'nın annelik yaparak binbir emekle büyüttüğü civcivlerini kaybetmesinin üzerinden doğal bir yas süreci ve sessiz bir eşlik beklemiştim.
Ancak babasının hıçkırıklarla ağlayan Sonya'ya "sakinleştiginde" durumun başka olduğunu anlatmak için acele edişi, uzun uzun cümleler kuruşu ve Sonya'nın hızla sükunete kavuşup kabullenişini biraz fazla buldum doğrusu.
Aileyle paylaşılan yasın hızlı bir kabulleniştense isyan değil belki ama tabii bir sessizlik ve tefekküre ihtiyacı olduğunu düşündüm.
Sonya'nın civcivlerine çok iyi baktığı, böylece büyüyebildikleri vurgusu ise çocukluğuma götürdü.
.
.
Semt pazarlarındaki sarı ahşap kasalardan hemen her eve birer ikişer giren miniminmacık, sevimli mi sevimli civcivleri hatırlamışsınızdır siz de.
Özellikle semt pazarından alıp eve götürdüğü (muhtemeldir ki bahçeli evine değil) civcivleri ölen bir küçüğün, Sonya'nın daha iyi bir "anne"olduğu mesajını kabullenebileceğini sanmam. :)
Öte yandan Wahl'ın dilinden dökülüp yine onun fırçasıyla renklenen, çok sevdiğimiz "Sonya'nın Tavukları"nı okumanızı önermekten geri duracak değilim.
Hatta beraberinde çok iyi gidecek bir yetişkin kitabıyla, bir de aile boyu film önerisinde bulunacağım..
.
.
Eve Uçuş (Fly Away Home)
ve Küçük Ağacın Eğitimi (filmi de var)
.
.
Sonya'nın Tavukları
Yazan ve resimleyen, Phoebe Wahl
Özgün adı, Sonya's Chickens
Sinek Sekiz Yayınevi
4+ ve büyümeye dirençlilere!
L
Mazhar Saka Kafesinden Uçtu
Uzak diyarlardan gelmiş, çok özel ve nadide bir bitkinin çağrısına kulak verdi kuş. O çağrının izinden kanatlanıp uçtu gitti, ormanın derûnuna.
Halbuki Mazhar'ın niyeti başkaydı. Tekrar şakıdığını duymak istiyordu, kafesinde sıkılmış kederli kuşunun. Küçük kuşun ardından kendi beton kafesinden uçuvermek değildi niyeti...Ya da okurunun ruhu bile duymadan çoktan kafaya koymuştu yolu. Fransız yazar ve illüstratör Thomas Baas, usta kalem oyunlarıyla satırların altına süpürmüştü niyetini. Bana soracak olursanız, sadece küçük bir davete ihtiyacı vardı ya da arkadan hafifçe itilmeye.
Uzak diyarlardan gelmiş bu küçük, vahşi dost, tüm ormanı şehre çağırdıysa boşuna değildi elbet. Sen yola çıkmıyorsan, yol sana gelir. Yol, Mazhar'a gelmişti. Evinin her köşesini sarmıştı bitkiler, sonra şehrinin her köşesini de. Belki kalbinin bile...
Mazhar, ormanda kuşundan sual ettiği her bir canlıyla binlerce başka canlıdan haber aldı. Orman büyüdü ve Mazhar küçüldü.
Dünya büyüdü ve Mazhar daha da küçüldü.
Keşfedilmeyi bekleyen milyonlarca gizin olduğu, tecrübe edilecek duyguların, dinlenecek hikayelerin onu beklediği ve kendi hikayesinin henüz tamamlanmadığı kocaman bir dünya. Dışarıda onu bekleyen milyonlarca hikaye var. Hepimizi bekleyen hikayeler.
Kitabın özgün dilinde kahramanın ismi olan Osvaldo'nun kökeninde bir kuş ismi, göndermesi olduğunu sanmıyorum. Ceviride ismin sadece Mazhar değil, Mazhar Saka olmasını hoş buldum.
Ama sadece Mazhar olsaydı da, maksat hasıl olurdu herhalde.
"Mazhar, Saka Kafesinden Uçtu" diye okuyarak virgülün yerini değiştirdiğimde(!?), hikayenin bir kuşun kafesinde yaşayan bir insana ait olduğunu düşünmüştüm. Aslında bu küçük oyun hikayenin kendisi olabilir, ne dersiniz?
Keşfetmekten, mutluluğun peşine düşüp onu diğerleriyle paylaşmaktan, merakla kuşanmaktan, yeryüzünü ve gökyüzünü tefekkür etmekten mahrum olmasın hiçbir çocuk.
Hiçbir işaret alamazlarsa...Betonların arasından kafasını uzatmış birkaç vahşi bitki, onlara dünyanın kocaman olduğunu hatırlatsın. Tabiatın özünden, insanın özüne...
Kitabın renkleri sizce de muhteşem değil mi?
*Girişteki küçük aşk bahsini taban yaş için erken bulabilirsiniz. İç sayfa görsellerinizi incelemenizi öneririm.
Mazhar Saka Kafesinden Uçtu
Yazan ve resimleyen, Thomas Baas
Çeviren, Rüzgar Rumi
Çeviren, Rüzgar Rumi
Özgün adı, L'envol d'Osvaldo
Aylak Kitap
5+ ve büyümeye dirençlilere
Büyük Sevbeni
Şiirsel Taş'ın toprak kokulu şiirsel dili, Akın Düzakın'ın sıcacık resimlemesiyle "Büyük Sevbeni" insanla tabiatın kucaklaştığı, olağanüstü bir hikaye.
Sanayileşme ve teknolojiyle köksüzleşen, topraksızlaşan insanı yalınayak bırakıp, hafızasını tazeleyen, yitip giden anılarını bir kelebeğin kanadında dallarına konduran cinsten...
Çıplak ayaklarının toprağa kavuştuğu, karıştığı yerden yeniden köklenen, tohum tohum çoğalan, dalları göğe uzanan insanın, adeta tüm ârazından arınarak yeniden doğuşu.
Tırtıllar, kelebekler, baştankaralar, karatavuklar, ispinozlar...ha bir de, nereden çıktıysa canımın içi yediuyurlar. Beraber büyüdü onlar.
"O da nesi! Uykuya dalan kara kafalı, tüylü, yeşil bir tırtıldı, oysa uyanan bambaşka biriydi.
'Rüyalarımda zaman zamam uçarım ama uykusunda uyanıp uçana hiç rastlamadım,' dedim. 'Ben de kök salan bir çocuğa hiç rastlamadım,' dedi.
'Ben ilkim,"dedim.
'Ben ne ilkim ne de son,' dedi.
'Peki ama sen kimsin?' diye sordum.
'Büyük sevbeni,' dedi.
Şaşırdım.
'Seni çok, büyük,kocaman severim de sen kimsin?'
'Büyük sevbeni,' dedi, uçup gitti.
Kanatlı bir bilmece gibiydi."
Büyük sevbeni'yi çok sevdik, çok, büyük, kocaman sevdik. Bence siz de seversiniz.
Büyük Sevbeni
Yazan, Şiirsel Taş
Resimleyen, Akın Düzakın
Redhouse Kidz
5+, her yaşa ve büyümeye dirençlilere!
Meraklı Bahçe
Liam bir bahçıvan değil ama yine de, yeşile hasret gri şehre tutunmayı başaran bir tutam yeşil için yapabilecekleri var.
Bizi ilgilendirmez görünen ya da boyumuzdan büyük olduğuna vehmettiğimiz çoğu şeyle beraber...hemen her problem için bizim de yapabileceğimiz şeyler vardır.
Liam hatırlatıyor bunu yetişkin okura. Daha kitabın kapağını kapatmadan su dolu bir kovayı tutuşturuveriyor okurunun eline. Onunla yangın mı söndürecek, bir çiçeğe hayat mı verecek? İşte o kısım okura kalmış.
Liam'a gelecek olursak...Metruk demiryolunda, ölmek üzere olan bir tutam yabani çiçek ve bitkiye iyi bir bahçıvan olabilmek, onları yaşatabilmek için mücadele ediyor. O daha iyi bir bahçıvan olana dek bekliyor çiçekler...ve gün geliyor, gri sehirdeki yabani yeşil yama, kocaman bir bahçeye dönüşüyor.
Ama demiryolunu mesken etmiş bu bahçe, tabiatı gereği yolun çağrısına karşı koyamayıp merakla keşfe çıkıyor.
Önce yabani otlar ve yosunlar, ki onlar her zaman en cesur ve pervasız olanlardır ya hani! Değişimi de onlar hızlandırıyor.
Bir bir hepsi rayları,oradan şehri sarıp sarmalıyorlar.
Meraklı Bahçe, artık gri olmayan gri sehrin her yanını yeşile boyuyor boyamasına ama Kış mevsiminin üç aylık uzun misafirliği bitkilere zarar veriyor.
Liam vazgeçmedikçe, bahçe kendiliğinden gizemli, küçük şubeler açıveriyor olur olmadık yerlere. Ve bir sürü bahçıvan peydah oluyor her köşede.
Asla vazgeçmeyenlerin hürmetine olsa gerek,
Şimdi şuracıkta, kapımın önünde...okul yolundaki kaldırım taşında, eski bir binanın güneşi az görür yüzünde...betonları delip başını göğe uzatan yabani bitkilerin dünya nöbeti.
Asla vazgeçmeyenlere, iyiliği çoğaltıp yayanlara, meraklı ve azimli küçüklere ve onların ebeveynlerine, tabiata ve küçük şeylerin büyüklüğüne dair bu harikulade hikaye Nöbetçi Kitaplık'ın en sevilenler köşesine kurulmuşsa New York Times Bestseller demiş, pek de ehemmiyeti yok doğrusu. Demeseymiş de olurmuş.
Manhattan'daki High Line'ın gerçek hikayesi olduğu söylenen hikaye, bazılarınıza sosyal medyada çokça dolaşan bir videoyu hatırlatacaktır.
Hani, bir başına vahayı ormana dönüştüren adamın hikayesini. Bize de hatırlattı elbette, üzerine dil ötesi bir dünya bahşederek.
Hem yazıp hem de harikulade çizen Peter Brown'a, kitabı ithaf ettiği meraklı büyükannesi Petey'e, dilimize kazandıran Hep Kitap'a, lezzetli bir Türkçe'ye çeviren Sevin Okyay'a ve yayın ekibine şükranla.
Meraklı Bahçe
Orijinal Adı, The Curious Garden
Yazan ve resimleyen, Peter Brown
Çeviren, Sevin Okyay
Hep Kitap
4+ ve büyümeye dirençlilere
