Cocuk kitabı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Cocuk kitabı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
Cocuk kitabı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Cocuk kitabı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Uçan Fare ile Hayalet Hayri- Karşılaşma
Kimseciklerin farketmediği, varlığıyla yokluğu bir olan Hayalet Hayri'yi gözümüz bir yerlerden ısırıyor. Belki Hayri olarak değil de, benzersiz onlarca isimle biliyoruz hikayesini.
Okur henüz bihaberken, Uçan Fare ve ailesinin Dost Şekercisi'nde biten mültecilik ve denizaşırı maceralarla dolu hikayesi usul usul başka bir hikayeye bağlanıyor. Bir başkasının, Hayri'nin hikayesiyle birleşip akarak maceralarla dolu seri kitapların eşiğine biriktiriyor söylenecekleri.
Seçilmemiş yalnızlığıyla bir hayalet kadar sessiz Hayri'nin hayatına, uçan bir fare konuk oluyor. Ancak ne sessiz uçan fare, ne de tahammülü var görünmezliğe. Henüz uçamayan uçan fare, uçma istidadı yetmezmiş gibi, peynir alerjisiyle de meydan okuyor bildiklerimize.
"Garip hayvan demişler benim için. Ben mi garibim? Dünyadaki farklı türleri bilmiyorlarsa suç benim mi Hayri?"
Değil mi ya?! Suç elbette Uçan Fare'nin değil. Suç bir kediler şehri olup da kediler tarafından yönetilmeyen İstanbul'a bağlanan hikayesini, gazete sayfalarında "garip hayvan" ithamıyla zayi eden o insanların belki de.
Hayvanları kendi doğal ortamlarında görmek yerine bir bir yuvalarından toplayıp kafeslerle hapishanelere taşıyan insanlar olmalı "garip".
Garip değillerse de tembeller öyleyse. Evlerinden çıkamayacak kadar tembel.
"İnsanların kafesleri de kendi evleri desene..." derken Fare, biraz da bilge.
Üstelik müzik kulağı da fena değil. Beyin cerrahı olmaya niyetliyse de, pekala bir müzisyen de olabilir.
Ama sadece sessizce dinleyen ve izleyen Hayri farkediyor onu ve hikayesini. Gözleri buluşuyor filmlerdeki gibi.
Kusursuzluğun tekdüzeliğinde ancak Hayri olmakla kazanılacak bir hikayeye kavuşuyor.
Büyüyünce teknoloji mağazasında çalışmak isteyen Hayri ile beraber dinliyoruz kaptan olmak isteyen Deniz'in şarkısını.
Pek de duyamıyoruz-keşke duysaydık- buradan ama belli ki çok sıkıcı.
"Dimdik, hiç kıpırdamadan, kimsenin bilmediği bir şarkıyı sonuna kadar ve hiç şaşırmadan söyledi. Herkes çok sıkıldı. Sürekli kusursuz olmaya çalışmak anlamsızdı, çünkü en güzel olan, her zaman en mükemmel olan değildi."
Bir dönem atölyesine misafir olma bahtiyarlığına da eriştiğim, değerli hikaye anlatıcısı, filolog, editör, senarist ve yazar Beyza Akyüz tarafından kaleme alınan eser, al yanaklı küçük bir kız olduğundan şüphelendiğimiz Gamze Hayta'nın fırçasından sıcak renklerle bezenmiş.
Küçük okurla büyümeye dirençlinin tek itirazı sayfa 72'de "hasta olan"sözcüğüyle aniden araya giren farenin kısa hastalık hikayesine oldu.
Hikayenin bitmesini kabullenemeyen küçük okur, aşkla sual eder sevgili yazar:
"Bitti miii!? Devamı yok mu? Peki, devam kitabı ne zaman çıkıyormuş?"
Uçan Fare ile Hayalet Hayri- Karşılaşma
Yazan, Beyza Akyüz
Resimleyen, Gamze Hayta
Tudem 7+ ve her yaşa!
Dünyayı Durduran Kız
Dünyanın en sevimli süper kahramanları onlar.
Batman ile Robin, Redkit ve Düldül, Heman ve Atılgan, Tarkan ve Kurt, Tenten ve Milu, Gargamel ve Azman... Hepsi muhteşemdi de, bu sonuncusu olmadı sanki, neyse... Efendim, tüm bu ikililer Çiğdem ve Yaman ikilisinin yanında "halt etmiş".
Aksiyonun hiç azalmadığı, üstelik her satırında küçük okuru neşeyle dolduran seri, Dünyayı Durduran Kız, namı diger DDK'nın, bol salyalı, miniminnacık kardeşine süper kahramanlık payesi verdiğinde, okur nazarında mükemmel bileşime ulaştı.
Hassas hesaplamalarla belirlenmiş bir takım hareketlerin terkibiyle dünyayı durdurmayı başaran DDK, küçük okurlara evde denememelerini tavsiye ettiyse de, duyduğumuza göre küçük büyük tüm okurlar, dört bir taraftan dünyayı durdurmak üzere güçlerini birleştirmiş.
Bu yönüyle tehlikeli bir seri sayılabilir doğrusu.
Yüksek doz eğlence, tekerlemeli gizli notlar tamam, ancak şu macera kısmı...
Küçük bir kızken mahalledeki hırsızlık vakalarının sırrını çözmüş, kendi iki kişilik dedektiflik ajansımla en yakın telefon kulübesinde almıştım soluğu. O gün polisi aramış ve ciddiye alınmış mıydık bilmem. Ama gururla aile efradıyla paylaştığımızı iyi hatırlıyorum. Mahallenin küçük hırsızlarından biri ilkokuldaki "kuşçu" lakaplı, bol sınıf tekrarlı arkadaşımızdı.
Boyum boyunun yarısı kadar, ancaydı.
Korkardım da halbuki ondan.
Bu seriyle küçük bir kızken tanışmamış olmam sevgili çilekeş annem için ne büyük nimet.
Çiğdem'le sık sık yer değiştirerek, çocukluğumdaki hayal gerçek karışımı, bol aksiyonlu hatıralara yolculuk ettim.
Bu yolculuk da gösteriyor ki başarılı bir halk kahramanı, uyduruk kahramanlara benzemez.
Alır sizi çocukluğunuzun mahallesine götürür. Yetmezmiş gibi, tutar çocuğunuzun elinden, onu da götürür.
Selcen Yüksel Arvas'ın, @birkızbiroğlan'dan tanıdığımız neşeli üslubuyla, son derece sürükleyici biçimde kaleme aldığı seriyi, Ece Zeber resimlemiş.
Bize de küçük büyük tüm okurlara tavsiye etmek kalmış.
Dünyayı Durduran Kız (4 Kitap)
Bitli Evin Kahramanı
Kayıp Kedilere Ne oldu?
Sarı Elmas Yüzük Nerede?
Soygunlar Kimin Işi
Yazan, Selcen Yüksel Arvas
Resimleyen, Ece Zeber
Timaş Çocuk
7+ ve büyümeye dirençlilere.
Bir Dileğim Var
Bir süredir bir grup harika insanla Çocuk Edebiyatı Atölyesi yapıyor, tüm hafta hazırlanıp, kendime ödevler verip anlatıyorum. Ne kadar nasipliyim ki başka bir atölyede de bizzat öğrenciliğin bereketiyle mahir çocuk kitapları yazarı Melih Tuğtağ'ın yönderliğinden istifade ediyorum. Atölyemizin çiçeği burnunda değerli çizer ve yazar adayı/ Sevgili Şule, geçtiğimiz haftalarda Malezya seyahatinden yanında getirdiği Jimmy Liao kitabını masaya bırakıverdiğinde gözlerim hayranlıktan yuvalarını şaşırmıştı.
Oracıkta geçici zimmete geçirme vakası yaşandığını tahmin edersiniz. Ben de böyle bir insanım nihayetinde. Evinize davet ettiyseniz kitaplığa nazır sandalyeye oturmasından kaçınacağınız türden bir insan.
Kitabı göğsüme bastırıp sevgiyle seke seke bindiğim vapurdan küçük okurla google translate'te japonca metni çözmeye çalışarak indik. Vapurla iskele arasından denize düşeyazdık falan. Yok, yok, yok! Japonca değil demek. Bir türlü bulamıyoruz metni çat pat çevirmenin yolunu. Küçük okur benden de tez canlı. Aldı kucağına ve resimlerin hikayesine bıraktı kendini. Sıklıkla Güney Kore'ye gidip gelen, kültürüyle yakından ilgili arkadaşım Zeynep'e yazdım hemen. Japonca olduğunu doğrulamakla yetinmeyip bir de küçük araştırma yapıvermiş oracıkta.
 |
| Kiss & Goodbye |
 |
| Sıkıcı bir yolculuğu harikalar diyarına çeviren bir çocuk |
Öğrendik ki henüz Türkçe'ye çevrilmiş hiçbir kitabı bulunmayan Tayvanlı yazar ve çizerin dünyanın birçok ülkesinde yayınlanmış 27 adet çocuk kitabı bulunmaktaymış. Bir kitabı da Tudem'in Desen'inden çıkmak üzereymiş. Nasıl sevindik bu tatlı sürprize anlatamam.
kültürmafyasi. com'daki lezzetli yazısında Zeynep Güner'in söylediğine göre:
"Resimlerle sözlerin birbirine karıştığı, bir bütün oluşturup okuru sarmaladığı kitaplar çoğunlukla hüzünlü ve yalnız çocukların hikayesini anlatıyor. Yetişkinleri anlamayan bu çocuklar büyük ve acımasız bir gezegende kendilerine küçük bir yer açmaya ve hayal kırıklıklarından kaçmaya çalışıyorlar.
Aslında her çocuğun dünyasından bir parça iz taşıyan bu kitaplar hüzünlü olmasına rağmen huzur veren bir şarkı gibi...Liao usta bir müzisyen edasıyla imkansıza inanmayan, cesur ama ürkek, sessiz ama hayat dolu, yalnız ama umutlu çocukların şarkısını çalıyor. "
Tam bu arada değerli hocamız Adnan Saraçoğlu beyin Liao illüstrasyonları albümüyle de gönlümüz şenlenmişken Desen yayınları kitabı fuara yetiştirivermiş.
Fuardan değil ama müdavimi olduğumuz kitabevinden edinip keyifle okuduğumuz "Bir Dileğim Var" her sayfasında incelikli metnin şiirsel estetiğiyle kalbimize nakşoldu.
İçinden cin çıkmayan lambanın, yoldaş olduğu kahramanımız, dilek fenerleriyle aydınlanmış hüzünlü çocuk hikayelerine misafir etti büyümeye dirençli okuru. Adeta lambanın cini oluyor o. Ya da birçok dileği gerçekleştirebilecek(!) bir lambanın yegane sahibi Alaattin.
...
"Küçük dilekler kolay. Kendini ne zaman yalnız hissetse, bir bardak sıcak, ballı çay dilemek Colore'ye yetiyor. "
"Günün her saati, birileri bir yerde bir şeyler diliyor. Ama olur da bir gün, bir an için kimse bir şey dilemezse, ben o "ânın", kendini üzgün ve dışlanmış hissetmemesini diliyorum. "
"Ben durmadan bir şeyler dilerim; bir kartal gibi uçmayı mesela ya da tuhaf ev hayvanları sahiplenmeyi. Veya... Hogwarts'a girebilmeyi. Ama dileklerim hiçbir zaman gerçekleşmez. "
"Hiçbir çocuk Bao-bao kadar korkamaz depremden. Kuzeni depremde ölmüş. Yani... Elbette onun dileği, bir daha hiç deprem olmaması"
"Bir kedimiz var Dombik. Acaba neler neler diliyor... Umarım, muhabbet kuşu sahiplenmeyi dilemiyordur. "
"Herkes kelebek olmayı dileseydi, gökyüzü rengarenk bir cümbüşe dönerdi. Neyse ki dilekler belli belirsiz, uçucu şeyler. Yoksa onca tırtıl ve kelebek bütün bitkileri yerdi! "
...
Kedileri, taze çimen kokusunu, saçlarını okşayan meltemleri ve başka insanların dileklerini dinlemeyi seviyor kahramanımız. Dileklerinin gerçekleşmesini dilerken küçük okura başka çocukların dileklerinden kendininkilere asma köprüler sermeyi öğretiyor. Hikayelerinin eksik ve yaralı yanlarını dinliyor. Kendi hikayesinin hasarlı yanlarıyla bağ kuruyor derin bir sevgiyle. Dilekler, diyor. Uçucu değillerdir ki anne. Allah her yerden duyar onları. Uçup kaybolmalarına izin vermez. Ama evet...sahiden de herkes kelebek olmayı dileseydi ve Allah tüm dilekleri kabul etseydi düzen sarsılır, denge bozulur, dünya karmakarışık bir yere dönerdi. Belki de uçucu demek tam da böyle bir şeydi.
Alaattin'in bir masal kahramanı olması ve sihirli bir lambaya sahip olamamam belli ki iyi birşey.
"Herkes yıldız olmayı dileseydi, evren göz kamaştırıcı bir yere dönerdi. Neyse ki dilekler belli belirsiz, uçucu şeyler. Yoksa onca ışık yüzünden kimse bir şey göremezdi"
"Violet de artık çok oluyor. Yılbaşı gecesi bir türlü yatıp uyumak bilmedi. Neymiş, Noel Baba'yı hediyeler bırakırken illa kendi görecekmiş. Eh, dileği gerçek oldu. Ama nedense Noel Baba, kendi babasına pek benziyordu. "
Depresyondaki Chi-Chi'nin dileği artık herkesin onu rahat bırakması, Küçük Tarzan'ın dileği asla okula gitmek zorunda kalmamak, filin dileği bozkırlara dönmek...ne dilerseniz dileyin tüm kalbinizle dilediğinizde kötülükler kralı bile gelse dileğinizin gerçekleşmesine engel olamaz diyor Liao.
Bir dilek dilemek için lambalara, parlak ışıklara ve kayan yıldızlara ihtiyacın yok hem.
Her gece ertesi gün için dileklerde bulunuyor çocuk. Her akşam bir sürü dilek...
Sihirli bir lambaya sahip olduğunu bilmediği rüyasından uyanan çocuk, çocuk kitaplarındaki sihirli cinlere benzemeyen masal kedisinin mırıltısına, asla kaybetmekten korkacağı bir lambası olmamasını dileyerek karşılık veriyor.
Metnin soyut ve felsefi yönü, resimlemenin hassas ebeveyni rahatsız edebilecek küçük "kusurlar" içermesi, "matrak, laf sokma, uçuk, abayı yakmak, aşk acısı çekmek", "hiç yoktan güller yaratmak" gibi sözcükleri düşündürücü bulup, dileklerin itikadi karşılığı gibi meselelerde kafa karışıklığı yaşayacak okura, uygun yaş aralığında eşlikle okumalarını, gerekirse ertelemelerini ama bu olağanüstü eserden kendilerini mahrum etmemelerini öneririm.( İç sayfa örneklerine göz atınız)
Bir Dileğim Var
Yazan ve Resimleyen, Jimmy Liao
Çeviren, Ümit Mutlu
Özgün adı, "I wish I could Make A Wish"
Desen Yayınları
8+ ve büyümeye dirençlilere!
Balkondaki At
Balkondaki At, evlerinde atlatla uyanan dokuz çocuğun, sıradışı, acayip mi acayip hikayesi. O kadar acayip ki, bu tür acayipliğe bizim buralarda ancak Onur Ünlü filmlerinden aşinayız.
Herman, balkonundaki atın salonuna bıraktığı gübresiyle imtihan ola dursun, hikaye ilerledikçe anlıyoruz ki tüm bu acayipliğin mantıklı bir açıklaması var. Absürt senaryolara olan sevdamızdan olsa gerek bir açıklamasının olması doğrusu biraz üzüyor aklından zoru olan okuru. Okurun küçüğü ise pek memnun halinden. Kahkahalarıyla eşlik ediyor olana bitene.
Bol ödüllü Alman yazar Hilke Rosenboom'un yazdığı, Anke Kuhl'un resimlediği Balkondaki At, gizemli hikayeleri seven küçük okurlar için eğlenceli, dostluk ve dayanışma dolu harika bir hikaye.
Küçük Herman'ın balkonunda başlayıp, mahalleye, oradan da okula ve huzurevine doğru büyüyen macera, evde gizlice bakılan İngiliz Tori atlarının onları ilk yuvalarından kaçıran at hırsızları tarafından tekrar kaçırılmasıyla devam ediyor.
Balkon, garaj ve bahçelerinde ailelerinden gizlice, kapılarına sığınmış gizemli atlara bakan ve kısa sürede onlara bağlanan çocuklar, atların gübrelerini buldukları her çiçek tarhına ustalıkla gizleyerek, kendi yüzleriyle beraber mahalleninkini de güldürüyor.
Çoğalıp serpilen, dirilip renklenen bitkilerin arasında ,atları mezbahada sosis olmaktan kurtaran çocukların cesaret dolu, neşeli hikayeleri mutlu sonla biterken, küçük okuru da ata bindiği yegane zamanların hatırasına götürdü.
Gülderen Pamir tarafından dilimize çevrilen eser, siyah giyen kötü adamları yenen cesur çocukların ilham veren hikayesiyle, çocuk kalbindeki iyiliğin muhafızlarından.
*Büyümeye dirençlilere not: Kitabın filmi olsa, bir de iyi bir yönetmenin elinden çıksa harika olurdu diye düşünürken bir bakındım ancak öyle bir film bulamadım. Varsa beni de müjdeleyin, olmaz mı?
Balkondaki At
Yazan, Hilke Rosenboom
Resimleyen, Anke Kuhl
Çeviren, Gülderen Pamir
Çizmeli Kedi Kitaplığı
128 sh.
9+ ve büyümeye dirençlilere!
Süper Çocuk'un Süper Defter'leri
Süper Çocuk'un Zeynep Sevde Paksu'ya yazdırıp, Irma Zmiric'e çizdirdiği Süper Defter serisi, süper meraklı bir çocuğun okura özel olmak üzere, kilidini açtığı günlüklerinden oluşuyor. (!)
Süper çocuğu süper yapan, sadece süper gözleri, süper kulakları, süper merakı değil. Mizah yeteneği için süper diyemeyiz belki ama hiç de fena değil hani.
Üstelik soru sormakta ve cevaplar aramakta da pek mahir. Bunu yaparken sesli düşünmesi, tartışması ve tam o esnada da Zeynep Sevde'nin orada bulunup Süper Çocuk'un düşüncelerini sözcüklere hapsedip ölümsüzleştirmesi okur için büyük şans doğrusu. :)
Kötü tasarlanmış bir şişe açacağından başlayıp "süper gözlerim olsa Allah'ı görebilir miyim?"sorusunu yakalayan diyalogları okurken, kendimi, kendi kendine gazoz açacağı olabilmenin ihtimalini düşünürken buluyorum.
"Olamaz mı? Bu kadarcık aklı olamaz mı bir açacağın. Ben olsam kendi kendime gazoz açacağı olabilirdim!"
"Ne yani her şeyin bir yapanı olmak zorunda mı?"
Süper çocuğun sorularını; öğretmeni, anneannesi ve annesi gibi yetişkinlerin cevapları kovalarken fark ediyorum ki, bazı sorular gündemimizde değil; bazı başka sorularımız ve itirazlarımız var. Bazı cevaplar ise yeni sorular doğuruyor.
Her insanın düşünce merhaleleri ve yolculuğunun kendine özgü seyri olduğu kabulüyle, itikadi konularda, cevap veren kitapları dolaylı yoldan değerlendirmeyi uygun buluyorum. Mesela çocukların beyin yakan sorularına cevap verirken, klavuz mahiyetinde.
Ne demiş Einstein: "Bir şeyi 6 yaşında bir çocuğa anlatamıyorsanız, siz de anlamamışsınız demektir"
Ya da diyor ki nöbetçi blogger; anladıklarınızı anlatamıyorsanız eksik bıraktığınız bir şeyler vardır. Yüksek sesle düşünerek başlamalı :) Somutlaştırmalı, sözcüklere dökmeli belki..
Erken çocukluk dönemi için klavuz olarak değerlendirilebilecek bu tür "cevaplı" kitapları, 7 yaş ve hatta belki de 8 yaşla beraber var olan temelin üzerine bina etmek üzere okumayı ise çok faydalı buluyorum. Hele bu kadar da eğlenceliyken..
Allah'ın varlığı ile ilgili doğrudan ve dolaylı soruları çok erken cevaplamak durumunda kaldığımdan, fazlasıyla yalın ve okul öncesi dönemdeki bir çocuğa uygun sadelikte, somut cevaplar içeren bir eser yoktu elimde.(Somut cevapların soyut bir meseleyi anlatırken ne kadar zor olduğu bir vakıa)
Sonra Einstein'in yukarıdaki sözünü hatırlayarak, neden bunu bir kitapla yapıyorum ki, dedim kendime.
Şimdi soyut düşünme yeteneğinin daha da gelişmesiyle bina ettiği düşüncelerinin üzerine, bir başka çocuğun sorgulama sürecini okurken ise küçük okur bolca itiraz ve çok bilmiş müdahele sergiliyor.
Yani bizim için, Süper Çocuk'un süper eğlenceli ve samimi diliyle paylaştığı günlüklerini okumak için doğru zaman nedir bilemiyorum. Şimdi olmadığı kesin, zira bu çok bilmiş beyin her fikre itiraz etme temayülüyle 3 sayfayı okumak saatler sürebilir.
7 yaş ve üstüyle keyifle okuyacağınızı ve binayı destekleyeceğinizi düşündüğüm seriyi tekrar okumayı, oğlumun 7 yaşına erteliyorum. Ancak ben çok sevdim doğrusu.
Süper Defter, 3 Kitap
Süper Gözlerim Olsa Allah'ı Görebilir miyim?
Süper Güçlerim Olsa Allah'la Konuşabilir miyim?
Süper Kulaklarım Olsa Melekleri Duyabilir miyim?
Yazan, Zeynep Sevde Paksu
Resimleyen, Irma Zmiric
Düş Değirmeni
7+
Eskiler Alırım!
Pınar, org çalmayı hayal eden kararlı bir minik kız. Ama annesine bakılırsa bir dolu döküntünün arasında yeni bir org için yeterli yer yok.
Annesinin teklifiyle kullanılmayan eşyalarını eskiciye vermeye ve karşılığında yeni bir org almaya karar veren Pınar için ise "döküntü", annesinin sözlüğündekinden farklı.
Anneannesinin yıllardır çalmadığı udu, annesinin eski vitessiz bisikleti, ablasının masasının kırık ayak yükselteci olan Fransızca Sözlük..tüm bu döküntüler (!?) bir org etse de ev halkı durumdan rahatsız.
Nihayetinde Pınar'ın oyuncakları dışında hiçbir şeyin eskiciye verilecek kadar dökülmediğine karar verdikleri gibi, küçük Pınar'ın hüzünlü bakışlarına da aldırmıyorlar.
Ama dolma parmaklı, kadife kalpli eskicinin küçük bir sürprizi var .
Yok yahu kadife kalpli dediysem o kadar uzun boylu değil. 😉
Sevim Ak'ın yazdığı, Mustafa Delioğlu'nun resimlediği neşeli öykü "Eskiler Alırım", udun kalbimizdeki yerini eskitmediği gibi eşyaların ruhuna dair düşüncelerimizi derinleştirdi.
Eskiler Alırım
Yazan, Sevim Ak
Resimleyen, Mustafa Delioğlu
Can Çocuk
5+ ve her yaşa.
