eğlenceli etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
eğlenceli etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
eğlenceli etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
eğlenceli etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kurt Ördek ve Fare
Yutulmuş olmak mesele değil, iş ki sindirilmemiş olasın. O vakit kolayı var. Bir kurdun karnında asla aç kalmazsın. Penceresiz ve karanlık, biraz da havasız olabilir ama harika bir akşam yemeği için kurdun karnında biraz dans etmek kâfi.
Yüksek voltajda aydınlanmış kafasıyla uyanık ördek, kurdun karnındaki karanlık odasını aydınlattığı yetmezmiş gibi kıkır kıkır kıkırdayan küçük okurun gözüne de ışık tozu kaçırıyor.
Dışarıdayken kurtlar onu yiyecek diye korkuyla yaşayan ördeğin, kurdun karnındayken korkacak hiçbir şeyi kalmadığından (!) keyfi de pek yerinde.
Hem değil mi ki "İnsanı ölümden eceli korur"*. Korkmaya ne hacet!
Kurt Ördek ve Fare, kadim masalların kadrolu kötüsü kurdun karşısına koyduğu iki cin fikirli ufaklıkla, okuru zavallı kurdun hamisi yapıyor.
Zavallı hayvancık sindirim problemi çektiği yetmezmiş gibi, akılca zengin, besin değeri yüksek yemekleri tarafından bir güzel " yeniliyor".
İçinden çıkılası olmayan bu küçük ve lüks hapishane, yeri geliyor avcıya karşı kurdun yanında savaşmak için yüksek motivasyon sebebi oluyor.
" Kaç kaç!" diye bağırıyor ördek. "Canımızı kurtar!"
"Uuuuuuy!" diye inliyor zavallı kurt. Karnının ağrısından mı, yoksa meşe ağacının köklerine takılan ayağının acısından mı bilmem.
Ama bu kurt milleti ay ışığına karşı dönüp mütemadiyen "Uuuuy!" diyorsa, bilin ki sebebi var.
Çocuklar için yazdığı kitaplar otuz ayrı dilde yayınlanan, bol ödüllü Amerikalı yazar Mac Barnett'in, kendine has üslubunu çok sevdiğimiz Jon Klassen'le işbirliği ördek ve fareninki kadar güzel. Ancak artık onları beraber gördükten sonra başkasını düşünemediğim bu işbirliği yerine diğerleri olabilirdi muhakkak. Kimbilir...
Kurt Ördek ve Fare, Fatih Erdoğan çevirisiyle bütünüyle yabancılığını yitiren sıcacık diliyle ise ayrıca bir harika.
Kurt Ördek ve Fare'yi öylesine sevdik ki, sayfalarını bolca eskiteceğimizden eminim.
Kurt Ördek ve Fare
Yazan, Mac Barnett
Resimleyen, Jon Klassen
Çeviren, Fatih Erdoğan
Özgün adı, The Wolf, The Duck and the Mouse
Mavibulut
4+ ve büyümeye dirençlilere!
Gökte Kuşlarla
Adımınızı atsanız bir kuşun kanadına çarptığınız, kuşların henüz uçabildiklerini bilmedikleri zamanlarda, yeryüzü çok ama çok karışıkmış. Bir yerden bir yere gitmek, hele de bir kuşa çarpmadan...neredeyse imkansızmış.
Kuşların her yere yürüyerek gittiği o günlerde, Uçuçgil ailesinin hayatı da gerçekten çok zormuş. Bırakın arabayı, bisikletle bile yol almak imkansızmış o zamanlar.
Ortalıkta yürümekle, trafiği felç etmekle kalmaz, kuşlar evlerin içinde insanlarla beraber yaşar, ayak altında dolaşır, etrafa tüylerini saçarmış.
Efendim, işte tam da o yıllarda Bay Uçuçgil'in canına tak etmiş, oturmuş bir çözüm düşünmüş.
Evin bir köşesinden diğerine çekilmiş iplerin üzerine kaldırıp koymuşlarmış zaten kuşları ama penguenin bir ip üzerinde durması imkansızmış. Hem dışarıda da bu işi, onları elektrik kablolarının üzerine kaldırmakla çözebilecek gibi görünmüyorlarmış. Zira bu afacanlar kıpır kıpır, yerinde duramayan canlılarmış.
Bay Uçuçgil, "Madem yere fazla hem insanlar, hem de kuşlar. Bazılarımız göğe kaçmalı" diye düşünmüş olmalı ki, tüm aileye birer kanat tasarlamış. Bu kanatlarla gidecekmiş çocuklar artık okullarına.
Bir sürü balon bağlanmış, tahtadan kanatları salıvermişler balkondan.
Ne kadar enteresan ki, Bayan Uçuçgil de bu kanatları etrafta bolca bulunan kuş tüyleriyle süslemeyi uygun görmüşmüş. Yani sizin anlayacağınız, şimdiki kuşların ataları, yazar John Yeoman'ın anlattığı bu inanılmaz hikayeye göre insanlarmış.
Sonunda kuşların uçmayı öğrendikleri bu muzip ve olağanüstü hikaye, Quentin Blake'in neşeli çizgileriyle birleşince küçüklü büyüklü tüm okurların kalbine birer ok saplamış.
Şimdi kuşlar gökte, insanlar yerdeyse(!) Uçuçgil ailesini hayırla yad etmeliyiz.
Bay Uçuçgil'in icadını satın alan mühendislik firmasının onunla ne yaptığını ise hepimiz biliyoruz değil mi?
Yer yerinde, gök yerinde ama ikisinin arasında mekik dokuyan insanlar, şimdi de rahat vermiyor kuşlara.
Zira dar geliyor dünya insana!
Gökte Kuşlarla
Yazan, John Yeoman
Resimleyen, Quentin Blake
Hep Kitap
5+ ve büyümeye dirençlilere
Ev Canavarları
Ben bir ev canavarıyım. Beni çok yakından tanıyorsunuz.
İçinizde, hücrelerinizdeyim.
Virüs gibi değil, siz gibiyim. Sahici ve dayanıklıyım. Ama endişe etmeyin, o kadar da korkunç değilim.
Hatta beni gördüğünüzde kahkahalarla gülme isteği duyabilirsiniz.
Yine de sevmeyebilirsiniz beni, biliyorum.
Çünkü bazen sevdiğiniz özelliklerinizin yüzü olsam da, çoğunlukla şapşallıklarınızı hatırlatıyorum.
Ama bir canavar da olsam, ben benim ve varlığımı inkar etmek, anlamadığınız bir dünyaya uyanmanıza sebep olabilir.
Ev Canavarları, sevip beslediğimiz, bazen de ziyaretlerinden korkup köşe bucak saklandığımız, utanılası, kaçılası yönlerimiz.
Günlük yaşantımızı türlü tersliklerle doldurup içinden çıkılmaz bir karmaşaya sürükleyen bu canavarlar, bizzat biziz.
Bosna Hersekli yazar ve çizer, Stanislav Marijanovic'in yazıp resimlediği, Bahar Siber'in özenle dilimize çevirdiği, olağanüstü eğlenceli iki kitaptan oluşan bu absürtlükler rehberi, kendimize gülme becerisi kazanmamızı sağlıyor. Hele de, gözlüklerimizle, sürekli akan burnumuzla, fazla süslü oluşumuzla, sakarlıklarımızla alay eden akranlarımız varken, bu terapinin ruhumuzdaki iyileştirici etkisi inanılmaz.
Yedi yaşındaysanız ve bir şeyleri hep yanlış yaptığınızı düşünüyorsanız, ne demek istediğimi iyi anlayacaksınız.
Yere düştükten sonra kendi sakarlığı karşısında kahkahalar atarken, sakince üstünü başını silkeleyen o çocuk da az evvel o canavarlardan biriyle tanıştı.
Kitapların, "Aile Rehberi" alt başlığına sahip olmasının bir anlamı var elbette.
"O yaptı, o yaptı" canavarı,
"Kafamayo Kaşıyamo" (Çok meşgulüm) canavarı,
"Egzafarmatika",
"Parmakkapan",
"Kaosta" (Dağınık Oda Canavarı)
"Hepsibenimyum"...
Canavarların her biri ve daha fazlası, harikulade eğlenceli illüstrasyonlarıyla aileden biri.
Virüs değiller belki ama, her zaman uğrayabiliyorlar bize ve çevremizdekilere.
Onları tanır ve anlarsak, hatta onlara güler, seversek; daha iyi anlarız birbirimizi.
Daha çok affederiz, kendimizi ve diğerlerini... Başımıza gelenlere sorumlu arayıp, anlamsız bir suçlulukla boğuşurken hatırlarız bazen de onları.
Küçük okurun isimler türetip Aile Rehberi'ne ilave ettiği yeni canavarlarla birlikte, kendimize dışarıdan bakmamız için ilham veren "Ev Canavarları"nı, canavar seven küçüklere ve her yaştan okura hararetle tavsiye ederiz.
Ev Canavarları Aile Rehberi 1 -2
Yazan ve Resimleyen, Stanislav Marijanovic
Çeviren, Bahar Siber
İletişim Yayınları
5+ yaş ve Büyümeye dirençlilere!
Palavracı Lari Fari
"Bay Raymakas'in evinin tavan arasında, esrarengiz bir sandık vardır. Kapağı hafifçe aralıktır bu sandığın ve bu aralıktan bir aslan patisi sarkar!.. Sonra, akşam saat tam sekiz buçukta, sandığın kapağı aniden açılır ve Palavracı Lari Fari, dışarı fırlar!.."
Lari Fari'nin her palavrası için bir çenesi, her çeneye bir sürü dinleyicisi var.
Öyle muazzam ki yalanları, "Atma Ziyaaa!" diye bağırmaya yeltenenlerden hiçbiri, çıkarmıyor seslerini.
Palavracı Lari Fari her akşama bir öykü anlatırken onu bir lokmada yutmak için yalanını kollayan Dürüst Aslan Hans, uyduruk atasözleri ve bir takım saçma göstergelere dayanarak Lari Fari'yi aklamayı başarıyor.
Belli ki gösteri tek kişilik değil. Ne aslan, ne her öykünün ortasına dalıverip Şenşakrak ayıcığın kemanının yayını kafasına yiyen Kepçekulaklı Kepçekukla vazgeçiyor oyundan.
Oyuncak sandığının oyuncu cansız sakinleri Janosh'un olağanüstü eğlenceli hayal dünyasında renge, sese, şekle bürünüp canlanıyor ve benzersiz bir şölene davet ediyorlar okuru.
Yalan mı, palavra mı, masal mı? Lari Fari her birini yaşadığına yemin ederken " Yalanım varsa ne olayım!" diyerek ünlüyor. Küçük okur Lari Fari'nin palavralarına kahkahalarla gülerken, Dürüst Aslan Hans'ın Lari Fari'yi yutmaktan vazgeçtiği her an muzip ve minnettar gülümsüyor.
" Dünyanın en hain cüceleri, fare deliklerinden çıkan Karabibercüceleridir!" ..."Palavracıları hele, hiç sevmem! Karabibercüceleri, küçük bir oyuncak kirpiden biraz daha küçüktür. Ama yetişkin bir keçi kadar güçlüdürler. Bu demek oluyor ki; iki yüz karabiber cücesi, beraberken bir keçinin bir buçuk katı kadar güçlü oluyor, ama ondan yüz kat daha kötü kokuyorlar. Tamamen gri renkteler ve çocuklar için olan bir diş fırçası kadar bıyıkları var"..."Oyuncak ülkelerini tek tek istila ediyor; bıçak kadar keskin dişleriyle karabiberleri öğütüp bunları oyuncak bebeklerin gözlerine üflüyorlar"
diye uzun uzun anlatırken Lari Fari'nin palavracıları sevmediğini söyleyerek üstündeki palavracı ithamlarını nasıl ustalıkla savuşturduğunu görüp daha da keyifleniyoruz küçük okurla.
Lari Fari yalan söylemeyi eğlenceli ve çekici kılan fantastik bir karakter olarak düşünülebilir. Burası mühim.
Doğrusu kabalaştığı ve şiddete meyyal hallere girdiği de vaki.
Ama tüm bunlara rağmen ve beraber, her öykünün bir palavracısı, bir doğrucusu bir de yancısının olduğu, baştan sona her rolün ustalık ve anlayışla paylaşıldığı eseri çok sevdik.
Dürüst Aslan Hans'i kendimize vekil kılarak, ona inanıyor gibi yaptık ki Lari Fari bulutların üzerinden hiç inmesin.
* Necdet Neydim çevirisini çok sevdik.
Palavracı Lari Fari
Yazan ve resimleyen, Janosch
Çeviren, Necdet Neydim
80 sh.
8+ ve büyümeye dirençlilere
Lari Fari'nin her palavrası için bir çenesi, her çeneye bir sürü dinleyicisi var.
Öyle muazzam ki yalanları, "Atma Ziyaaa!" diye bağırmaya yeltenenlerden hiçbiri, çıkarmıyor seslerini.
Palavracı Lari Fari her akşama bir öykü anlatırken onu bir lokmada yutmak için yalanını kollayan Dürüst Aslan Hans, uyduruk atasözleri ve bir takım saçma göstergelere dayanarak Lari Fari'yi aklamayı başarıyor.
Belli ki gösteri tek kişilik değil. Ne aslan, ne her öykünün ortasına dalıverip Şenşakrak ayıcığın kemanının yayını kafasına yiyen Kepçekulaklı Kepçekukla vazgeçiyor oyundan.
Oyuncak sandığının oyuncu cansız sakinleri Janosh'un olağanüstü eğlenceli hayal dünyasında renge, sese, şekle bürünüp canlanıyor ve benzersiz bir şölene davet ediyorlar okuru.
Yalan mı, palavra mı, masal mı? Lari Fari her birini yaşadığına yemin ederken " Yalanım varsa ne olayım!" diyerek ünlüyor. Küçük okur Lari Fari'nin palavralarına kahkahalarla gülerken, Dürüst Aslan Hans'ın Lari Fari'yi yutmaktan vazgeçtiği her an muzip ve minnettar gülümsüyor.
" Dünyanın en hain cüceleri, fare deliklerinden çıkan Karabibercüceleridir!" ..."Palavracıları hele, hiç sevmem! Karabibercüceleri, küçük bir oyuncak kirpiden biraz daha küçüktür. Ama yetişkin bir keçi kadar güçlüdürler. Bu demek oluyor ki; iki yüz karabiber cücesi, beraberken bir keçinin bir buçuk katı kadar güçlü oluyor, ama ondan yüz kat daha kötü kokuyorlar. Tamamen gri renkteler ve çocuklar için olan bir diş fırçası kadar bıyıkları var"..."Oyuncak ülkelerini tek tek istila ediyor; bıçak kadar keskin dişleriyle karabiberleri öğütüp bunları oyuncak bebeklerin gözlerine üflüyorlar"
diye uzun uzun anlatırken Lari Fari'nin palavracıları sevmediğini söyleyerek üstündeki palavracı ithamlarını nasıl ustalıkla savuşturduğunu görüp daha da keyifleniyoruz küçük okurla.
Lari Fari yalan söylemeyi eğlenceli ve çekici kılan fantastik bir karakter olarak düşünülebilir. Burası mühim.
Doğrusu kabalaştığı ve şiddete meyyal hallere girdiği de vaki.
Ama tüm bunlara rağmen ve beraber, her öykünün bir palavracısı, bir doğrucusu bir de yancısının olduğu, baştan sona her rolün ustalık ve anlayışla paylaşıldığı eseri çok sevdik.
Dürüst Aslan Hans'i kendimize vekil kılarak, ona inanıyor gibi yaptık ki Lari Fari bulutların üzerinden hiç inmesin.
* Necdet Neydim çevirisini çok sevdik.
Palavracı Lari Fari
Yazan ve resimleyen, Janosch
Çeviren, Necdet Neydim
80 sh.
8+ ve büyümeye dirençlilere
Gergedanlar Krep Yemez
Beş çocuklu ailenin etek çekiştiren ve nefes almadan konuşan sondan ikincisi olarak, uydururken inandığım masallarım vardı.
Buluttan bir tek boynuzlu at üzerinde, gittiğim her yerde ardımdan gelip beni takip eden sivri kulaklı bir cücem mesela.
Gergedanlar krep yemez tabii, cüceler de bulutların terkisine atlayıp çocukları takip etmez. (!?)
Ayrıca Zackarina'nın* altın sarısı Kumkurdu da büyük olasılıkla bir hayal.
Ama belki de değildir, kim bilir?
Gerçek de olsa hayal de, "Öyle mi? Ne hoş!" diyecekti nasılsa babası.
Begüm de biraz benziyor Zackarina'ya.
Belki biraz da bana, belki de sana.
Begüm'ün çok hızlı yaşayan, sağdan sola, yukarıdan aşağıya koştururken gerçekte çevrelerinde neler olup bittiğini fark edemeyecek kadar yoğun ebeveynleri var. O kadar hızlı ve odaklanmışlar ki bu robotik hal içinde koskocaman mor bir gergedanın masanın üzerindeki krepleri yediğini fark edemiyorlar.
Begüm söylediğinde ise, söylediği diğer şeyler gibi geçiştirilmesi kolay ve önemsiz çocukça sözlerden öte olamıyor. Oysa ki mor onun rengi. Bilir misiniz, en yüksek frekanslı renktir o. Beni görün, der. Belki de, görün diyen gergedan değil Begüm'dür.
Müthiş eğlenceli, ritmik ve fantastik bir hikaye "Gergedanlar Krep Yemez" . Sara Ogilvie'nin resimlemesi ise farklı tekniklerin bir arada kullanıldığı, okurun üzerinde rengarenk bir nostalji rüzgarı estiren cinsten.
Hele o gergedanın minik şapkası, büyük beden Burda dergisi mankeni gibi kendileri.
Begüm'ün mor gergedanı sahiden var mı, evinde onunla beraber krebine ortak olup, onunla oynuyor ve dertleşiyor mu?
Yoksa az ilerideki hayvanat bahçesinde kayıp bir gergedan olabilir mi?
Mor gergedan ya da pembe kutup ayısı, veya buluta binmiş bir cüce... Gerçek olsalardı bile, biz büyükler onları fark eder miydik?
Köpekler Bale Yapmaz ve Sör Yeşil Benek'in yazarı Sara Kemp'in çok sevdiğimiz kitabı Gergedanlar Krep Yemez, baştan sona temposundan hiçbir şey kaybetmiyor. Ve yazarın hayatı hakkında okumak da inanın bana kitapları kadar ilgi çekici ;)
Gergedanlar Krep Yemez
Yazan, Anna Kemp
Resimleyen, Sara Ogilvie
Çeviren, Gülbin Baltacıoğlu
Pearson
3+ ve büyümeye dirençlilere!
Alis Masallarda
Alis canı sıkılmış meraklı bir kız. Ve her canı sıkılan, meraklı kız gibi o da antenlerini uzatmış kitapların arasında maceralar arıyor. Bir salyangoz gibi usul usul uzattığı kafasıyla beraber, prensin çizmesinin tam üstüne, Uyuyan Güzel masalına düşüveriyor.
Sayfaların arasından, büyük bir gürültüyle masallar arasına yuvarlanan Alis, kendini Kırmızı Başlıklı Kız'ın masalında buluyor.
Kurttan kaçarken bu sefer de Çizmeli Kedi'nin yalanlar ve kandırmacalarla dolu masalının tam ortasına çıkıveriyor küçük kız.
O masal senin bu masal benim gezerken o, en az masal kahramanları kadar yadırgıyoruz varlığını. Alis, bu dünyada hiç bir şey sebepsiz değildir.
Prensin çizmesinin üstünden doğrulduğun yerde, prensese götüreceğin bir mesajın yok mu?
Ya da Kurtla ilgili hain bir planın ve Kırmızı Başlıklı'ya uyarın?
Çok eğlensek de klasik masalların içine düşmüş Alis'den ortalığı toza dumana katmasını bekliyoruz.
İtiraz etmesini, masal kahramanlarını bezdirecek yaramazlıklar yapmasını...
Tam biz artık ondan umudumuzu kesiyorken, çıkışıyor Çizmeli'ye Alis:
"Ama bu bir yalan...
ve ben yalan söylemem"
Çizmeli kedi, şöyle bir süzdürüp bizim Alis'i:
"Masallarda yalan söylenebilir" diyor.
Şüpheleniyor elbet ama söyleyince Alis, gerçeklerden geldiğini.
Tutup atkuyruklarından küçük kızı, atıveriyor masaldan kedi.
İşte şimdi yakalanmamız an meselesi!
Sıkıcı itirazlarımızı da alıp masaldan kaçmanın tam vakti! ;)
Gianni Rodari'nin yazdığı, Anna Laura Cantone'un süper eğlenceli resimlemesiyle eşlik ettiği "Alis Masallarda", hem Rodari severlere hem de muzır ruhlara eğlence vaadediyor.
Koca burunlu prensesi, pembe yanaklı Alis'i, kurdu, küstah görünümlü kedisiyle çizer o kadar harika iş çıkarmış ki biz Anna Laura Cantone'un çizgilerindeki eğlenceli yan hikayelerin peşine düşmeye karar verdik.
Belki siz de hatırlarsınız onu Uyku Canavarı'nın eğlenceli resimlemesinden.
Alis Masallarda
Yazan, Gianni Rodari
Resimleyen, Anna Laura Cantone
Çeviren, Tanay Burcu Ural
Marsık Yayıncılık
4+
