mavibulut yayıncılık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mavibulut yayıncılık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
mavibulut yayıncılık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mavibulut yayıncılık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kurt Ördek ve Fare
Yutulmuş olmak mesele değil, iş ki sindirilmemiş olasın. O vakit kolayı var. Bir kurdun karnında asla aç kalmazsın. Penceresiz ve karanlık, biraz da havasız olabilir ama harika bir akşam yemeği için kurdun karnında biraz dans etmek kâfi.
Yüksek voltajda aydınlanmış kafasıyla uyanık ördek, kurdun karnındaki karanlık odasını aydınlattığı yetmezmiş gibi kıkır kıkır kıkırdayan küçük okurun gözüne de ışık tozu kaçırıyor.
Dışarıdayken kurtlar onu yiyecek diye korkuyla yaşayan ördeğin, kurdun karnındayken korkacak hiçbir şeyi kalmadığından (!) keyfi de pek yerinde.
Hem değil mi ki "İnsanı ölümden eceli korur"*. Korkmaya ne hacet!
Kurt Ördek ve Fare, kadim masalların kadrolu kötüsü kurdun karşısına koyduğu iki cin fikirli ufaklıkla, okuru zavallı kurdun hamisi yapıyor.
Zavallı hayvancık sindirim problemi çektiği yetmezmiş gibi, akılca zengin, besin değeri yüksek yemekleri tarafından bir güzel " yeniliyor".
İçinden çıkılası olmayan bu küçük ve lüks hapishane, yeri geliyor avcıya karşı kurdun yanında savaşmak için yüksek motivasyon sebebi oluyor.
" Kaç kaç!" diye bağırıyor ördek. "Canımızı kurtar!"
"Uuuuuuy!" diye inliyor zavallı kurt. Karnının ağrısından mı, yoksa meşe ağacının köklerine takılan ayağının acısından mı bilmem.
Ama bu kurt milleti ay ışığına karşı dönüp mütemadiyen "Uuuuy!" diyorsa, bilin ki sebebi var.
Çocuklar için yazdığı kitaplar otuz ayrı dilde yayınlanan, bol ödüllü Amerikalı yazar Mac Barnett'in, kendine has üslubunu çok sevdiğimiz Jon Klassen'le işbirliği ördek ve fareninki kadar güzel. Ancak artık onları beraber gördükten sonra başkasını düşünemediğim bu işbirliği yerine diğerleri olabilirdi muhakkak. Kimbilir...
Kurt Ördek ve Fare, Fatih Erdoğan çevirisiyle bütünüyle yabancılığını yitiren sıcacık diliyle ise ayrıca bir harika.
Kurt Ördek ve Fare'yi öylesine sevdik ki, sayfalarını bolca eskiteceğimizden eminim.
Kurt Ördek ve Fare
Yazan, Mac Barnett
Resimleyen, Jon Klassen
Çeviren, Fatih Erdoğan
Özgün adı, The Wolf, The Duck and the Mouse
Mavibulut
4+ ve büyümeye dirençlilere!
Memo ve Ay
Memo ve Ay'ı tanıyor musunuz? Belki de namını duydunuz, her defasında listenize alıp, sona bıraktınız. Çok istemenize rağmen bir türlü tanışamayıp, baskısı tükenirse korkusuyla soğuk terler döktünüz.
Eğer tüm bunları yapmadınız ve yine de ilginizi çektiysem, sizin yerinize de yaptığımı varsayın.
Fransız yazar Alice Brière Haquet'in yazdığı, Célia Chauffrey'in muhteşem resimlemesiyle bezediği Memo ve Ay, ritmik, sevgi dolu, sevimli mi sevimli, baş köşelerde ağırlanası bir hikaye.
Annesine en güzel hediyeyi vermekte ısrarlı bir küçük oğlan Memocuk.
En güzel hediye gökteki ay da olsa, kararlı tırmanıp kocaman bir parça almaya. İnsanlardan örülü bir piramidin gittikçe uzayan merdiveninden tırmanıyor Ay'a oğlancık.
Ama o kadar çok kişiye söz vermiş ki birer parça, korkarım ki aydan geriye bir şey kalmayacak. Küçük oğlanı da şaşırtıp herkese yetecek kadar çoğalan kocaman ve görkemli aydan en güzel parçayla dönüyor Memo.
"Değil mi ki, herkesin annesi bir tane
Gökteki ay tam ona göre bir hediye!"
Memocuğun dünyayı dolaştığı ve Ay'a ulaşmak için yardım aradığı sırada karşılaştığımız gezegen panoramasında ülkelere ve kültürlere dair detaylar resmedilirken küçük okurun dikkatini dört minareli ve haç sembollü camii çekti.
Başka dinlere ait ibadethaneleri bütünüyle bilmediğimi hatırlayarak, belki de camii değildir dedim ona. Ya sizce?
Memo ve Ay
Yazan, Alice Briere Haquet
Resimleyen, Celia Chauffrey
Çeviren, Sumru Ağıryürüyen
Mavibulut
3+
Prensi Olmayan Masal Kitabı
Bu kitabın bir prensi yok ama prensesi de yok. -Yok dediysem..amaan karıştırmayın orasını-.
Prensi, prensesi falan boş verin de; bakkal amcası, nenesi, komşu teyzesi, çileği, pimpiriği var.
Süper eğlenceli bir Fatih Erdoğan eseri, Prensi Olmayan Masal Kitabı.
Yazar, o kadar canlı ve neşeli tasvir ediyor ki karakterleri, Hüsamettin beyi tanıdığıma neredeyse eminim. Hele babaanne! Ya iyi tanıyorum ya da o olmaya namzetim. İkincisi biraz ürkütse de gerçeklerle yüzleşmeliyim.
Erdoğan'ın ince zeka ürünü mizahı ve tanıdık bildik sahneleri bilmedik tasvirler ve olağanüstü gözlemlerle zenginleştirdiği kitabı 5 hikayeden mürekkep.
Hikayelerden ilki, "Hüsamettin Bey'e Çilek Dokundu".
Çilek dediği, Çilek hanım. Hüsamettin beyin birlikte tavla oynayıp memleket meseleleri konuşamadığı için fena halde sinir olduğu yeni komşusu. Yanakları kızardıysa, çilek dokunduğundan. Ama çilek dediği, biliyorsunuz işte.. Çilek hanım; sadece yanakları kırmızı olup kafasının üzerinde yeşil yapraktan şapkası olmayanından.
Çilek hanımın fütursuzca ona buna, çocuğa, büyüğe dokunduğu (!) hikayede bir yer var ki küçük okuru pek rahatsız etti.
Hadi sokakta dokunuyor, dürtüyor, çilek allerjisiyle yüksek perdeden kalp atışlarına sebep oluyorsun da.. Sevgili Çilek hanım, Hüsamettin bey hastayken izni olmadan evine girmek ve hatta yine izni olmadan pijemalarını giydirmek de ne oluyor.
Hem hasta olmak dediysek, biliyorsunuz işte..yine Çilek dokunduğundan :)
İkinci hikaye, "Şu Babaannem!" ise bir dairenin çevresini dolaşıp ihtiyarlıkla tamamlandığında, sırtında çocukluğunu bulduğun o döngüsel yakınlığı yaşatıyor okura.
Ha çocuk, ha yaşlı ; ha çocuk, ha deli!
Bastonunun ucunda torununun ilavesi ilaç kutusu, çamaşır lastiğiyle bağlı kalın camlı gözlüğü, ayarsız ve öngörülemez unutkanlığıyla çılgın fakat pek tatlı bir ihtiyar. Tatlı dediysem, ihtiyar halime teselli mahiyetinde.
Babaannenin dışarıdan defalarca zile bastığı halde her nedense içeri almadığı torununu ağaca tırnanıp, cama uzanmış görünce: "Defol şeytan! Eşhedü en lâââââ..."diye bağırdığı an okur da kahkahayı koyuverdi. Ama bir yandan ihtiyarın kendi torununu tanımayıp korkan haline gülerken, bir yandan torunun yerine geçip söylediklerine pek bozuldu.
Üçüncü hikaye ise pimpirikli olduğu kadar müşkülpesent de olan "Pimpirik Amca'nın Öfkesi". Kimseciklere ihtiyacı olmadığı, hiçbir şeyi beğenmediği gibi tedbirde de haddi aşan Pimpirik amcanın ormanın kuytusunda tek başına ve baş aşağı bir ağacın dalına takılı kaldığı hikayede biraz pişmanlık, azıcık ders ve dayanışma var.
Ve en sevdiğimiz son iki hikayenin ilki, kitaba da ismini veren "Prensi Olmayan Masal Kitabı".
Bora'nın gözleri kitabındaki prensesin korsan esaretindeki macerasındayken, adımları annesinin kuponla kazandığı tabakları almak üzere büro yolunda.
Prenses korsanlardan kurtulmak için tabakları gözüne kestirdiğinde, kuyruğun öte başındaki küçük kız da yere düşen tabakların yerine yenisini alma ümidiyle boynu bükük beklemede.
Prenses, masanın üzerindeki tabakları bir bir alıp korsanlara atarak oradan kurtulmanın yolunu ararken, küçük kız üzgün kırılan tabaklara bakıyor. Prenses korsanların elinden kurtuluyor, ama ya küçük kız annesinin kederli azarından nasıl kurtulacak?
Prensesin kurtulmak için bir prense ihtiyacı yok ama küçük kızın bir prense ihtiyacı var. Bora, küçük kızın peşinden "prenses"diye seslenirken, küçük okur hangisi masal hangisi gerçekti; gerçek olan ne kadar gerçekti diye düşünüp gülümsüyordu. Ya da sadece gülümsüyordu. Öylece, neşeyle!
Son hikaye ise bizce en eğlencelisi. Bir kuyruğumuz olması fikri o kadar eğlenceli ki, ellerimde poşetler varken burnum özgürce kaşınabilir artık. Dört ayağımın üstüne düşer, kapıyı kuyruğumla açar, ampul değiştirmek için merdiven kullanmam. En yüksek raflara erişir, kuyruğumdan salıncak kurup sallanırım.
Hem yazarın dediği gibi kazık kadar insanlarız. Ayıptır bu yaşta, "Sırtımı keseler misin?"diye nida edip paralanmak.
Kelime şakaları da eklenince kitabın en neşeli hikayesi oldu kuyruklu hikaye.
Mustafa Delioğlu'nun bol tasvirli resimlemesiyle pek uyumlu hikayeler damağımızda yeri doldurulmaz bir lezzet bırakıp, ardına bakmadan döndü kütüphane emanetleri köşesine.
Önemli not: Son hikayedeki resimlemede dövmeli ve göbeği azıcık açık bırakan tişörtüyle resmedilen kuyruğu boyalı "asi genci" kötü misal kabul edip tercih etmek istemeyebilirsiniz. ;)
Prensi Olmayan Masal Kitabı
Yazan, Fatih Erdoğan
Resimleyen, Mustafa Delioğlu
Mavibulut Yayıncılık
7+ ve büyümeye dirençlilere!
86 sh.
