Kırmızıkedi Çocuk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kırmızıkedi Çocuk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
Kırmızıkedi Çocuk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kırmızıkedi Çocuk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Enno ya da Asfalttaki Karahindiba
Adı Enno, soyadı Bambaşka olsa da... Enno'ya bambaşka olduğu söylenmese bir şeyler farklı olur muydu?
Ölümlerinin üzerinden uzun yıllar geçmiş dâhi sanatçılar, bilim insanları ve düşünürlere bugün atfedilen bazı sıfatlar, farklılıklarıyla toplumda tutunmaya çalıştıklarında onlara söylenseydi hikayelerini nasıl etkilerdi?
Dislektik, hiperaktif, otistik, ÜZ, üstün yetenekli ya da aspergerli bir çocuğa bugün bu tanılar ve ardından çeşitli etiketlerle çizdiğimiz sınırlar onların kendilerini tanımlama, değişme, gelişme ve var olma hikayelerini sınırlıyor olabilir mi?
Tüm bu sorular...pekala geçmiş yaşamların farklılarıyla bugünün farklılarını birbirinden ayıran noktalara spot tutuyor olabilir.
Ama o zaman da, şimdi de değişmeyen bir şey var.
İnsan tanımlayamadığı karşısında endişe ve korkuya kapılıyor.
Bir baş etme mekanizması olarak, güçlüğü inkar ya da hepten bireyi yok saymaya varabiliyor.
Enno "problemini" tanımlayan bir uzmanın rehberliği olmasaydı kendi yolunu çizebileceğine ikna edebilecek miydi çevresini?
İnsan sayısı kadar farklılık olduğunu ancak henüz hepsini tanımlamaya ihtiyaç duyacak kadar fark etmediğimizi düşünmeye devam ediyorum.
Enno bir orkide ama diğer tüm bitkiler karahindiba olamaz muhakkak.
Orkideler ve karahindibalar kadar dikkat çekmemiş olabilirler ama rengarenk bir bitki örtüsüyle çepeçevre kuşatılmış değil miyiz?
Çok soru sordum biliyorum.
Çok bilmeyip sadece çok düşündüğümden öyle... Affedin.
"Enno Ya Da Asfalttaki Karahindiba" yakın zamanda okuduğum en etkileyici ve harikulade kitaplardan oldu.
Farklı olarak işaretlenen, parmakla gösterilen ama farklılıkları birbirlerinden çok farklı çocukların dostluğu kitapta da karşılıyor okurunu.
"...Olsen sadece benim gibi farklı biri değil, o özel biri de (yani benim tam tersim, çünkü ben sadece farklıyım, ama özel değilim.)" diyor Enno.
Annesinin "Ah, Enno!" diyen sesi sesim oluyor.
İçimde bir sızı hissediyorum derinden.
Ve babasının sözleri hatırıma gelip sızıyı silip süpürüyor:
"Yardımımıza ihtiyacı var, evet, gerçekten arkasında duran ve ona güç veren, onu olduğu gibi kabul eden, Çetinceviz Hanım'ın kusursuz dünya görüşüne uyması için onu değiştirmek istemeyen bir aileye ihtiyacı var!"
Enno olağanüstü gözlem yeteneği ve duygusal tasvir gücüyle bir salyangoz hızında da olsa benzersiz bir yol çiziyor kendisine.
Ama her kahramanın bir yoldaşı olduğu gibi Enno'nun da hikayesinin fitilini ateşleyen, onu anlayan, ona inanan ve koşulsuz desteğini sunan bir dostu var.
Ebeveynlerin aşırı kaygı, endişe, korku ve korumacılıklarıyla çaresizce üstünü kalın yorganlarla örttüğü çocuklar var...
Belki bazılarımız öyle çocuklardık ama yolumuzu bulmayı başardık.
Enno, Olsen, Enno'nun babası, büyükbabası ve bir zamanlar Hayalistanlı olduğunu unutup dünyaya uyum sağlamayı başaran tüm uzaylılar elbet yolunu bulacak.
Mesele odur ki; hala orkide, zambak, nergis, papatya, karahindiba olarak kalabilsinler.
Çünkü Enno'nun dediği gibi:
"...Karahindibanın bütünün bir parçası olduğunu ve küçük gördükleri her şeye zarar vermeye devam ettikleri müddetçe, bütünün de zarar göreceğini bilmiyor veya bilmek istemiyorlar"...bilmek istemiyoruz.
Enno'nun kimi zaman tebessümle, kimi zaman ince bir hüzünle okuduğumuz umut dolu, tatlı hikayesi ile derinden sarsıldık.
Dilerim ki küçük büyük her okur tanışsın.
Yakın zamanda @balonlu.sakiz.agaci kitap kulübümüzde değerlendirdiğimiz "Gezegen Willi" de bir başka yazının konusu olsun.
Ya da sizi kulübe davet edelim.
*Hassas filtreler için ergen kız-erkek ilişkilerinin son derece masum boyutta fakat muhakkak ki kültürel farklarla yer aldığı notunu düşmeliyim.
İç sayfa fotoğraflarını inceleyebilirsiniz zira filtreden filtreye fark var :)
Enno ya da Asfalttaki Karahindiba
Yazan, Astrid Frank
Resimleyen, Regina Kehn
Çeviren, Semra Pelek
Editör, Aslı Tohumcu
Yayın Yönetmeni, Enis Batur
Özgün adı, Enno Anders Löwenzahnelm Asphalt
141 sh.
Kırmızıkedi Çocuk
9+ ve büyümeye dirençlilere
Kertenkele
Nobel ödüllü Portekizli yazar José Saramago'yu çocuk yazınında "Dünyanın En Büyük Çiçeği" ve "Suların Sessizliği" isimli kitaplarıyla biliyorum. Bugün, resimlemesi ahşap baskı tekniğiyle José Francisco Borges tarafından yapılan modern bir peri masalı olan "Kertenkele"si ile tanıştık. Eserin künyesinde de bir güzel sürpriz olarak Yayın Yönetmeni'nin karşısında Enis Batur ismiyle karşılaştık. (Hayır, yutıbır olan Enes Batur değil. "İ" ile olacak. Aman küçük okurları aydınlatalım;)
Çok farklı ve heyecan verici bir deneyim olmakla beraber, peşinen ifade edeyim ki "Dünyanın En Büyük Çiçeği" hala en sevdiğim.
Henüz kimseciklere zararı dokunmamış, meçhul bir yaratık...aslında bir kertenkele, mahallenin birinde, tam da orta yerinde peydah oluvermiş. Korku dolu, kaygılı konuşmalar birbirine karışırken yaşlı bir kadının çığlığıyla herkes bir tarafa kaçışmış. Bu arada menekşe satan kızın sepetinin devrilip bir çelenge dönüştüğünü kenara not edin lütfen. Buralar sonra değerlenecek.
Ordusu, itfaiyesi tekmili birden etrafını sarıp silaha dururken kertenkele, perilerin müdahelesiyle kan rengi bir güle dönüşmüş. "Şehrin bağrında açılmış bir yara gibi kara asfaltın üstüne konmuş."
Gül büyüyüp mis kokusuyla tüm şehri yıkamış, paklamış ve bir beyaz güvercine dönüşüp uçuvermiş.
Yaşlı kadına gelince, şu menekşeleri hatırlama zamanı. Menekşe çelenginin kertenkelenin kuyruğuyla bozulduğu o anda kaldırıldığı hastanede olmalı hala.
Saramago'nun okurla satır aralarında konuşan mizahi dili, alışkın olduğumdan daha örtük ve belli ki katmanlı bir masalla buluşturuyor okuru.
Ne periler eskisi gibi, ne masallar ne de yazarlar...:)
Saramago zaten başka bir alem ve o alemi seviyoruz.
Kötü ilan edilip, bilinmezliği korku uyandıran ve lince kalkışılan bir canlı ve menekşeleri çelenge dönüşüp kertenkelenin telaşlı kuyruğuyla bozulan çiçekçi kız.
Mitolojide ve masalların sembol dilinde menekşe nicedir diye derinleri kazayım istedim ki, Saramago'nun meramına bir parça daha yaklaşayım. Ancak öyle köklü ki hikayesi, çok sayıda yorumla zenginleştim.
Derseniz ki sana ne dedi, ondan haber ver.
Derim ki, derdi ön yargılar ve korkularladır Saramago'nun. Haksız ithamlarla incitilip sevdiceğinden ayırılan çirkin/ korkulan bir yaratık, perilerin müdahelesiyle kan rengi bir güle dönüşüyor. Şehrin yargısız infazının kara bir utanç nişanesi olarak bağrına nakşediliyor. (Ya da bildiğin katlediliyor da cocuklara anlatırken biraz sihir tozu serpiştiriliyor masala)
Gül ise büyüyüp serpilince mis kokusuyla her yeri sararak kötü düşüncelerden arındırdığı mahalleden beyaz bir güvercine dönüşüp barış içinde kanatlanıyor.
Kertenkele'nin değişen biçimi, boyutu ve renkleriyle, onu tanımlayan seslerin başkalığının buluştuğu kitap geniş bir okur aralığına hitap etse de, bu sefer taban yaş belirtmekten imtina ediyorum doğrusu.
*Hassas filtreler için, iç sayfa fotoğraflarını incelemeyi unutmayın lütfen.
Kertenkele
Yazan, José Saramago
Resimleyen- Ahşap Baskılar, J.Borges
Çeviren, Emrah İmre
Özgün Adı, O Lagarto
Kırmızı Kedi
Ayıcık ile Hayvanlar
İsmini kulağındaki "Yıkanabilir" etiketinden alan bir ayıcık, Yıkanabilir. Ne yaptığına, neden var olduğuna, nereden gelip nereye gittiğine dair bir düşüncesi yok onun. Ta ki vızır vızır sineğin biri, gelip kara burnuna konana dek.
Sineğe göre, herkes dünyada bir işe yaramak için vardır. Mesela o, etrafta uçup önüne geleni yalamak için var. (Öğğğk!) Halbuki Yıkanabilir, etrafta uçup herkesi yalayabilir mi? Hayır!
Öyleyse başının etrafında dönüp vızıldamalı sinek, çünkü bu iş de onun demek: "Aptal- taltal-akılsız-sızsız..."
Anlamının peşinde bir o yana bir bu yana gidip sual eden ayıcık; ne kurnaz fare gibi bir aileyi besleyebilir, ne çalışkan arılar gibi bal yapabilir.
Ne küstah ve umursamaz ispinoz gibi, ne bir kuğu gibi güzel.
Ne sayılabilir ayıcık, ne de sayabilir Guguk kuşu gibi sırayla her şeyi.
Ne emir verebilir maymunlar gibi, ne de söz dinleyebilir uslu uslu. Kulüp, komite, parti; tam da maymunların işi. (!)
Fillere göre varoluşun anlamı, varoluş hakkında düşünmekse; belli ki filozof olmak da değil ayıcığa göre.
İçinde sadece talaş ve köpük gibi birşey de olsa, üzülebiliyordu yaşlı ayıcık.
Hem yutulmak olmamalıydı, bir sinsi yılan tarafından varlık sebebi.
Bir kelebek gibi ışıldayarak var olamaz mıydı? Kanatlanıp uçamaz mıydı, geliştiremez miydi kendisini?
Ne işe yarardı ki bir yamalı oyuncak ayıcık?
İşte tam o anda karşısına çıkan küçük kız biliyordu bu sorunun cevabını.
Ve küstah sineğin artık daha iyi bir cevabı vardı.
Ende hayranlarının, benim gibi heyecanla ve merakla okuyacaklarını tahmin ettiğim "Ayıcık ile Hayvanlar" , küçüklerin yazarla tanışması için harika bir fırsat daha sunuyor.
Acımasız dünyada anlamını arayan bir ayıcığın ardında felsefi bir yolculuğa düşüp, koşulsuz sevgiyle sarılıp sarmalanıyor küçük okur.
Ayıcık ve Hayvanlar
Yazan, Michael Ende
Resimleyen, Cornelia Haas
Çeviren, Ayça Sabuncuoğlu
Kırmızı Kedi Yayınevi
5+
Suların Sessizliği
Nobel ödüllü Portekizli yazar Jose Saramago'nun okuduğumuz ikinci kitabı, Suların Sessizliği.
Tejo nehrinin kıyısında, dedesiyle ninesinin evinden kilometrelerce uzakta, "akarsuyu ağzında" balık tutmaya giden delikanlının, bıyıklı kötü sazan balığı tarafından mağlup edildiği öykü, kahramanın gülünç ve artık işe yaramaz haldeki oltasıyla rövanş alışıyla devam ediyor.
Ya da alamayışıyla...
Balık tuttuğu kamışı, mantarı ve iğnesiyle yutup koparan canavara karşı, delikanlının mücadele azmini okuyoruz merakla.
Vazgeçmemesini, doğrulup, silahlarını kuşanıp tekrar savaşmasını ve tekrar mağlup oluşundan devşirdiği ders ve kanaatla yenilmeyi kabul edişini okuyoruz.
Balığın yolculuğunu ve var oluşsal döngüsünü nasıl benimseyip, kabul ettiğini...
Nasıl da onun yolculuğuna etki edip, damgasını vurduğuna, kendisinden bir iz bıraktığına inanıp imzasını attığına şahit oluyoruz.
Bir ağacı gövdesine ismini kazıyarak sahiplenen insan, Saramago'nun dilinden bir balığa kazıyor ismini.
Dahil olduğu her öyküye sahip olan, her zaman çizgisini ona dokunarak sonsuza dek değiştiren, birbirine dokunarak, tabiata dokunarak değişen ve dönüştüren insanın öyküsünü... Öyleyse kazananı var mıdır sahiden bu müsabakanın?
Sebepsiz cenk, lütufsuz güçlük var mıdır?
Uzun fakat nisbeten az metin ve bolca harikulade resme rağmen Saramago severlerin tahmin edeceği üzere bir miktar felsefe, ince zeka cevheri girift cümle, yeni sözcükle beraber; konunun benzersiz hikayeleştirilme şekliyle küçük okurlara daha az hitap ediyor.
Hatta her iyi çocuk kitabının yaptığı gibi yetişkinlere sesleniyor.
Olur da resimlemeye ve iri puntolu yazılara aldanmışsanız da onu sevmeyecek küçük az bulunur.
Ancak tam bir idrak ve güzel bir sohbet vaadetmesi, istisnalar müstesna olmak üzere 6 ve hatta 7 yaş üstüyle olacaktır.
Mürekkepten nehirlerin arasında sözcüklerin harflerini pul pul düşürdüğü sayfalarıyla, metne mükemmel biçimde eşlik eden resimleme Manuel Estrada'ya ait.
Arka kapaktan:
"Kıyıya geri döndüğümde güneş batmıştı bile, oltamı attım, bekledim. Dünyada suyun seszliğinden daha derin bir sessizlik olduğunu sanmıyorum. O saatte onu hissettim ve asla unutmadım."
Suların Sessizliği
Yazan, Josè Saramago
Resimleyen, Manuel Estrada
Kırmızıkedi Çocuk
6+
Sabırlı Sakinyürür
Kral yirmisekizinci aslan davet etti Sabırlı Sakinyürür'ü. Öyle ya:
"Büyük- küçük, yaşlı-genç, şişman-zayıf, ıslak-kuru bütün hayvanlar" düğüne davetliyse kaplumbağa Sabırlı Sakinyürür de davetliydi.
Ama Sakinyürür oldukça yavaş; yol ise meşakkatli ve uzundu.
Davete icabet edip, türlü zorluk ve macerayla dolu düğün yoluna düştüğünde Sakinyürür'ü vazgeçirmek isteyenler oldu. Onun çabasını anlamsız bulanlar, asla zamanında ulaşamayacağı bir davete gitmek için katlandıklarını gülünç bulanlar vardı.
Ama Sabırlı Sakinyürür'ün umurunda değildi. O zamanında ulaşacağından emindi.
"Zamanında"..
Ömer, Arzu ya da Elif de uzun yollara çıkan ağır ve sabırlı çocuklardı. Sakinyürür kadar sabırlı olmakta zorlanıyorlardı ama hedeflerine varacaklarına inanmışlardı. Bir gün mutlaka varacaklarını ve vardıkları zamanın onlar için doğru zaman olacağını biliyorlardı.
Bir şeyin zamanı onu yaptığımız zamandır diye düşünüyor, onlara gülenlere, yollarından alıkoyanlara aldırmıyorlardı.
Ama Merve öyle hissetmiyordu. O güçlükle ilerlerken çabasına gülünmesinden derin yaralar alıyor, adımları geriye gidiyor, arkadaşları yolu yarılamışken başarısızlık korkusu tüm benliğini sarıyordu.
Efendim Michael Ende bu harikulade öyküde Arzu, Ömer, Elif ve Merve'nin değil Kaplumbağa Sabırlı Sakinyürür'ün yolculuğunu anlatıyor görünse de tüm öyküler gibi herkese ve herkesten yollar ve köprüler kuruyor.
Sakinyürür'ün adımlarıyla aşılan, derme çatma, taştan örme, beton ya da ahşap köprüler.. Her biri yüzlerce öykü taşıyan köprüler.
Kaplumbağa Sakinyürür, büyük ve görkemli bir davete gitmek için yola çıkmıştı. Şimdi, büyük ve görkemli bir davetteydi. Olması gereken davetin kendisinde.
Kendi yolculuğunun sonunda, yeni yolculukların başlangıcında.
İlham verici bu muhteşem öykü, karakterlerin uzun fakat keyifli isimleri ritmi bozsa da ustalıklı üslubu ve sıcak resimlemesiyle tekrar tekrar okunup baş köşede yer alası.
Michael Ende tutkunu okur yazar ebeveynlerin, yazarın ismini gördüğünde hissedecekleri heyecanın hakkını fazlasıyla veriyor. ;)
Sabırlı Sakinyürür
İnatçı Kaplumbağa
Yazan, Michael Ende
Resimleyen, Michael Bayer
Çeviren, Ayça Sabuncuoğlu
KırmızıKedi Çocuk
7+ ve büyümeye dirençlilere!
