kültür etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kültür etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Ücretsiz indirin, çıktı alın ve yapıştırın!
Evimizin Bayramlıkları 2016
Bu yıl hastalıklarla ve türlü çeşit başka meşgaleyle girdim Ramazan'a. Sizlerle paylaşmayı çok arzu ettiğim bu tasarımları tamamlamak ve...
Popüler
kültür etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kültür etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Uçmak İstemeyen Kartal
Kartalı tavuk kümesine kapatır, ona tavuk gibi davranır, ayaklarının dibine darı serpip aslında kanatlarının olmadığını fısıldarsan ... Bunu istikrarla sürdürürsen, bir gün tavuk olduğuna ikna olur mu dersin?
Koşullama ile eğittin.
Darıya muhtac ettin.
O da yetmedi, güneşten sürgün ettin.
Kartal, kartallığını ilelebet unutabilir mi? "Uçmak İstemeyen Kartal" unutuyor unutmasına ama bir gün bir adam çıkıp geliyor. Israrla, "Sen kartalsın, uçmalısın" diyor.
Ertesi gün, yeniden deniyor.
Sonraki gün yeniden.
Batı Afrika ülkesi Gana'dan James Aggrey sesi iyice açarak sesleniyor: "Afrika halkları!..." "....insanlar bize tavuk gibi düşünmeyi öğrettiler, biz de sahiden tavuk olduğumuza inandık. Oysa bizler kartalız. Bu yüzden kanatlarınızı açın ve uçun! Ve asla yerlere atılan mısır tanelerine razı olmayın"
Eşrefi mahlukat insanın, akıl ve irade nimetinden azade kılınıp kötürümleştirildiği... Açık tenin koyu tene, cahilin bilgine, zenginin fakire galip geldiği çivisiz dünyaya bir James Aggrey gelmiş.
Afrika demeden, tüm ezilmiş halklara, küçüklere(!), engeller içine hapsolmuşlara, ayrımcılığa maruz kalanlara kartal dilinden seslenmiş.
Yalın fakat bir o kadar etkili manifestosuna Wolf Erlbruch'un harikulade çizgileri eşlik etmiş ve küçük büyük okurlarına şifa olsun diye vücuda gelmiş "Uçmak İstemeyen Kartal". Gerçek bir deneyden... Stanford hapishane deneyinden sinemaya uyarlanan, Alman sinemasının hazmı güç, sarsıcı ürünü Das Experiment'tan beri güç koşullar, koşullanma ve ilkel insanın dönüşüne dair mizansen zihnimden silinmez.
Hazmı zor dedim, boşuna değil.
İzleyenler bilir, izlemeyenlere önermem.
İnsanla oynamak, canlıyla oynamak büyük zulüm vesselam.
Uçmak İstemeyen Kartal, yaradılışa, öze ve özgürlüğe büyük methiyesiyle gönlümüze taht kurdu.
Uçmak İstemeyen Kartal
Yazan, James Aggrey
Resimleyen, Wolf Erlbruch
Çeviren, Bahar Siber
Özgün adı, Der Adler, der nicht fliegen wollte
Hep Kitap
5+ ve büyümeye dirençlilere
Koşullama ile eğittin.
Darıya muhtac ettin.
O da yetmedi, güneşten sürgün ettin.
Kartal, kartallığını ilelebet unutabilir mi? "Uçmak İstemeyen Kartal" unutuyor unutmasına ama bir gün bir adam çıkıp geliyor. Israrla, "Sen kartalsın, uçmalısın" diyor.
Ertesi gün, yeniden deniyor.
Sonraki gün yeniden.
Batı Afrika ülkesi Gana'dan James Aggrey sesi iyice açarak sesleniyor: "Afrika halkları!..." "....insanlar bize tavuk gibi düşünmeyi öğrettiler, biz de sahiden tavuk olduğumuza inandık. Oysa bizler kartalız. Bu yüzden kanatlarınızı açın ve uçun! Ve asla yerlere atılan mısır tanelerine razı olmayın"
Eşrefi mahlukat insanın, akıl ve irade nimetinden azade kılınıp kötürümleştirildiği... Açık tenin koyu tene, cahilin bilgine, zenginin fakire galip geldiği çivisiz dünyaya bir James Aggrey gelmiş.
Afrika demeden, tüm ezilmiş halklara, küçüklere(!), engeller içine hapsolmuşlara, ayrımcılığa maruz kalanlara kartal dilinden seslenmiş.
Yalın fakat bir o kadar etkili manifestosuna Wolf Erlbruch'un harikulade çizgileri eşlik etmiş ve küçük büyük okurlarına şifa olsun diye vücuda gelmiş "Uçmak İstemeyen Kartal". Gerçek bir deneyden... Stanford hapishane deneyinden sinemaya uyarlanan, Alman sinemasının hazmı güç, sarsıcı ürünü Das Experiment'tan beri güç koşullar, koşullanma ve ilkel insanın dönüşüne dair mizansen zihnimden silinmez.
Hazmı zor dedim, boşuna değil.
İzleyenler bilir, izlemeyenlere önermem.
İnsanla oynamak, canlıyla oynamak büyük zulüm vesselam.
Uçmak İstemeyen Kartal, yaradılışa, öze ve özgürlüğe büyük methiyesiyle gönlümüze taht kurdu.
Uçmak İstemeyen Kartal
Yazan, James Aggrey
Resimleyen, Wolf Erlbruch
Çeviren, Bahar Siber
Özgün adı, Der Adler, der nicht fliegen wollte
Hep Kitap
5+ ve büyümeye dirençlilere
Yerli Eserlerde Yerel Motifler
Sohbet arasında, laf lafı açarken konu yerli eserlerde yerellik sorununa geldi geçenlerde.
Sonra oraya koyduğum virgül ayağını çekti yukarıya, tostoparlak olup üç noktaya dönüşüverdi.
Bir meseleye kafa yorduğunuzda muhakkak ilişkili şeyler çıkar ya karşınıza? (Algıda seçicilik ya da mörfi kanunları deyin siz ona)
Parçaları bir araya getirirken düşündüm.
Pizza ilk ne zaman vazgeçilmez öğünlerimiz arasına girdi dersiniz?
Sinemada Ninja Kaplumbağalar'ı izlemeye gittiğimizde ortaokulda olduğumu hatırlıyorum. Ama muhakkak televizyonla daha evvel girmişti hayatımıza.
Farklı lezzetler deneyimlemeyi bugün hala çok seviyorum. Ama bugün pizza en sıkıcı fast-food gıdalardan oldu belki de.
Yine de her yerde o var.
Sonra Kurabiye Canavarı ile kıtır kıtır dev kurabiyelere merak sardık bir dönem.
Hala zencefilli ve yulaflı kurabiyeler yaparım ve pek severiz. Tahmin edeceğiniz üzere tarifler cup ile ve
menşei yabancı. İşte buna da bayılıyorum! En az sehir sehir, ülke ülke gezmek kadar keyifli keşifler sağlıyor sinema ve edebiyat.
Vendetta en sevdiğim filmlerdendir.
Fransız mutfağından "Egg Hole" ise onunla girdi mutfağıma.
Komşunun falafeli, bizim doğumuzun nohut köftesini ise (çeşitli isimler ve benzer tarifler) de ironik olarak bir Amerikan filmindeki sahneyle tanımıştım.
Ayıptır söylemesi pek güzel yaparım, severiz köfte-horu. Kore sineması noodle, sushi ve enteresan deniz canlılarına merak uyandırırken...
Yeti ile Spagetti'deki Spagetti methiyesi gerçekten mutfağa girip "çubuk makarna" yapma arzusu uyandırıyor.
Lafı nereye getirecek diyorsunuz. Haklısınız.
Demem o ki...
Yerli edebiyatta ve özelde cocuk edebiyatında yerel motiflerden yoksunluk üzerine dert beyan edildikçe, aklıma sözcükler, konu, kavram ve tasvirler kadar yerli lezzetlerin de eksikliği meselesi geliyor.
(Bilhassa da resimli kitaplarda.
8+ olarak nitelediklerimiz arasında çok iyi örnekler var neyse ki.)
"En az sehir sehir, ülke ülke gezmek kadar keyifli keşifler sağlıyor sinema ve edebiyat." dedim, evet. Şikayet etmiyorum yani. Derdim şudur ki:
Lafcadio'nun yan başrolü marsmallowun, lokum taklit edilirken kazara kesfedildiği hikayesi doğru olmasa da... Lokumu hala keşfedememiş olmamıza yanarım. :)
Sonra oraya koyduğum virgül ayağını çekti yukarıya, tostoparlak olup üç noktaya dönüşüverdi.
Bir meseleye kafa yorduğunuzda muhakkak ilişkili şeyler çıkar ya karşınıza? (Algıda seçicilik ya da mörfi kanunları deyin siz ona)
Parçaları bir araya getirirken düşündüm.
Pizza ilk ne zaman vazgeçilmez öğünlerimiz arasına girdi dersiniz?
Sinemada Ninja Kaplumbağalar'ı izlemeye gittiğimizde ortaokulda olduğumu hatırlıyorum. Ama muhakkak televizyonla daha evvel girmişti hayatımıza.
Farklı lezzetler deneyimlemeyi bugün hala çok seviyorum. Ama bugün pizza en sıkıcı fast-food gıdalardan oldu belki de.
Yine de her yerde o var.
Sonra Kurabiye Canavarı ile kıtır kıtır dev kurabiyelere merak sardık bir dönem.
Hala zencefilli ve yulaflı kurabiyeler yaparım ve pek severiz. Tahmin edeceğiniz üzere tarifler cup ile ve
menşei yabancı. İşte buna da bayılıyorum! En az sehir sehir, ülke ülke gezmek kadar keyifli keşifler sağlıyor sinema ve edebiyat.
Vendetta en sevdiğim filmlerdendir.
Fransız mutfağından "Egg Hole" ise onunla girdi mutfağıma.
Komşunun falafeli, bizim doğumuzun nohut köftesini ise (çeşitli isimler ve benzer tarifler) de ironik olarak bir Amerikan filmindeki sahneyle tanımıştım.
Ayıptır söylemesi pek güzel yaparım, severiz köfte-horu. Kore sineması noodle, sushi ve enteresan deniz canlılarına merak uyandırırken...
Yeti ile Spagetti'deki Spagetti methiyesi gerçekten mutfağa girip "çubuk makarna" yapma arzusu uyandırıyor.
Lafı nereye getirecek diyorsunuz. Haklısınız.
Demem o ki...
Yerli edebiyatta ve özelde cocuk edebiyatında yerel motiflerden yoksunluk üzerine dert beyan edildikçe, aklıma sözcükler, konu, kavram ve tasvirler kadar yerli lezzetlerin de eksikliği meselesi geliyor.
(Bilhassa da resimli kitaplarda.
8+ olarak nitelediklerimiz arasında çok iyi örnekler var neyse ki.)
"En az sehir sehir, ülke ülke gezmek kadar keyifli keşifler sağlıyor sinema ve edebiyat." dedim, evet. Şikayet etmiyorum yani. Derdim şudur ki:
Lafcadio'nun yan başrolü marsmallowun, lokum taklit edilirken kazara kesfedildiği hikayesi doğru olmasa da... Lokumu hala keşfedememiş olmamıza yanarım. :)
Sihirli Kilim
Kilimdeki desenlerin sembolik dilinde, masal diyarının rengarenk ikliminde, bir maceradan ötekine koştururken, sihirli, eski kilimin üzerinde açmışız yine gözlerimizi.
Açmak istememişiz. Sımsıkı yummuş, rüya bitmesin istemişiz. Ancak, nafile!
Ayla Çınaoğlu, Anadolu kültürünün derin izleriyle, motif motif dokunmuş harikulade kilimlerin gizini küçük okurun eline bırakmış.
Bırakmış ya, öylesi değil!
Bir küçük ilmek, söküp tekrar dokumak gerek. Kendi masalını da katarak, ince ince okumak.
Çocuk Edebiyatı'nın ulu çınarı Ayla Çınaroğlu'nun yazdığı ve eşsiz güzellikte üslubuyla Mustafa Delioğlu'nun resimlediği Sihirli Kilim, masal perdesinin berisinden büyülü bir gösteri.
Kâh uçan bir halının üzerinde, sinirli bir koçun celalli ataklarından kaçtım. Kâh köy evi duvarındaki halıdan canlanan masal yaratıklarının ardına daldım.
Öyle de, böyle de, çocukluğumda kilime dair ne varsa her biri ardarda seyirliğe geçiverdi.
Kilimdeki yıldızlar, şehir ışıklarının aydınlattığı göğe inat, bir bir kapladılar baktığım semayı.
Motiflerden canlanan atlar, zümrüd-ü ankalar, geyikler, eli belinde şen kızlar, telli pullu turnalar son satırla veda edip de sahne kapanınca...bir buruk oldu garibin içi.
Çocukluğum doldu içeri.
Sonra ilk gençliğim.
Sultanahmet'te Arasta Pazar'daki turistlere özgü hediyelikler arasından alıp senelerce kullandığım çok değerli heybemi hatırladım.
Hayal balonumu elindeki örgünün şişiyle patlatıp, müstehzi: "Nedir bu kilim, heybe merakı? Biz köyde merkeplerin sırtına atardık" diyen annemin keyifli sesi doldurdu odayı.
Sonra, desen tasarımcısı olarak çalıştığım uzun yıllar boyunca taradığım kaynakları, Anadolu motifleriyle ilgili eksikliğimize hayıflanmalarımı...Japon halk motiflerinden, dönemin modasına uygun biçimde uyarladığımız desen koleksiyonlarını... Çok zaman geçti üzerinden ancak hala hatırlarım Beşiktaş'taki eşsiz sanat kitapları satan kitabevini.
Masallar, semboller, motifler...
Bizim öyle büyük, öyle köklü hikayelerimiz var ki.
Her kökten başka membaya açılan.
Filizlenip, dallanıp bambaşka diyarlardan başını göğe uzatan.
İşte tam da o hazineye dair çok değerli bir hikaye elimdeki...
*Uzun süre önce armağan olarak aldığımız kitap için, sevgili dostlarımıza bir dahi teşekkür ederiz.
Sihirli Kilim
Yazan, Ayla Çınaroğlu
Resimleyen, Mustafa Delioğlu
Doğan Egmont
5+ ve büyümeye dirençlilere!
